Ενδιαφέροντα από την Ελλάδα καί τον κόσμο

2018-05-23 17:19

Ακριβής τοποθέτηση χάρτη της FYROM, 2018, επάνω σε βενετσιάνικο χάρτη του 1237 μ.Χ. Ξύνονταςτον σύγχρονο χάρτη αποκαλύπτονται στα λατινικά: η χώρα της αρχαίας Πελαγονία, η πόλη των Σκοπίων, αλλά και οι Πρέσπες, Μοναστήρι, Γευγελή κ.α. Έτσι αποδεικνύεται ότι 500 χρόνια μετά τον 7ο αι. μ.Χ., οπότε ήρθαν οι Σλάβοι στην περιοχή ζούσαν και μέχρι σήμερα ζουν (!) στα εδάφη της Πελαγονίας και προς βορρά στην Παιονία και Δαρδανία, όπου και τα (σημερινά) Σκόπια. Η Πελαγονία πάντοτε βρισκόταν εκτός των βορείων συνόρων της μοναδικής Μακεδονίας των Ελλήνων. Σημειώνεται πως και η Άνω Μακεδονία περιλάμβανε μόνο τη Βέροια, Έδεσσα, Καστοριά, Πρέσπες και τις περιοχές νοτίως του Καϊμακτσαλάν.                                                

(Τεχνική επεξεργασία χαρτών: Γιώργος Ρωμανός).

 

Η μη ύπαρξη «Σλαβομακεδονικής» γλώσσας, και κατά συνέπεια «Σλαβομακεδόνων»,είναι θέμα κοινότοπο και εξαντλημένο για όλους τους ανά τον κόσμο έγκυρους γλωσσολόγους, φιλολόγους, αρχαιολόγους, ιστορικούς και μελετητές. Έτσι, το να μιλάμε σήμερα ακόμη γι’ αυτό, θα ήταν ένα αστείο ηλιθίων, αν δεν προϋπήρχανδιαχρονικά: η πολύπλευρη προπαγάνδα, εκτός Ελλάδος, και η εγκληματική διαχείριση του θέματος από πλειάδα Ελλήνων πολιτικών και κομμάτων, τόσο της κομμουνιστικής αριστεράς όσο και της αστικής τάξης.

Σήμερα η ίδια εγκληματική πολιτική ασκείται φανατικά από τον ΣΥΡΙΖΑ, ύπουλα από πολλούς στην αντιπολίτευση, αλλά και από ανθέλληνες του εξωτερικού. Κι όμως το τελειωμένο επιστημονικά θέμα έχει μόνο τρία όλα κι όλα χαρακτηριστικά σημεία: 1. Η αρχαία Μακεδονία είναι Ελλάδα και τίποτε άλλο. 2. Δεν υπάρχουν, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, διεθνή έγγραφα ή Συνθήκες οι οποίες να δέχονται τις δήθεν «3 Μακεδονίες», όπως διαδίδουν κάποιοι εντός και εκτός Ελλάδος. 3. Ησημερινή FYROM, η πρώην Γιουγκοσλαβική Βαρντάρτσκα, έκλεψε ωμά επί Τίτο το όνομα της Μακεδονίας των Ελλήνων. Η Βαρντάρτσκα γεωγραφικά βρισκόταν δ  ι  α ι  ώ  ν  ι  α και βρίσκεται ακόμη… στην περιοχή της αρχαίας Δαρδανίας· πολύ πιο βόρεια από τη Μακεδονία-Ελλάδα, βορειότερα ακόμη και από την αρχαία Πελαγονία–περί το σημερινό Μοναστήρι.

Στις 5/2/2018, στον Real FM, ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, και μέχρι πρόσφατα Υπουργός Παιδείας, κ. Ν. Φίλης, εκφράζοντας το κόμμα του, είπε στον δημοσιογράφο κ. Ν. Χατζηνικολάου, πως: «Υπάρχει σλαβομακεδονική γλώσσα, δεν υπάρχει; Τι ανακαλύπτουμε τώρα προβλήματα; Σλαβική-Μακεδονική γλώσσα υπάρχει. Το ελληνικό κράτος το λέει και ο ΟΗΕ και ο ίδιος ο Ευάγγελος Αβέρωφ το 1959 που ήταν υπουργός Εξωτερικών. Το θέμα του ονόματος της γλώσσας ή υπάρχει ή δεν υπάρχει».

Εντυπωσιάζει ο κ. Φίλης, γιατί μη έχοντας επιχειρήματα επικαλείται ως άλλοθι της σημερινής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ τον Ευάγγελο Αβέρωφ! Τον δεξιότερο πολιτικό τηςΜεταπολίτευσης, συγγραφέα του γνωστού «Φωτιά και Τσεκούρι», όπου καταγγέλλει«τον συμμοριτοπόλεμο» (αυτολεξεί), και όλα όσα έκαναν στη διάρκειά του οι ιδεολογικοί σύντροφοι του κ. Φίλη, εναντίον της Ελλάδος. Αλλά, εάν πράγματι (;) ο Ευάγγελος Αβέρωφ αναγνώρισε κακώς τα δήθεν «Σλαβομακεδονικά», γιατί αυτό επιτρέπει σήμερα στον «αριστερό» ΣΥΡΙΖΑ να αγωνίζεται στην πρώτη γραμμή του υπερ-καπιταλισμού, προκειμένου τα Σκόπια να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ, με ταυτόχρονη προδοσία-παράδοση του ονόματος της μοναδικής Μακεδονίας των Ελλήνων;

Η ελληνική γλώσσα της Μακεδονίας των Φιλίππου και Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι που αποτελεί ιδεοληψία ανθρώπων δόλιων ή απληροφόρητων: γλώσσα μακεδονική δεν υπήρξε ποτέ. Αυτό που υπήρξε ήταν ηελληνική Αττική διάλεκτος στην οποία έγραφαν και μιλούσαν στη Μακεδονία ο λαός της, ο Φίλιππος, ο Μέγας Αλέξανδρος, όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες. Στη βορειοδυτική Ελλάδα και σε άλλα σημεία της, εντοπίζονται δωρικά γλωσσικά στοιχεία, όπως και ιωνικά, πράγμα που συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ελλάδα, τόσο τη νησιωτική όσο και στις αποικίες της. Ωστόσο, να το επαναλάβω, η προφορική και γραπτή γλώσσα ήταν η Αττική διάλεκτος που ήταν η γλώσσα των Ελλήνων.

Στην Αττική διάλεκτο σώζεται πλήθος επιγραφών από τη Μακεδονία σε γλωσσικά ευρήματα παγκόσμιας σημασίας, πέραν των άλλων ευρημάτων σε Βεργίνα, Δίο, Αμφίπολη, κ. α. Είναι γνωστό, ότι ο Ευριπίδης, ο Αγάθων και άλλοι Αθηναίοι συγγραφείς και ποιητές έζησαν στη Μακεδονία, συνέθεσαν και παρουσίασαν εκεί τα έργα τους. Αυτό θα ήταν αδύνατον να συμβεί, εάν στη Μακεδονία ο βασιλιάς, η αυλή του, και ο λαός δεν μιλούσαν ελληνικά.

Κατά τη μακραίωνη ύπαρξη της ελληνικής γλώσσας, τουλάχιστον… από την Πρωτοελληνική (3.000 π.Χ.) και μετά, αναπτύχθηκαν διάλεκτοι, όπως η Αιολική, ηΑρκαδοκυπριακή, η Αττική-Ιωνική, η Δωρική. Όλες αυτές οι διάλεκτοι αποτελούν κλαριά του ίδιου δέντρου, της ίδιας γλώσσας, της ελληνικής.

Το ίδιο συνέβη και με τη Νέα ελληνική γλώσσα. Από το 12ο-13ο αι. μ. Χ. και εφεξής αναπτύσσονται οι 6 μεγάλες γεωγραφικές διάλεκτοι του ελληνισμού: Καππαδοκική, Κρητική, Κυπριακή, Ποντιακή, η δέσμη των βόρειων διαλέκτων, και η δέσμη των νότιων διαλέκτων. Σε αυτές αναπτύσσονται ιδιώματα και ντοπιολαλιές.

Η διαφορά μεταξύ διαλέκτου και γλώσσας είναι παγκόσμια γνωστή. Είναι σαν να λέμε σήμερα, πως επειδή οι Αθηναίοι λένε «και» ή «τι κάνεις;» και οι Κρητικοί «τσε» ή «ίντα κάνεις;», ότι οι Κρητικοί μιλάνε άλλη γλώσσα. Συμπερασματικά, όλοι οι Έλληνες διαχρονικά μιλούν και γράφουν μία γλώσσα, την ελληνική, ενώχρησιμοποιούν διαλέκτους, ιδιώματα, ντοπιολαλιές, όλες κοινά κατανοητές.

Για το ότι η προφορική και γραπτή γλώσσα στην αρχαία Μακεδονία ήταν η Αττική ελληνική υπάρχουν αδιαμφισβήτητα στοιχεία και τεράστια βιβλιογραφία διεθνής και ελληνική στην οποία θα αναφερθώ λεπτομερώς στη συνέχεια.

Είναι γνωστό, ότι από την αρχή του 19ου αι., ξέσπασαν εθνικές αντιπαραθέσεις στη Βαλκανική. Ιδιαίτερα μετά τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (3 Μαρτίου 1878, ν.ημ.) η βουλγαρική προπαγάνδα γίνεται επιθετική και έχει δύο στόχους. Ο πρώτοςείναι το να διαχωρίσει τους αρχαίους ιδιωματισμούς στη Μακεδονία από την ελληνική γλώσσα, και μετά να τους ορίσει ως δήθεν γλώσσα «άγνωστης» προέλευσης: έτσι μόνον θα μπορούσε να χαρακτηρίσει σαν «μη ελληνικό» και το αρχαίο «φύλο» που τους χρησιμοποιούσε. Ο δεύτερος στόχος ήταν να αποκτήσουνυπόσταση –σε δήθεν αρχαία «μακεδονικά» εδάφη (τα εκτός! αρχαίας Μακεδονίας)–οι ξενόφερτοι, τον 6-7ο μ.Χ.αι., Σλάβοι ο οποίοι όμως μιλούσαν τη δική τουςσλαβική γλώσσα.

Τη βουλγαρική στρατηγική αποδέχτηκαν με φανατισμό αργότερα (1921-1949) οι Έλληνες κομμουνιστές, και οι Σλάβοι του Τίτο, (1941-1944). Αλλά, με την πάροδο του χρόνου, παγκόσμιας σημασίας αρχαιολογικές ανακαλύψεις σε όλη την Μακεδονία και χαράγματα τα οποία ήταν ΟΛΑ στην ελληνική γλώσσα ανέτρεψαν απολύτως την προπαγάνδα και πολεμική Βουλγάρων, Σλάβων και Ελλήνων κομμουνιστών.

Πρόσφατα μάλιστα –από το 2003 μέχρι και σήμερα!–, είχαμε νέα παγκόσμιας αξίας αρχαιολογικά ευρήματα, από την αρχαία Μεθώνη, ισχυρή πόλη-λιμάνι της Πιερίας, δηλαδή από την καρδιά της αρχαίας Μακεδονίας. Εκεί, ο έφορος αρχαιοτήτων κ. Μάνθος Μπέσιος και οι συνεργάτες του έφεραν στο φως 191 ενεπίγραφα αγγεία της ύστερης γεωμετρικής και αρχαϊκής εποχής τα οποία φέρουν επιγραφές, εμπορικά σύμβολα και χαράγματα, και συγκροτούν μια ιδιαίτερη κατηγορία της οποίας η σημασία για την έρευνα στις κλασικές σπουδές είναι ανυπολόγιστη. Σε όλα τα θραύσματα, και σε εκείνα από σκύφους ποτού (πήλινα ποτήρια με δύο λαβές), είναι χαραγμένα ονόματα και λέξεις ελληνικές σε αλφάβητο ελληνικό, στη Δωρική διάλεκτο της ΒΔ Ελλάδος. Κορυφαίο εύρημα-χάραγμα είναι το γνωστό ως ποτήρι του Ακέσανδρου, το οποίο γράφει: «…Ακεσάνδρου εμί ποτέριον […] όμμ- ή χρεμ]άτον στερήσ[ετ]αι». Δηλαδή: «είμαι το ποτήρι του Ακεσάνδρου κι (όποιος με πάρει) θα χάσει τα μάτια του (ή τα χρήματά του). Η φράση είναι γραμμένη σε ιαμβικό ρυθμό. Παρόμοιες επιγραφές υπάρχουν και σε άλλα ποτήρια: «…Αντεκύδου εμί…» Είμαι του Αντεκύδη, Είμαι του Ξενι-, Είμαι του Επιγε-, Είμαι του Φιλίωνα, κ.λπ.

Μέχρι αυτή την ανακάλυψη, η Μακεδονία, αρχαιολογικά ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του ενιαίου, ελληνικού, αιγαιακού χώρου ήδη από την περίοδο της Εποχής του Σιδήρου (1.050-700 π.Χ.) και την Αρχαϊκή περίοδο (700-580 π.Χ.). Όμως χάρησε αυτά τα νέα ευρήματα γραφής, τα οποία χρονολογούνται από το 730 π.Χ.,δηλαδή, 2.748!!! χρόνια από σήμερα, η γλωσσική ιστορία των Μακεδόνωνμετατέθηκε 80 ολόκληρα χρόνια νωρίτερα. Άρα πολύ πριν από τον αθηναϊκό αποικισμό της Μακεδονίας. Κι αυτό σημαίνει ότι στη Μακεδονία του 730 π. Χ. μιλούσαν και έγραφαν ελληνικά πριν καν έρθουν οι Αθηναίοι!

Την ίδια Δωρική διάλεκτο της ΒΔ Ελλάδος αναδεικνύουν και οι πρόσφατες διεθνείς μελέτες, του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, (ΚΕΓ) το οποίο αξιοποίησε κάθε σχετική μαρτυρία των ερευνητών: όπως τον περίφημο «κατάδεσμο» τηςΠέλλας (4ος αι.π.Χ.), αλλά και άλλες μακεδονικές επιγραφές γραμμένες στην Αττική ή Αττικοϊωνική κοινή. Δηλαδή, όλες στην ελληνική γλώσσα που μιλούσε το Κοινόν των Ελλήνων.

Για όλα αυτά έχουν πραγματοποιηθεί από το ΚΕΓ τέσσερα διεθνή επιστημονικά συνέδρια και εκδοθεί ισάριθμοι τόμοι: (α) Τζιφόπουλος. Γ. επιμ., 2012. Μεθώνη Πιερίας Ι: Επιγραφές, χαράγματα και εμπορικά σύμβολα στη γεωμετρική και αρχαϊκή κεραμική από το ‘Υπόγειο’ της Μεθώνης Πιερίας στη Μακεδονία. (β) Γιαννάκης Γ. Κ., επιμ. 2012. Αρχαία Μακεδονία: Γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός. Θεσσαλονίκη  (τετράγλωσσος συλλογικός τόμος (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ελληνικά). (γ)Γιαννάκης Γ. Κ., επιμ. 2015. Ο γλωσσικός χάρτης της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδος κατά την αρχαιότητα. Επιστημονική επιμέλεια Γεώργιος K. Γιαννάκης. Και (δ)Giannakis, Georgios, Emilio Crespo & Panagiotis Filos, eds. 2017. Studies in Ancient Greek Dialects: From Central Greece to the Black Sea.    [Trends in Classics – Supplementary Volumes 49]  Berlin: de Gruyter.

Εκτός αυτών των τεσσάρων τόμων παραθέτω, εντελώς δειγματοληπτικά στιςυποσημειώσεις του παρόντος, αδιαμφισβήτητα στοιχεία και πηγές στο Διαδίκτυο,προσβάσιμες στον καθένα.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στο ξεχωριστό έργο: Ο γλωσσικός χάρτης της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδος κατά την αρχαιότητα. Επιστημονική επιμέλεια Γεώργιος K. Γιαννάκης, Καθηγητής Γλωσσολογίας στο Α.Π.Θ. Φιλολογική επιμέλειαΜαρία Αραποπούλου, Θεσσαλονίκη, 2015. Το έργο αυτό χρηματοδoτήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας το 2011, επί υπουργίας της κ. Άννας Διαμαντοπούλου και εκπονήθηκε από το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. Μία από τις διεθνείς αυθεντίες πουγράφουν στο αναφερόμενο έργο, είναι και ο επιφανής καθηγητής Julián Méndez Dosuna, του Πανεπιστημίου της Salamanca. Τον επιλέγω γιατί η εισήγησή του εκφράζει το σύνολο των ειδικών και ξεκαθαρίζει απολύτως το ζήτημα: «…αρχική κοιτίδα-πατρίδα των Μακεδόνων[…] η καρδιά του βασιλείου τους αποτελούσε η λεγόμενη Κάτω Μακεδονία, η παράκτια πεδιάδα γύρω από τον Θερμαϊκό κόλποπου υδροδοτούνταν από τον Αξιό και τον Αλιάκμονα και περιέκλειε την Πιερία και τη Βοττιαία μεταξύ Θεσσαλίας στον νότο και Παιονίας στον βορρά. […] Κατά τη βασιλεία του Φιλίππου Β΄ (359–336 π.Χ.) η Μακεδονία έγινε η ηγέτιδα δύναμη της Ελλάδας. Ο Φίλιππος κατέκτησε ευρύτατες περιοχές της Παιονίας και της Θράκης…» κ.λπ.

Έτσι, γίνεται σαφές ότι οι εκτός! Μακεδονίας περιοχές, βόρεια από αυτήν: Πελαγονία, (Μοναστήρι), Παιονία, Δαρδανία (όπου και τα σημερινά Σκόπια) κ. ά. κατακτήθηκαν και προσαρτήθηκαν στο βασίλειο της Μακεδονίας. Φυσικά, εκείνη την εποχή κατοικούνταν από Πελαγόνιους, Παίονες, Δάρδανους κ.ά. οι οποίοι, φυσικά… δεν έχουν ΚΑΜΙΑ σχέση με τους Σλάβους οι οποίοι μετανάστευσαν σε αυτές τις περιοχές τον 6ο-7ο αι. μ.Χ.

Ο Julián Méndez Dosuna βεβαιώνει ακόμη, ότι: «Η συντριπτική πλειοψηφία των Μακεδόνων έφερε ελληνικά ονόματα: Φίλιππος, Αλέξανδρος, Περδίκκας, Αμύντας, Αρχέλαος, Κλεοπάτρα, Πτολεμαίος, Άδυμος. Ελληνικά ήταν και τα ονόματα των μηνών του μακεδονικού ημερολογίου (Δίος, Απελλαίος, Ξανδικός, Πάναμος κλπ.). Ακόμη: Οι Μακεδόνες λάτρευαν τους θεούς του Ολύμπου. Ολόκληρος ο πολιτισμός είναι ελληνικός: από την πολεοδομία και την κατοικία, τα ιερά και τους τάφους μέχρι την υλική παραγωγή γενικότερα, στα ήθη, τον τρόπο ζωής και τις πεποιθήσεις που μπορούν να συσχετιστούν με αυτά τα μνημεία. Στις θρησκευτικές πρακτικές και τα ταφικά έθιμα, ξαναβρίσκουμε θεμελιώδη στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού, που η αρχαιολογία έχει φέρει στο φως από πολύ παλιά σε ό,τι αφορά στον κόσμο των πόλεων-κρατών.» (Σημ. Φυσικά οι Μακεδόνες αγωνίζονταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου συμμετείχαν ΜΟΝΟ Έλληνες.)

Τι είναι σήμερα, 2.748 ολόκληρα χρόνια μετά την προφορική και γραπτήελληνική γλώσσα στην αρχαία Μακεδονία, η δήθεν «Σλαβομακεδονική»;

Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης, αναφέρει, ότι: «ο μεγάλος Ιταλός ινδοευρωπαϊστής γλωσσολόγος Vittore Pisani (Il Macedonico, περιοδικό Paideia 12, 1957, σ. 250) γράφει: «πράγματι ο όρος ‘‘μακεδονική γλώσσα’’ [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] είναι προϊόν πολιτικής ουσιαστικά προέλευσης». Ο δε ειδικός σλαβιστής γλωσσολόγος, ο Γάλλος Αndré Vaillant (Le probleme du Slave Macédonien,περιοδικό Bulletin de la Societé de Linguistique de Paris 39, 1938, σ. 205), τονίζει ότι «το όνομα Bulgari είναι στην πραγματικότητα η εθνική ονομασία των Σλάβων τής ‘‘Μακεδονίας’’, πράγμα που δείχνει πως (οι Σλάβοι τής περιοχής αυτής) υιοθέτησαν το όνομα Βούλγαροι που τους έδωσαν οι Σέρβοι».

Τεράστιας αποδεικτικής σημασίας γεγονός αποτελούν και οι συνεχείς διωγμοί των Ελλήνων Βλάχων, Σαρακατσάνων κ.ά., οι οποίοι κατοικούσαν στη νότιο Σερβία, Βουλγαρία και τις εγγύς περιοχές πριν, κατά, και μετά τον Α΄ Π. Πόλεμο. Κι αυτό γιατί οι Σέρβοι εφάρμοσαν βίαιο εκσερβισμό και οι Βούλγαροι βίαιο εκβουλγαρισμό.

Λόγω της παγκόσμιας αξίας-σημασίας της Μακεδονίας, του Φιλίππου, και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι συνεργοί σε αυτή την μοναδική απάτη στα παγκόσμια χρονικά, σε επίπεδο ιστορίας, γλώσσας, και εθνωνύμου τολμούν να μιλούν και για δήθεν σύγχρονη «Σλαβομακεδονική» γλώσσα και άρα για «Σλαβομακεδόνες». Όμωςαυτή η ανύπαρκτη γλώσσα, ήταν αρχικά ένα καταναγκαστικό προφορικό! τοπικό ιδίωμα από σκόρπιες παραφθαρμένες λέξεις Βουλγαρικές και Σερβικές, το οποίο χρησιμοποιούσαν κάτοικοι των παραμεθόριων περιοχών Ελλάδος, Γιουγκοσλαβίας, Βουλγαρίας. Και το χρησιμοποιούσαν είτε γιατί ήταν βουλγαρόφιλοι είτε γιατί προσπαθούσαν να σώσουν τις ζωές και τις περιουσίες τους και να επιζήσουν των σφαγών (1903-1912-1913-1914-1940-1944-1949) από τους διαρκώς επιτιθέμενους σφαγείς τους. Τους Βούλγαρους Κομιτατζήδες και τους Γιουγκο(Σλάβους), ειδικά της ΣΝΟΦ: «Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο (1943), και ΝΟΦ (1945) με έδρα τα Σκόπια. Οι δύο αυτές αιμοσταγείς σλαβικές οργανώσεις επανδρώνονταναπό σλαβικά στελέχη του Κ.Κ. Ελλάδος, και πραγματοποιούσαν κοινές επιχειρήσεις εναντίον της Ελλάδος μαζί με Έλληνες κομμουνιστές, κατά τον Ανταρτοπόλεμο 1944-1949. Ειδικότερα, το ΚΚΕ ζητούσε λυσσαλέα με συνεχή ψηφίσματα από το 1921 μέχρι το 1949, όταν ήδη είχε στρέψει τα όπλα του εναντίον της χώρας του, την απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα, και τη δημιουργία «ανεξάρτητου κομμουνιστικού ‘‘Μακεδονικού’’ κράτους», με ξεχωριστό ομώνυμοέθνος, γλώσσα, λαό. Συμφωνώντας σε αυτό με τους Βουλγάρους και τους Σλάβους κομμουνιστές.

Ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης λέει, ότι ανάλογα παραμεθόρια ιδιώματα και όχι γλώσσεςχρησιμοποιούνται «ανέκαθεν και παγκοσμίως από μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών.» Όμως, «αυτή η (αποκλειστικά προφορική) διάλεκτος δεν εκσερβίστηκε (αντίθετα από τη Βουλγαρική των Σκοπίων), και επομένως τα ‘‘Σλαβομακεδόνικα’’ δεν ταυτίζονται με τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων.»

Έτσι, τα δήθεν «Σλαβομακεδονικά» δεν είναι καν η Σερβοβουλγαρική μεικτή γλώσσα των Σκοπίων που κατασκεύασε ο Λαζάρ Κολισέφσκι και οι συνεργάτες του, το 1944, αναμειγνύοντας σερβικά στοιχεία στη βουλγαρική γλώσσα. ΗΓιουγκοσλαβική πολιτική εναντίον της Ελλάδος ήταν ένα αντίγραφο των ιδεών τωνΒούλγαρων Κομιτατζήδων του ΕΜΑΟ, 1870-1885, οι οποίοι στη συνέχεια θα κατέσφαζαν ελληνικούς πληθυσμούς. Η πλαστή βουλγαρική «Μακεδονία του Πιρίν»,και η ψευτοεπανάσταση του Ίλιντεντ, του 1903, όπως έχω αναφέρει, ξεκίνησαν το 1847 με τους εθνολογικούς (και ΟΧΙ γεωγραφικούς) χάρτες του Βουλγαρόφιλου Γάλλου, Αμί Μπουέ, το όνομα του οποίου τιμάται σε δρόμους της Σόφιας και της Βάρνας.

Ο Κολισέφσκι έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα από την προπαγάνδα του Κροάτη δικτάτορα Τίτο, ως: «πρωθυπουργός της σοσιαλιστικής δημοκρατίας της ‘‘Μακεδονίας’’», η οποία ήταν «μέλος της Δημοκρατικής Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας.» Και παρουσιάζεται ιστορικά, ως «ο πιο ισχυρός άνθρωπος στησοσιαλιστική ‘‘Μακεδονία’’ και ένας από τους ισχυρότερους στη Γιουγκοσλαβία.» Για τη «δράση…» του στον Β΄ Π. Πόλεμο του απονεμήθηκε το παράσημο του «ήρωα της Γιουγκοσλαβίας» και πολλά άλλα μετάλλια. Όταν ο Τίτο αρρώστησε το 1980, άφησε στη θέση του τον Κολισέφσκι, και όταν ο Τίτο πέθανε, 4 /5/1980, ο Κολισέφσκι έγινε πρόεδρος –μόνο για 10 μέρες! Αμέσως μετά ανέλαβε πρόεδρος ο Σβιγετίν Μιγιάτοβιτς. Πολλοί τότε απόρησαν: «γιατί ο υπ’ αριθμόν ένα ήρωας τους αντιναζιστικού και αντιφασιστικού αγώνα, ο Κολισέφσκι, δεν παρέμεινε πρόεδρος.»«Το Ψέμα έχει κοντά πόδια και το προλαβαίνει η Αλήθεια», λέει ο λαός. Έτσι, με την πάροδο του χρόνου μαθεύτηκε ποιος ήταν ο Κολισέφσκι. Το μαρτυρούσαν οι πράξεις του, τα γεγονότα:

Το 1941 οι Βούλγαροι είχαν κατακτήσει τη Σερβία μαζί με του Γερμανούς Ναζί. Τότε, ο Κολισέφσκι, σε ηλικία 27 ετών, ήταν γραμματέας της τοπικής επιτροπής του Κ.Κ.Γιουγκοσλαβίας, στη Βαρντάρ Μπανόβινα, τη γνωστή Βαρντάρτσκα, δηλαδή στο σημερινό κρατίδιο των Σκοπίων. Στο τέλος του ίδιου χρόνου ο Κολισέφσκιστρατεύτηκε με τους γιουγκοσλάβους αντάρτες για να πολεμήσει εναντίον των Βουλγάρων. Όμως συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο από βουλγαρικό στρατοδικείο. Αμέσως ο Κολισέφσκι έγραψε γράμμα προς τους στρατοδίκες του, όπου υποστήριξε ότι είναι: «…γιος Βουλγάρων γονέων οι οποίοι πάντα ένιωθαν και νιώθουν Βούλγαροι και, παρά την τρομερή σκλαβιά (!!!), έχει διατηρήσει τον βουλγάρικο τρόπο ζωής, τη γλώσσα και τα ήθη». Έτσι, η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια φυλάκιση. Στα τέλη του 1944, ο Κολισέφσκι ελευθερώθηκε από τη νέα βουλγαρική κυβέρνηση, και γρήγορα έγινε πρόεδρος του Κ.Κ. της «σοσιαλιστικής δημοκρατίας της ‘‘Μακεδονίας’’», και του τοπικού παραρτήματος του Κ. Κ. Γιουγκοσλαβίας.

Αυτός είναι ο Βούλγαρος, καθ’ ομολογία του, ο οποίος αργότερα εκτός από τους Βουλγάρους συνεργάστηκε στενά με τον Τίτο, και με εντολές του κατασκεύασε την πλαστή «Σλαβομακεδονική» γλώσσα. Στόχος τους η επέκταση της Γιουγκοσλαβίας με την κατάκτηση της «Μακεδονίας του Αιγαίου», την οποία είχε διακηρύξει ο Τίτο σε ομιλία του στα Σκόπια, στις 11/10/1945.

Ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης γράφει, ότι: «Οι Σκοπιανοί έδωσαν σε αυτή τη γλώσσα, τη Σερβοβουλγαρική, την παραπλανητική και ψευδώνυμη ονομασία ‘‘Μακεδονική’’ (!), για να αποφύγουν τις βουλγαρικές διεκδικήσεις και να αποκρύψουν μαζί τη βουλγαρική προέλευση τής γλώσσας τους. Περαιτέρω, για να ιδιοποιηθούν με τον τρόπο αυτόν μιαν ονομασία (Μακεδονική) που τους προσέδιδε κύρος και ιστορικό βάθος (μέσω τής πλαστής ταύτισής τους με το ένδοξο και παγκοσμίως γνωστό όνομα τής Μακεδονίας τού Μ. Αλεξάνδρου.)»

Η προσβάσιμη σε όλους ηλεκτρονική βιβλιογραφία, για το ποιοι είναι οι Σέρβοι αναφέρει, ότι η Σερβία ΔΕΝ είχε πάντοτε το ίδιο εθνώνυμο, μιας και ιστορικά καταγράφεται και ως «Ράσκα»: Σερβικά Κυριλλικά: Рашка, Λατινικά: Rascia: «Οι Σέρβοι», βάσει διεθνών πηγών: «είναι σλαβικό φύλο με θολή εθνωνυμική καταγωγή-προέλευση, που τον 6ο αι.μ.Χ. βρισκόταν κατά πλειονότητα στα εδάφη της σημερινής Πολωνίας. Μέχρι τον 7ο αι. μ.Χ. έφτασαν στα Βαλκάνια, υπό τηγενικόλογη επωνυμία ‘‘Σλάβοι’’, όπου αναμίχθηκαν και αφομοιώθηκαν από Ελληνικούς πληθυσμούς της Ιλλυρία, της Θράκης, και βορειότερα, με τους Δάκες τηςΡουμανίας. Αυτούς που οι Έλληνες τους αποκαλούσαν Γέτες, και ήταν μια ομάδα θρακικών φυλών των περιοχών του Κάτω Δούναβη, στη σημερινή βόρεια Βουλγαρία, και τη νότια Ρουμανία. Εκτός αυτών, οι κατόπιν ονομαζόμενοι Σέρβοι, αναμίχθηκαν με Ρωμαίους και με Κέλτες.»

Με αυτή την πολύ σύντομη εθνολογική περιγραφή γίνεται κατανοητή και η πανσπερμία των γλωσσικών επιρροών σε ρίζες, θέματα και καταλήξεις στη γλώσσα των Σέρβων, και μετέπειτα Γιουγκοσλάβων. Χρειάζεται να πούμε ότι αυτή η γλώσσα καταφανώς… δεν είναι η …Αττική ελληνική γλώσσα του Φιλίππου, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των υπόλοιπων Ελλήνων;

Έτσι, η ψευδώνυμη «Σλαβική-Μακεδονική γλώσσα» των Σκοπίων αποδεικνύεταιαπολύτως πλαστή. Γιατί οι αμόρφωτοι γλωσσολογικά Βούλγαροι, και οι Σλάβοι κομμουνιστές που την δημιούργησαν ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ και δεν υπολόγισαν, ότι «γλώσσα μακεδονική» δεν υπήρξε ποτέ, ούτε στην αρχαιότητα ούτε στη σύγχρονη Ελλάδα. Όμως, χωρίς γλώσσα, ΔΕΝ υπάρχουν ούτε οι δήθεν«Σλαβομακεδόνες», και έτσι ούτε η πλαστή χώρα τους.

Πέραν των ευκαιριακών γεωπολιτικών παιχνιδιών τίθενται τα εξής θεμελιώδηζητήματα: Οι ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και οι άλλες 130 περίπου χώρες που έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια, ως δήθεν «Μακεδονία», συνεργούν σε μία πρωτοφανή πλαστογράφηση Ιστορίας, γλώσσας και εθνότητας, και σε ένα παγκόσμιας σημασίας γλωσσικό και εθνοτικό έγκλημα. Γιατί του λοιπού θα μπορούν να δημιουργούνται σε όλη τη γη πλαστά έθνη, γλώσσες, χώρες. Ειδικότερα, εάν αυτή η πλαστογραφία αναγνωριστεί με 151 σκουριασμένα καρφιά-ψήφους Ελλήνων βουλευτών στο φέρετρο της ακόμη ζωντανής Μακεδονίας. Αυτό ποτέ δεν θα το αποδεχτεί ο ελληνισμός απανταχού της γης. Και θα το ανατρέψει στο μέλλον πάση θυσία. Το απέδειξαν τα γιγαντιαία συλλαλητήρια. Η παγκόσμια ιστορία της Μακεδονίας και του μεγάλου Αλεξάνδρου δεν πλαστογραφείται, τα αδιάψευστα αρχαία ευρήματα δεν παραχαράζονται, και η μοναδική ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να κλαπεί ούτε κατ’ όνομα.

Είναι καιρός άμεσα να αποκατασταθεί το καταρρακωμένο παγκοσμίως Διεθνές Δίκαιο. Έτσι όσοι μιλούν σήμερα το Σερβοβουλγαρικό ιδίωμά τους να δεχτούν το αυταπόδεικτο. Ότι και γλωσσικά είναι Σερβοβούλγαροι. Και αφού το κράτος των Σκοπίων, κατοικείται κατά πλειονότητα από Σλάβους και Αλβανούς, μία καθαρά εθνοτική ονομασία θα ήταν «Σλαβοαλβανική δημοκρατία». Ή, οποιαδήποτε άλλη επιλέξουν οι ίδιοι. Αρκεί να σταματήσουν να πλαστογραφούν γλώσσα, εθνότητα και να κλέβουν το όνομα και την ιστορία της Μακεδονίας η οποία είναι Ελλάδα και μόνο Ελλάδα.

Γιώργος Ρωμανός

ΠΗΓΗ: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATIONS

 

2018-05-18 13:01

Εκλογικά συμβάντα 1843 στο χωριό Κλωνί του Δήμου Σπερχειάδος Φθιώτιδος

Το 1843, έγινε η προκήρυξη των συνταγματικών εκλογών με Νόμο που ψηφίστηκε επί Ιω. Καποδίστρια το 1829. Οι πρώτες επίσημες εκλογές στην μετά επαναστατημένη Ελλάδα. Σε αυτές τις εκλογές, δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι άρρενες πολίτες (εκλογείς) από 25 ετών και άνω. Σύμφωνα με τον παραπάνω Νόμο του 1829, οι εκλογείς των πόλεων και χωριών, έπρεπε πρώτα να εκλέξουν τους εκλέκτορες τους . Οι εκλέκτορες με την σειρά τους θα έπαιρναν μέρος στην τοπική Γενική Συνέλευση, προκειμένου να εκλεγούν οι πληρεξούσιοι, με σκοπό να μετάσχουν στην Εθνική Γενική Συνέλευση για την σύνταξη του παραχωρηθέντος συντάγματος.

Την πληρεξουσιότητα στην επαρχία του Πατραζικίου ή Ν. Πατρών σήμερα Φθιώτιδος την διεκδίκησαν δύο ομάδες: Ε. Κοντογιάννης , Γ Αινιάν, και Δ. Χατζίσκος και Χ. Ζωγραφίδης.

Στο Κλωνί του Δήμου Σπερχειάδος, 31 κάτοικοι οι οποίοι είχαν δικαίωμα ψήφου, στις 26 του μηνός Σεπτεμβρίου του 1843, ημέρα Κυριακή και ώρα 10 π.μ. συνήλθαν, υπό την προεδρία του παρέδρου του χωριού Χρήστου Φαρμάκη, στην εκκλησία του χωριού “Άγιος Νικόλαος”, προκειμένου μετά την λειτουργία παρουσία του ιερέως, Παπά Νικόλαος Παπά Ιωάννου, να συνταχθεί ο ονομαστικός κατάλογος των εκλογέων και να δώσουν τον όρκο τους, οποίος έχει:

Εν ονόματι της παναγίας και αδιαιρέτου τριάδος ορκίζομαι ενώπιον του θυσιαστηρίου τούτου ης αληθείας να μην δώσω την ψήφον μου, ούτε διά φιλίαν, ούτε διά μίσους, ούτε διά φόβον ζημίας, ούτε δι’ ελπίδαν προσωπικού κέρδους, αλλά κατά την συνείδησίν μου, και χωρίς καμμίαν προσωποληψίαν”

Αμέσως μετά οι συγκεντρωθέντες εξέλεξαν επιτροπή της συνάθροισης, από τους γεροντότερους, πέντε μέλη οι: “..Αθανάσιος παπά Γεωργίου, Γεώργιος Καραγιαννόπουλος, Αθανάσιος λούρπας, Ν. Γαρουφφαλής, και Κώστας Καραγκούνης. Η εκλεγείσα επιτροπή των πέντε, σύμφωνα με το νόμο, παρουσία του προεδρεύοντος παρέδρου και του ιερέως, συνέταξαν τον κατάλογο των υποψηφίων προς ψηφοφορία. “Οι Κ.Κ: Αναγνώστης Παπά Νικολάου1, Γεώργιος Καραγιανόπουλος, Κώστας Καραγκούνης, και Γ. Φαρμάκης.

Μετά τούτο έγεινεν έναρξης της εκλογής ψηφοφορημένου ενός εκάστου των υποψηφίων κατ’ ιδίαν. εκ του αποτελέσματος της εκλογής εξελέχθη, ότι

ο Γ. Φαρμάκης έλαβε ψήφους 17 υπέρ και κατά 14

ο Κ καραγκούνης έλαβε ψήφους υπέρ 19 και κατά δώδεκα

ο Γ Καραγιαννόπουλος υπέρ είκοσι και κατά ένδεκα

ο Αναγν΄στης Παπά Νικολάου υπέρ τριάκοντα ένα κατά ουδένα.

Ώστε ο Αναγνώστης Παπά Νικολάου λαβών την πλειονοψηφίαν εξελέχθη εκλογεύς της κοινότητος του χωρίου Κλώνί

Εγένετο εν Κλωνί 26 Σεπτεμβρίου 1843

Ο προεδρεύων την συνέλευσιν Ο Ιερεύς

πάρεδρος Χ,. Φαρμάκης Παπά Νικόλαος Παπά Ιωάννου

Τα πέντε μέλη

Αθανάσιοςπαπά Γεωργίου,

Γεώργιος Καραγιαννόπουλος,

Αθανάσιος λούρπας,

Ν. Γαρουφφαλής,

Κώστας Καραγκούνης

Αντίγραφον απαράλλαχτον τω πρωτοτύπω

Αγά την 12 8βρίου 1843

Ο Δήμαρχος Σπερχειάδος

Τ. Σ. γ. Ζουλούμης

Σημ:Με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της έρευνάς μας, προκύπτει ότι στο χωριό Κλωνί, έγινε μια ψηφοφορία, χωρίς διαφωνίες και με το σύνολο των 31 εκλογέων του.

Δείτε τον πρωτότυπο κατάλογο εκλογέων:

Κλικ στην εικόνα γιά μεγέθυνση

2018-05-10 00:54

Η πραγματικά παράξενη ζωή του πρίγκιπα Φιλίππου, πατέρα του Καρόλου -Γιατί απαρνήθηκε την ελληνική ταυτότητά του

Η επίσκεψη του Καρόλου στην Ελλάδα που ξεκίνησε το μεσημέρι της Τετάρτης είναι η δεύτερη επίσημη επίσκεψη του πρίγκιπα στη χώρα μας και η πολλοστή ιδιωτική. 

Και όπως λέγεται είναι ο ίδιος που πίεσε για να γίνει αυτή η τωρινή πρόσκληση, αποδεικνύοντας ότι ο ίδιος είναι το μέλος της βασιλικής οικογένειας της Βρετανίας που έχει αποφασίσει να σπάσει το άτυπο... εμπάργκο επισκέψεων Βρετανών γαλαζοαίματων στη χώρα μας. 

Η βασίλισσα Ελισάβετ και ο πρίγκιπας Φίλιππος έχουν επισκεφθεί πάνω από 200 χώρες και όλες τις χώρες της ΕΕ. Εκτός από μια. Την Ελλάδα. Σε όλα αυτά τα 66 χρόνια της ηγεμονίας τους δεν επισκέφθηκαν ούτε για ένα... απόγευμα την Ελλάδα. Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο πρίγκιπας Φίλιππος γεννήθηκε στην Ελλάδα, ο παππούς του ήταν ο βασιλιάς Γεώργιος Α' και ο τίτλος που είχε μέχρι να γίνει δούκας του Εδιμβούργου ήταν πρίγκιπας της Ελλάδας και της Δανίας, δημιουργούνται ακόμη πιο έντονες απορίες για τους λόγους για τους οποίους δεν επισκέφθηκαν ποτέ τη χώρα μας. Μίσος, απέχθεια; Ναι, ίσως ο πρίγκιπας Φίλιππος δεν έχει και τις καλύτερες αναμνήσεις από την Ελλάδα και την ελληνική οικογένειά του. 

Η βασίλισσα Ελισάβετ σίγουρα αισθάνεται αποστροφή για μια χώρα που έδιωξε τους βασιλιάδες της και μάλιστα καταδίκασε σε θάνατο έναν πρίγκιπά της. Τον πρίγκιπα Ανδρέα, πατέρα του πρίγκιπα Φίλιππου (η απόφαση δεν εκτελέσθηκε ποτέ αλλά εκδιώχθηκε από τη χώρα). 

Σίγουρα, το γεγονός ότι η πατέρας του είχε καταδικαστεί σε θάνατο στη χώρα μας, έκανε τον πρίγκιπα Φίλιππο, λοιπόν, να νιώθει μια απέχθεια για τη χώρα. Αυτό που, όμως, φαίνεται ότι επέτεινε τα αισθήμαα του είναι ότι ο μεγάλωσε μόνος του, με την ελληνική οικογένειά του να μην νοιάζεται καθόλου για εκείνον. 

Γιατί ο πρίγκιπας Αντρέας και η πριγκίπισσα Αλίκη, δύο άκρως αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, με ισχυρές δόσεις... τρέλας, δεν μπόρεσαν να προσφέρουν στα παιδιά τους και ιδιαίτερα στον μικρότερο, τον Φίλιππο, την ασφάλεια της οικογένειας. 

Λιμοκτονούσε για αγάπη

Όταν ο πρίγκιπας Φίλιππος χρειαζόταν έναν πατέρα δεν υπήρχε κανένας. Έζησε μια άκρως μοναχική παιδική ηλικία. Ο γάμος των γονιών του διαλύθηκε. Η μητέρα του αφοσιώθηκε στο θεό. Ο πατέρας του τον παράτησε. Ο νεαρός πρίγκιπας της Ελλάδας μεγάλωσε με συγγενείς και άλλαζε συνεχώς σχολεία. Συγγενείς που φρόντιζαν πώς θα τραφεί, πώς θα ντυθεί και πώς θα μορφωθεί. Αλλά ήταν παραμελημένος συναισθηματικά, λιμοκτονούσε για αγάπη που τα παιδιά την έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη. 

«Όταν χρειαζόταν έναν πατέρα, δεν υπήρχε κανείς για εκείνον» λέει ο Μάικλ Πάρκερ, πρώην στέλεχος του πολεμικού ναυτικού ο οποίος εργάστηκε ως ο πρώτος γραμματέας του πρίγκιπα Φίλιππου.

O πρίγκιπας Φίλιππος παιδί στην αγκαλιά της μητέρας του Αλίκης

Από το Μον Ρεπό στην εξορία, σε ένα καφάσι

Πρίγκιπας Αντρέας και πριγκίπισσα Αλίκη απέκτησαν τέσσερις κόρες. Η μικρότερη ήταν επτά ετών όταν γεννήθηκε ο Φίλιππος το 1921, στο τραπέζι της κουζίνας του οικογενειακού σπιτιού στην Κέρκυρα, στο Μον Ρεπό. Τον έκαναν γιατί απλά ήθελαν ένα αγόρι. Ο πρίγκιπας Αντρέας έλειπε όταν γεννήθηκε ο Φίλιππος, ήταν στη Μικρά Ασία με το στρατό. 

Ο νεογέννητος πρίγκιπας Φίλιππος στην αγκαλιά της μητέρας του

Η πολιτική αναταραχή ανάγκασε την οικογένεια του πρίγκιπα Ανδρέα σε εξορία. Λίγο μετά τη γέννηση του Φίλιππου, ο πατέρας του συνελήφθη και κατηγορήθηκε για προδοσία. «Πόσα παιδιά έχετε;» τον ρώτησε ο Πάγκαλος. «Τι λυπηρό σύντομα θα είναι ορφανά», του είπε καθώς η αρχική απόφαση ήταν να εκτελεστεί. 

Η πριγκίπισσα Αλίκη ταξίδεψε στην Αθήνα για να παρακαλέσει να μην εκτελεστεί, αλλά δεν της επέτρεψαν ούτε να τον δει.  

Έτσι απευθύνθηκε στους Αγγλούς συγγενείς της για βοήθεια. Έχοντας υπ 'όψιν του τι είχε συμβεί σε Ρώσους ξάδελφούς του πέντε χρόνια νωρίτερα, ο βασιλιάς Γιώργος Β΄ζήτησε την βρετανική παρέμβαση. Ο πρίγκιπας Ανδρέας απελευθερώθηκε. Το HMS Καλυψώ, ένα πλοίο του βασιλικού πολεμικού ναυτικού εστάλη για να απομακρύνει την οικογένεια από την Ελλάδα. Το Καλυψώ, αφού παρέλαβε τον πρίγκιπα Αντρέα από τον Πειραιά, πήγε στην Κέρκυρα για να παραλάβει την υπόλοιπη οικογένεια. 

Ο θρύλος λέει ότι ο 18 μηνών τότε πρίγκιπας μεταφέρθηκε στο πλοίο σε ένα πορτοκαλί καφάσι. 

O πρίγκιπας Φίλιππος τον Ιούλιο του 1922, στο Μον Ρεπό

30 χρόνια περιπλάνησης

Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι αυτή ήταν η αρχή σχεδόν 30 χρόνων περιπλάνησης. Από τις 3 Δεκεμβρίου 1922 έως τότε που μετακόμισε στο Clarence House ως σύζυγος της πριγκίπισσας Ελισάβετ στις αρχές του 1949, ο Φίλιππος της Ελλάδας δεν είχε μόνιμη κατοικία.

Η οικογένεια του πρίγκιπα Ανδρέα μετακόμισε πρώτα στο St Cloud, κοντά στο Παρίσι. Ένας πλούσιος συγγενής πλήρωνε τα σχολεία των παιδιών, επειδή τα χρήματα της οικογένειας ήταν λιγοστά.

Η πριγκίπισσα Αλίκη, μέχρι ενός σημείου, έκανε τα πάντα για να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη, με ένα επίδομα που λάμβανε από τον αδελφό της και μια μικρή κληρονομιά που είχε ο πρίγκιπας Ανδρέας. Κατά τα άλλα ζούσαν με δανεικά, ακόμη και με δανεικά, μεταποιημένα ρούχα από τους συγγενείς τους. 

Πρίγκιπας Ανδρέας, πριγκίπισσα Αλίκη, πρίγκιπας Φίλιππος, το 1923

Η αρχή της μοναξιάς

Το 1931 η πριγκίπισσα Αλίκη κατέρρευσε. «Ήταν πραγματικά πολύ άρρωστη», είχε πει κάποτε μέλος της οικογένειάς της. 

Ο βιογράφος του Λόρδου Μάουντμπαντε, Φίλιπ Ζίγκλερ, πίστευε, όπως και πολλοί άλλοι, ότι η κατάθλιψη της Αλίκης ήταν αποτέλεσμα μιας τραυματικής εμμηνόπαυσης. «Αυτό είναι κάτι που μπορεί να αντιμετωπιστεί σήμερα, αλλά τότε, κανείς δεν ήξερε τι να κάνει. Την αντιμετώπιζε μόνη της». 

Και μετά ήρθε ο εγκλεισμός της πριγκίπισσας Αλίκης σε κλινική στην Ελβετία και η διάγνωση για παρανοϊκή σχιζοφρένεια. 

Τα παιδιά έλειπαν από το σπίτι και όταν γύρισαν στο σπίτι το βράδυ, απλά διαπίστωσαν ότι εκείνη έλειπε.

Ο πρίγκιπας Φίλιππος ήταν τότε 10 ετών. 

Μεταξύ 1932 και 1937 ο πρίγκιπας Φίλιππος δεν είχε καμία επαφή με την μητέρα του. 

Σταδιακά η οικογένεια της Αλίκης άρχισε να σκορπά. Οι τέσσερις κόρες της παντρεύτηκαν μέσα σε εννιά μήνες, από το 1930 έως το 1931 και έφυγαν για να ζήσουν στη Γερμανία. Ο πρίγκιπας Ανδρέας που περνούσε όλο και περισσότερο χρόνο μακριά από το σπίτι, τελικά το εγκατέλειψε. Πήγε στο Μόντε Κάρλο όπου έζησε με τις ερωμένες του. 

«Τότε εξαφανιστήκαμε όλοι», λέει η νεότερη αδελφή του Πρίγκιπα Φιλίππου, Σόφι, «και το σπίτι στο St Cloud έκλεισε».

Ολόκληρη η οικογένεια του πρίγκιπα Φιλίππου, το 1930

«Επρεπε να προχωρήσω»...

«Η οικογένεια χωρίστηκε. Η μητέρα μου ήταν άρρωστη, οι αδελφές μου παντρεύτηκαν, ο πατέρας μου ήταν στη Νότια Γαλλία. Απλά έπρεπε να προχωρήςω με αυτό. Έπρεπε να προχωρήσω και αυτό το έκανα», είχε πει κάποια στιγμή ο ίδιος ο πρίγκιπας Φίλιππος. 

Η Αλίκη και ο πρίγκιπας Ανδρέας μπορεί να μην πήραν διαζύγιο ποτέ, αλλά ο πρίγκιπας εγκατέλειψε την σύζυγό του για την ερωμένη του. Οταν η Αλίκη μπήκε στο ψυχιατρείο και ο πρίγκιπας Ανδρέας έκανε τον μπον βιβέρ ο Φίλιππος έμεινε χωρίς οικογένεια και σπίτι. 

Οι γονείς του τον παράτησαν και τότε ξεκίνησε η περιπλάνησή του στους συγγενείς του πρίγκιπα Ανδρέα. 

Ο πρίγκιπας Φίλιππος άρχισε τότε να γυρνάει από σπίτι σε σπίτι συγγενή. 

Κάποια στιγμή τον ανέλαβε η γιαγιά του, από την πλευρά της μητέρας του. 

Τον έστειλε στη Βρετανία, στον θείο του Γιώργο, Μαρκήσιο του Μίλφορντ Χέιβεν.

Στο σχολείο τα πήγαινε χάλια, στο παιχνίδι, όμως, έσκιζε. 

O πρίγκιπας Φίλιππος το 1935

«Ενας βαθιά δυστυχισμένος άνθρωπος»...

Η πρώην βασίλισσα Αλεξάνδρα της Γιουγκοσλαβίας θυμάται πως ο πρίγκιπας Ανδρέας αστειευόταν με τα πάντα ακόμη και με τα πιο σοβαρά θέματα. Ηταν «ένας βαθιά δυστυχισμένος άνθρωπος». 

Ο ίδιος ο πρίγκιπας Φίλιππος αρνείται ότι ήταν ένα δυστυχισμένο παιδί. Ωστόσο υπάρχουν οι ενδείξεις ότι ως παιδί έζησε στην απόλυτη σύγχυση, σε τέτοια σύγχυση που και ο ίδιος αρνείται να την παραδεχτεί! Χαρακτηριστικό είναι αυτό που μεταφέρουν άνθρωποι που τον συναναστράφηκαν. Όταν ρωτήθηκε κάποτε τι γλώσσα μιλούσαν σπίτι του εκείνος απάντησε «Τι εννοείτε στο σπίτι;». 

Τη σύγχυση για την ταυτότητά του, την αποδεικνύει και αυτό που είχε πει κάποια άλλη στιγμή στη ζωή του.  «Σκεφτόμουν τον εαυτό μου ως Σκανδιναβό. Συγκεκριμένα Δανό. Στο σπίτι μιλούσαμε αγγλικά. Οι άλλοι μάθαιναν ελληνικά, εγώ καταλάβαινα κάποια. Αλλά μετά η συζήτηση γύρναγε στα γερμανικά επειδή τα ξαδέλφια μου ήταν Γερμανοί. Αν δεν μπορούσα να σκεφτώ μια λέξη σε κάποια γλώσσα την σκεφτόμουν σε άλλη». 

Το 1933 οι Γερμανοί συγγενείς του Φιλίππου άρχισαν και πάλι να τον διεκδικούν και οι περιπλανήσεις του πρίγκιπα Φιλίππου συνεχίστηκαν. Πήγε στη Γερμανία όπου ήδη είχε αναλάβει την εξουσία ο Χίτλερ και έζησε με την αδελφή του και τον άνδρα της. Μόνος του χωρίς πραγματικούς φίλους και χωρίς να μπορεί να ενταχθεί στην γερμανική κοινωνία. Ένα 12χρονο αγόρι πραγματικά απομονωμένο. 

Το 1934 η αδελφή του τον έστειλε πίσω στη Βρετανία και γράφτηκε σε σχολείο στη Σκωτία. 

Ο άστεγος μικρός Φίλιππος

Τα καλοκαίρια ανέκυπτε πάντα το πρόβλημα που θα έκανε διακοπές ο «άστεγος μικρός Φίλιππος». 

Ο Φίλιππος δεν είχε κανέναν να τον φροντίζει, έπρεπε να το κάνει ο ίδιος για τον εαυτό του. Φίλος του θυμάται να κάνουν έρανο για να μαζέψουν χρήματα για να αγοράσει μανικετόκουμπα ο Φίλιππος για να πάει στο γάμο της εξαδέλφης του Μαρίνας με τον δούκα του Κεντ. 

Αν ήταν μόνο τα ρούχα που του έλειπαν, τότε ο Φίλιππος δεν θα είχε επηρεαστεί. Αλλά σίγουρα του έλειπαν πολλά άλλα... 

Δυο ακόμη συμβάντα του χειμώνα του 1937 θα έκαναν τον Φίλιππο πιο μοναχικό από ποτέ. Η αδελφή του Σεσίλ ο σύζυγός της και τα παιδιά τους σκοτώθηκαν σε αεροπορικό δυστύχημα. Ο Φίλιππος πήγε μόνος του στις κηδείες στη Γερμανία. 

Εξι μήνες αργότερα, ο δάσκαλός του και μέντοράς του Τζορτζ Μίλφορντ έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από τον καρκίνο. 

Ο Λόρδος Μάουντμπάντεν ανέλαβε κηδεμόνας του. 

Η γνωριμία με την Ελισάβετ

Ο Φίλιππος στη συνέχεια μπήκε στο βρετανικό πολεμικό ναυτικό, γνωρίστηκε με την Ελισάβετ. Εκείνη ήταν 13 ετών όταν πρωτογνωρίστηκαν. 

Τα χρόνια πέρασαν ο πρίγκιπας Φίλιππος υπηρετούσε στο πολεμικό ναυτικό, η Ελισάβετ μεγάλωνε έχοντας τη φωτογραφία του νεαρού Φίλιππου κρυμμένη στο δωμάτιό της. 

Το 1946 ο πρίγκιπας Φίλιππος έκανε πρόταση γάμου στην Ελισάβετ. Ο βασιλιάς πατέρας της αρνήθηκε. Τού άρεσε ο νεαρός άνδρας αλλά αν και πίστευε ότι  σκέφτεται σωστά, ο Φίλιππος δεν είχε επώνυμο, δεν ήταν Βρετανός και δεν ανήκε στην εκκλησία της Αγγλίας. 

Η βρετανική μοναρχία εξακολουθούσε να υφίσταται τους κλυδωνισμούς από την κρίση παραίτησης του βασιλιά Εδουάρδου VIII, 10 χρόνια νωρίτερα. Ο βασιλιάς δεν θα έκανε ένα ακόμη λάθος πόσο μάλλον εγκρίνοντας ένα γάμο για την κόρη του με έναν ξένο. 

Ωστόσο, ο αρχιεπίσκοπος του Κατενμπέρι πήρε τον Φίλιππο στην εκκλησία, ενώ την ίδια εποχή απέκτησε και επώνυμο, διάλεξε αυτό από την πλευρά της μητέρας του, Μάουντμπαντεν, λίγο πριν πάρει τη βρετανική υπηκοότητα. 

Σιγά σιγά ο Φίλιππος έκανε μικρά βήματα για να γίνει Βρετανός. 

Ο πρίγκιπας Φίλιππος με την πριγκίπισσα -τότε- Ελισάβετ,το 1947

Ενας πρίγκιπας μόνος

Ολες αυτές οι κινήσεις ενίσχυσαν τους δεσμούς του Φίλιππου με τη Βρετανία, αλλά υπογράμμισαν την απομόνωσή του από τη δική του οικογένεια. Ο πατέρας του πέθανε αδέκαρος και μόνος στο Μόντε Κάρλο το 1944, προτού να μπορέσει ο Πρίγκιπας Φίλιπ να τον δει. Η μητέρα του επέστρεψε κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ελλάδα, και οι αδελφές του παντρεύτηκαν με Γερμανούς. 

Κανένας από αυτούς δεν έλαβε πρόσκληση για γάμο στο Αβαείο του Γουέστμινστερ στις 14 Νοεμβρίου 1947.

Πρίγκιπας Φίλιππος, πριγκίπισσα -τότε- Ελισάβετ, το 1947

Από Ελληνας Βρετανός

Ο γάμος του με την Ελισάβετ έδωσε στον πρίγκιπα Φίλιππο ένα σπίτι, μια χώρα, ένα διαβατήριο, μια θρησκεία και για πρώτη φορά στη ζωή του σταθερότητα. Η Ελισάβετ αποδέχθηκε το γεγονός ότι ο Φίλιππος ήθελε να αποβάλλει την παλιά του ταυτότητα και του πρόσφερε την αίσθηση ότι ανήκε κάπου, ακριβώς αυτό που χρειαζόταν δηλαδή. Ήταν μια άγραφη συμφωνία μεταξύ τους που του επέτρεψε να αποδεσμευτεί από τους δαίμονες της παιδικής και εφηβικής του ηλικίας. Σε αντάλλαγμα, εκείνος, της έδωσε την πλήρη υποστήριξή του. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που είχε αποκαλύψει κάποια στιγμή ο άνθρωπος που υπηρέτησε ως πρώτος γραμματέας του Φιλίππου: «Ο Φίλιππος μου είπε ότι η πρώτη, δεύτερη και μοναδική δουλειά που έχει να κάνει είναι να μην την παρατήσει ποτέ». 

Φίλοι του ανέφεραν κάποια στιγμή στον Independent ότι ο πρίγκιπας Φίλιππος είναι κενός συναισθήματος εκφράζοντας την άποψη ότι όλο αυτό πηγάζει από τις βαθιές ανασφάλειες που απέκτησε ως παιδί. 

Τη στιγμή που παντρεύτηκε ο πρίγκιπας Φίλιππος, στα 26 χρόνια του είχε χάσει ουσιαστικά όλα όσα εκείνα που μπορούν να δώσουν ταυτότητα σε ένα παιδί: Ο πατέρας του ήταν νεκρός, η μητέρα του, τρελή, είχε αφοσιωθεί στο θεό, είχε χάσει τη χώρα του, το σπίτι του, το όνομά του, την εθνικότητά του και τη θρησκεία του. Ακόμη και η ημερομηνία γέννησής του είχε αλλάξει λόγω της αλλαγής από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. 

Ο γάμος του πρίγκιπα Φιλίππου και της πριγκίπισσας -τότε- Ελισάβετ, το 1947

Ο πρίγκιπας Φίλιππος με την βασίλισσα Ελισάβετ και τα δυο μεγαλύτερα παιδιά τους, το 1951Ο πρίγκιπας Φίλιππος με την βασίλισσα Ελισάβετ και τα δυο μεγαλύτερα παιδιά τους, το 1951Πριγκίπισσα -τότε- Ελισάβετ και πρίγκιπας Φίλιππος, το 1948Το πριγκιπικό ζεύγος το 1948Το πριγκιπικό ζεύγος το 1947

2018-05-10 00:48

Οι ελληνικές ρίζες του Καρόλου -Ο καψοκαλύβας παππούς του και η καλόγρια, ασθενής του Φρόιντ γιαγιά του [εικόνες]

Η Ελλάδα είναι στο αίμα μου, εξομολογήθηκε ο πρίγκιπας Κάρολος λίγες ώρες πριν την επίσημη επίσκεψή του στην Αθήνα και η δήλωσή του δεν είναι καθόλου μεταφορική... 

Αφενός ο πρίγκιπας Κάρολος έχει ελληνικές ρίζες από την πλευρά του πατέρα του, πρίγκιπα Φιλίππου, ο οποίος γεννήθηκε στο Μον Ρεπό. Αφετέρου ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου έχει μια ιδιαίτερη προσωπική σχέση με τη χώρα μας, είναι τακτικός επισκέπτης του Αγίου Ορους, το οποίο έχει επισκεφθεί πολλές φορές και έχει βοηθήσει επίσης (έχει δημοπρατήσει δικά του ζωγραφικά έργα για να συγκεντρωθούν χρήματα για έργα στις μονές), ενώ συχνά απολαμβάνει τις καλοκαιρινές του διακοπές στις ελληνικές θάλασσες. Μόλις το περασμένο καλοκαίρι πέρασε μερικές ημέρες, συνοδεία της Καμίλας, στην Κέρκυρα και έκανε μια μίνι κρουαζιέρα στο Ιόνιο. Και ο ίδιος άλλωστε, στις λακωνικές δηλώσεις του μπροστά στις κάμερες, ενώπιον του Προκόπη Παυλόπουλου εξομολογήθηκε ότι έχει επισκεφθεί πάρα πολλές φορές της χώρα μας, ιδιωτικά. 

Ποιοι λοιπόν ήταν οι Ελληνες πρόγονοι του πρίγκιπα Καρόλου; Ποιοι πραγματικά ήταν οι γονείς του πρίγκιπα Φιλίππου, πρίγκιπας Ανδρέας και  πριγκίπισσα Αλίκη; Οι δυο πραγματικά αμφιλεγόμενες προσωπικότητες παρουσιάζονται παρακάτω. 

Πρίγκιπας Ανδρέας και πριγκίπισσα ΑλίκηΠρίγκιπας Ανδρέας και πριγκίπισσα Αλίκη

Ποιος ήταν ο πρίγκιπας Ανδρέας 

O πρίγκιπας Ανδρέας το 1938, στην ΕλβετίαO πρίγκιπας Ανδρέας το 1938, στην Ελβετία

  • Το έβδομο παιδί του Γεωργίου Α' και της Βασίλισσας Ολγας

Ο Πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδας και της Δανίας (2 Φεβρουαρίου 1882 - 3 Δεκεμβρίου 1944) ήταν το έβδομο παιδί του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ και της Βασίλισσας Όλγας. 

Ο πρίγκιπας Ανδρέας σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων και αφού συνέχισε την εκπαίδευσή του στη Γερμανία, πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως αξιωματικός τού Ιππικού και στη συνέχεια στη Μικρά Ασία. Τον Ιούλιο του 1921 μετά την κατάληψη του Εσκί Σεχίρ, έφθασε ως διοικητής της 12ης μεραρχίας με το βαθμό του υποστράτηγου, στο μικρασιατικό μέτωπο. Προήχθη αμέσως σε αντιστράτηγο τον Ιούλιο του 1921 πριν την εκστρατεία του Σαγγαρίου.

Φαίνεται ότι όμως δεν είχε καμία διοικητική και στρατιωτική ικανότητα... 

  • Πρίγκιπας Ανδρέας ο... καψοκαλύβας! 

Ο πρίγκιπας Ανδρέας το 1913Ο πρίγκιπας Ανδρέας το 1913

Ως αντιστράτηγος ήταν διοικητής του Β' Σώματος Στρατού, το οποίο έπρεπε να κινηθεί δια μέσου της Αλμυράς Ερήμου για την κατάληψη της Άγκυρας. Οι άνδρες του έφτασαν στο σημείο να τον αποκαλούν στις μεταξύ τους συζητήσεις «καψοκαλύβα», λόγω της τακτικής τού να διατάζει την πυρπόληση των αγροτικών κατοικιών των τούρκων χωρικών.

Μετά τη λήξη της αποτυχημένης επιχείρησης στον Σαγγάριο (Σεπτέμβριος 1921), ο αντιστράτηγος Παπούλας αφαίρεσε τη διοίκηση του Β' Σώματος Στρατού από τον πρίγκιπα Ανδρέα λόγω της ανικανότητάς του και της καταφανούς ανεπάρκειάς του στη διοίκηση μεγάλων μονάδων στρατού. 

  • Η καταδίκη σε θάνατο και η εξορία

Πριν τη λήξη της Μικρασιατικής εκστρατείας έφυγε από την Μικρά Ασία και επέστρεψε στην Ελλάδα και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, με διαταγή του Πάγκαλου, ο Πρίγκιπας Ανδρέας συνελήφθη στην Κέρκυρα τον Νοέμβριο του 1922 από τον συνταγματάρχη Χρήστο Λούφα και μεταφέρθηκε στην Αθήνα για να δικαστεί από έκτακτο στρατοδικείο. 

Είχε προηγηθεί η δίκη και η εκτέλεση των έξι, το πρωί της 15 Νοεμβρίου 1922. 

Ο πρίγκιπας Ανδρέας στη δίκη που ακολούθησε καταδικάσθηκε σε θάνατο με την κατηγορία της «αρνήσεως εκτελέσεως διαταγής του αρχηγού της στρατιάς κατά τις μάχες του Σαγγαρίου τον Αύγουστο του 1921».

Τελικά, όμως, ο πρίγκιπας Ανδρέας γλίτωσε καθώς παρενέβη ο Αγλλος πλοίαρχος Τάλμποτ και ο Πάγκαλος. Μετά την παρέμβαση του τελευταίου, το στρατοδικείο αναγνώρισε στον πρίγκιπα Ανδρέα το ελαφρυντικό «της τελείας απειρίας περί την διοίκησιν ανωτέρων μονάδων» και στις 20 Νοεμβρίου 1922 αποφάσισε τη διαγραφή του από το μητρώο των αξιωματικών και τη μόνιμη αποπομπή του από την Ελλάδα. 

Αμέσως μετά την καταδίκη του, με τη συνοδεία του συμμαθητή του από τη σχολή Ευελπίδων Πάγκαλου και του Τάλποτ, μεταφέρθηκε στο Φάληρο και αναχώρησε με το βρετανικό αντιτορπιλικό «Καλυψώ». Το πλοίο σταμάτησε στην Κέρκυρα για να παραλάβει την οικογένειά του και μετά κατευθύνθηκε προς την Ιταλία. Ανάμεσά τους και ο μόλις 18 μηνών Φίλιππος. Λέγεται ότι ο πρίγκιπας Φίλιππος μεταφέρθηκε στο πλοίο μέσα σε ένα καφάσι. Μέσα σε αυτό το καφάσι ξεκίνησε και η περιπλάνησή του για χρόνια... 

Στη συνέχεια μαζί με την οικογένειά του έφυγαν για τη Γαλλία και εγκαταστάθηκαν στο προάστιο του Παρισίου, Σαιν Κλου, φιλοξενούμενοι της εύπορης συζύγου του αδελφού του Γεωργίου, της Πριγκίπισσας Μαρία Βοναπάρτη.

Ολη η οικογένεια του πρίγκιπα Ανδρέα Ολη η οικογένεια του πρίγκιπα Ανδρέα

  • Οι ερωμένες και το Μόντε Κάρλο

Στα επόμενα χρόνια ο πρίγκιπας Ανδρέας θα εγκαταλείψει την οικογένειά του και δεν θα ενδιαφερθεί για τον μικρό του γιο πρίγκιπα Φίλιππο, ούτε όταν η σύζυγός του θα μπει σε κλινική, λόγω ψυχολογικών προβλημάτων. 

Θα καταλύσει στο Μόντε Κάρλο όπου θα ζήσει μέχρι το τέλος της ζωής του, με τις ερωμένες του, αν και ποτέ δεν θα πάρει διαζύγιο από την πριγκίπισσα Αλίκη. 

  • Το μοναχικό τέλος

Ο Πρίγκιπας Ανδρέας πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 1944, στο ξενοδοχείο «Μετροπόλ» του Μόντε Κάρλο, από ανακοπή καρδιάς. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Ελλάδα και ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο του Τατοΐου.

Πριγκίπισσα Αλίκη 

  • Η γεννημένη στο κάστρο του Ουίνδσορ Αλίκη

Η πριγκίπισσα Αλίκη γεννήθηκε στο κάστρο του Oυίνδσορ και ήταν το πρώτο παιδί του πρίγκιπα Λουδοβίκου του Μπάττενμπεργκκαι της πριγκίπισσας Βικτώριας της Έσσης, εγγονής της Βικτωρίας βασίλισσας της Βρετανίας. 

Κωφή από τα γεννοφάσκια της, ταλαιπωρήθηκε σε όλη της τη ζωή, ωστόσο κατάφερε να ξεπεράσει όλα τα προβλήματα επικοινωνίας, μαθαίνοντας να διαβάζει τα χείλη των άλλων. Μάλιστα η ίδια ήταν πολύγλωσση!  

Τον Ιούνιο του 1902 στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με τον πρίγκιπα Ανδρέα της Ελλάδας (1882 - 1944), ο οποίος είχε ταξιδέψει με την οικογένειά του για την στέψη του νέου βασιλιά της Αγγλίας, Εδουάρδου Ζ΄. Σύντομα αρραβωνιάστηκαν και στις 6 Οκτωβρίου του 1903 παντρεύτηκαν. Μερικούς μήνες αργότερα, στις 6 Ιανουαρίου του 1904 το ζευγάρι έφτασε στον Πειραιά, όπου κόσμος και πολιτικοί παράγοντες του τόπου τους περίμεναν. Εγκαταστάθηκε στα βασιλικά ανάκτορα, όπου διέμεναν και τα υπόλοιπα μέλη της ελληνικής βασιλικής οικογένειας και το 1907 μετακόμισαν στο Τατόι. 

Με τον πρίγκιπα Ανδρέα να είναι απών, λόγω των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, η Αλίκη μετά τη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου μετακόμισε μόνιμα στο Μον Ρεπό. Εκεί γεννήθηκε και ο πρίγκιπας Φίλιππος. 

Η πριγκίπισσα Αλίκη με τον πρίγκιπα ΦίλιπποΗ πριγκίπισσα Αλίκη με τον πρίγκιπα Φίλιππο

Οπως προαναφέρθηκε το 1922 η οικογένεια εξορίστηκε. Και κάπου εκεί άρχισαν οι περιπέτειες για όλους. 

Μετακόμισαν αρχικά στο Παρίσι και από εκεί η Αλίκη αρχίζει τα ταξίδια της σε Αγγλία, Γαλλία και  Μάλτα. 

Η πριγκίπισσα Αλίκη με τον μικρό τότε πρίγκιπα ΦίλιπποΗ πριγκίπισσα Αλίκη με τον μικρό τότε πρίγκιπα Φίλιππο

  • Η ψυχική ασθένεια

Η μεγάλη αλλαγή ήρθε όταν άρχισε να γνωρίζει το μυστικισμό, να ασχολείται υπερβολικά με τις θρησκείες και να εμφανίζει σιγά σιγά τα πρώτα συμπτώματα ψυχικής ασθένειας. 

Ξαφνικά άρχισε να υποστηρίζει ότι έρχεται σε ερωτική επαφή με τον Χριστό και ότι η ίδια έχει θεραπευτικές ικανότητες. 

Ο γυναικολόγος της δρ. Λούρος, συμφώνησε να εισαχθεί στο ίδρυμα του δόκτωρα Σίμμελ, τον οποίο είχε προτείνει η γνωστή ψυχαναλύτρια πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη. Η διάγνωση του Σίμμελ ήταν ότι η Αλίκη έπασχε από παρανοϊκή σχιζοφρένεια. 

  • Οταν ο Φρόιντ της ακτινοβόλησε τις ωοθήκες

Στις 2 Μαΐου του 1930 η Αλίκη μεταφέρθηκε εκεί, χωρίς την θέλησή της.

Ο Σίμελ συμβουλεύτηκε, για την κατάσταση της υγείας της πριγκίπισσας Αλίκης τον Σίγκμουντ Φρόιντ. Ο Φρόιντ πίστεψε ότι οι αυταπάτες που είχε η πριγκίπισσα Αλίκη ήταν αποτέλεσμα σεξουαλικής απογοήτευσης. Πρότεινε για αυτό το λόγο του, λανθασμένα βέβαια, να ακτινοβολήσει τις ωοθήκες της για να σκοτώσει τη λίμπιντό της. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, μάλιστα, η πρόταση του Φρόιντ πέρασε. 

Η πριγκίπισσα Αλίκη έμεινε εκεί για χρόνια. Το 1932 προσπάθησε να αποδράσει χωρίς επιτυχία.

Από αυτό το σημείο και μετά η σχέση της με τον Ανδρέα έπαψε να υπάρχει, αφού μέχρι τον θάνατο του δεύτερου συναντήθηκαν περί τις δύο-τρεις φορές. 

Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο σανατόριο Μάρτινσμπρουν στο Μεράνο της Ιταλίας, το 1936 μετακόμισε στην Κολωνία και το 1938 στο Λονδίνο. 

  • Η επιστροφή στην Ελλάδα

Το Νοέμβριο του 1938 η πριγκίπισσα Αλίκη επέστρεψε για πρώτη φορά μετά την φυγή της από την Ελλάδα το 1922. Εγκαταστάθηκε στην οδό Κουμπάρη 8, απέναντι από το Μουσείο Μπενάκη.

Αρχισε να διοργανώνει συσσίτια και να συμμετέχει εθελοντικά στην διανομή τους, η ίδια όμως αρνείται το φαγητό. Λέγεται ότι εκείνη την περίοδο έχασε 26 κιλά. Την περίοδο της Κατοχής η Αλίκη είχε αναλάβει την διαχείριση πολλών ορφανοτροφείων και συσσιτίων, προσφέροντας σημαντικό κοινωνικό έργο.

Το 1949 η πριγκίπισσα Αλίκη αγόρασε ένα διαμέρισμα στην Πατριάρχου Ιωακείμ 61 στο Κολωνάκι, όπου θα γίνει το σπίτι που θα διαμένει στο εξής κάθε φορά που βρίσκεται στην Αθήνα. 

Τον ίδιο χρόνο μετακόμισε στην Τήνο για να ιδρύσει μια μοναστηριακή αδελφότητα, επιχειρώντας μάλιστα να χτίσει και μοναστήρι! Τα επόμενα ταξίδια της  στο εξωτερικό, στην Αμερική συγκεκριμένα, έγιναν προκειμένου να μαζέψει χρήματα για να χτίσει το μοναστήρι που τόσο επιθυμούσε. 

  • Μια μοναχή που... έπαιζε χαρτιά

Είχε ήδη αρχίσει να φοράει μοναστηριακή αμφίεση, αμφίεση που την διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής της.

Η Αλίκη όμως δεν ήταν πραγματική μοναχή, αφού δεν ακολουθούσε τους αυστηρούς κανόνες που επέβαλε ο μοναστήρι.

Ακόμη και η μητέρα της την κορόιδευε. «Τι μπορεί να πει κανείς για μια καλόγρια που καπνίζει και παίζει χαρτιά;», αναρωτιόταν. 

Είναι χαρακτηριστικό πάντως, ότι ακόμη και στη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ, στις 2 Ιουνίου του 1953, η πριγκίπισσα Αλίκη έδωσε το «παρών» ντυμένη μοναχή! 

Επί χρόνια, η πριγκίπισσα Αλίκη συνέχισε τα ταξίδια της ανά την υφήλιο μέχρι που το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ελλάδα την βρήκε τελείως αποκαμωμένη και εντελώς κωφή. 

Η πριγκίπισσα Αλίκη το 1955 στο Λονδίνο με τον μικρό πρίγκιπα Κάρολο και την αδελφή του πριγκίπισσα ΑνναΗ πριγκίπισσα Αλίκη το 1955 στο Λονδίνο με τον μικρό πρίγκιπα Κάρολο και την αδελφή του πριγκίπισσα Αννα

  • Το τέλος της στο Μπάκιγχαμ

Ο πρίγκιπας Φίλιππος την κάλεσε στο Μπάκιγχαμ όπου και της παραχώρησε διαμέρισμα. Εκεί έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής της. Πέθανε στα 84 της, στις 5 Δεκεμβρίου του 1969.

Πριγκίπισσα Αλίκη και πρίγκιπας Φίλιππος, το 1957Πριγκίπισσα Αλίκη και πρίγκιπας Φίλιππος, το 1957

Η κηδεία τελέστηκε στο παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου στο Γουίνδσορ παρουσία της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, του Δούκα Φιλίππου του Εδιμβούργου, του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας καθώς και άλλων μελών των βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης. Ενταφιάστηκε στη βασιλική στοά του παρεκκλησίου του Αγίου Γεωργίου και μετά από χρόνια το λείψανό της μεταφέρθηκε στον Κήπο της Γεσθημανής στην Ιερουσαλήμ. 

Να σημειωθεί ότι ακόμη και μέσα στο Μπάκιγχαμ, η πριγκίπισσα Αλίκη έφτιαξε ορθόδοξο ναό, δεν έβγαλε, άλλωστε, ποτέ τη στολή της μοναχής... 

Η πριγκίπισσα Αλίκη με τον νεαρό τότε πρίγκιπα Κάρολο και την πριγκίπισσα Αννα, στο Λονδίνο, το 1960Η πριγκίπισσα Αλίκη με τον νεαρό τότε πρίγκιπα Κάρολο και την πριγκίπισσα Αννα, στο Λονδίνο, το 1960

Πρίγκιπας Φίλιππος και πριγκίπισσα Αλίκη στην Αθήνα, το 1961Πρίγκιπας Φίλιππος και πριγκίπισσα Αλίκη στην Αθήνα, το 1961

2018-05-06 23:45

Στο πλαίσιο της 4ης ετήσιας διάσκεψης, Φωτογραφίες: nationalgeographic.com / Kenneth Garrett

Δεν υπάρχουν πρόσθετοι θάλαμοι ή περάσματα πίσω από τον τάφο του Τουταγχαμών στην Κοιλάδα των Βασιλέων.

 

Αυτό σύμφωνα με τις πρόσφατες αναλύσεις ραντάρ, ανέφεραν σήμερα Αιγύπτιοι αξιωματούχοι, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του περιοδικού National Geographic.

Η είδηση έγινε γνωστή μετά την ανακοίνωση του Mostafa Waziri, γενικού γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, που έκανε την Κυριακή 6 Μαΐου, κατά τη διάρκεια της 4ης ετήσιας Διεθνούς Διάσκεψης GEM για τον Τουταγχαμών, που πραγματοποιήθηκε στο Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο (GEM) στην Γκίζα.

Η ανακοίνωση ολοκληρώνει με απογοητευτικό τρόπο τηνέρευνα που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, όταν ο Βρετανός Αιγυπτιολόγος Νίκολας Ριβς θεώρησε ότι ο ταφικός θάλαμος της θρυλικής βασίλισσας της 18ης Δυναστείας Νεφερτίτη μπορεί να κρύβεται πίσω από τους τοίχους του περίφημου τάφου του Τουταγχαμών, ηλικίας 3.300 ετών.


Δυο προηγούμενες δοκιμές της θεωρίας του Ριβς, με τη χρήση ειδικών ραντάρ, ήταν ασαφείς.

Η τελευταία έρευνα, που διεξήχθη φέτος με την υποστήριξη του National Geographic Society, είναι μια κοινή επιστημονική αποστολή, υπό τον συντονισμό του Franco Porcelli του Πολυτεχνικού Πανεπιστημίου του Τορίνο και, σύμφωνα με το δημοσίευμα, θεωρείται η πιο ολοκληρωμένη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

2018-04-27 12:25

Στην ανήσυχη εκείνη προεπαναστατική εποχή που είχε φουντώσει ο αγώνας για λευτεριά ,οι αισθηματικές ιστορίες ήταν μέρος της καθημερινότητας. Ο Διάκος και ο Γούλας έτυχε να αγαπήσουν την ίδια γυναίκα, την ωραία Κατερίνη από τη Σέλιανη, το σημερινό χωριό Μάρμαρα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Κατερίνη Σπύρου ή Ξυστρή. Νέα, μόλις 18 χρονών είχε ξετρελάνει όλα τα παλικάρια της περιοχής, ένας απ΄αυτούς ήταν και ο Γούλας, πρωτοπαλίκαρο του Σκαλτσά που ζήτησε να την παντρευτεί. Αλλά τον ίδιο καιρό την πολιορκούσε και ο Διάκος που ήταν όπως είπαμε πολύ όμορφος, κατά τις αντιλήψεις της ανδρικής ομορφιάς της εποχής εκείνης. Η Κατερίνη προτίμησε το Διάκο και έγινε ο αρραβώνας τους. Ο Γούλας δεν μπόρεσε να δεχτεί τη περιφρόνηση και γύρευε αφορμή για να εκδικηθεί, όπως και έκανε με άνανδρο και μπαμπέσικο τρόπο. Τη συκοφάντησε και την διέσυρε ηθικά με σκηνοθετημένη πλεκτάνη στο Διάκο, την ξευτέλισε με δόλιο και πανούργο τρόπο, έτσι ώστε ο Διάκος να τον πιστέψει και να την εγκαταλείψει. ʼδοξο ήταν το τέλος της πανέμορφης Κατερίνης, η οποία από τον καημό της τρελάθηκε και της κόλλησαν το εξευτελιστικό παρατσούκλι «παλιοκατερίνη». Ξεφυλλίζοντας τις προσωπικές στιγμές του ήρωα συναντάμε το Διάκο λίγο πριν το ολοκαύτωμα της Αλαμάνας να έχει συνδεθεί με μία όμορφη κοπέλα από την Λιβαδειά που την έλεγαν Βενετσάνα. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες γι αυτή. Είναι όμως ιστορικά εξακριβωμένο ότι λίγο πριν την έκρηξη της Επανάστασης ήταν επίσημα αρραβωνιασμένος με μια κοντζαμπασοπούλα της Λιβαδειάς, τη Ρόζα ή Ρωξάνη, κόρη του άρχοντα Γιάννη Φίλυνα που αργότερα, όταν σκοτώθηκε ο Διάκος, παντρεύτηκε ένα πλούσιο Αθηναίο, τον Σπύρο Ζαχαρίτσα (εγκυκλ. Γιαννίκος & Σία, Τόμος 3ος, σελ. 186-187).

 


Η Παλιοκατερινη από την Σέλιανη.
(Αφήγηση Ασπασία Συζ. Κων. Κολοκύθα)

 

Το σημερινό χωριό Μάρμαρα στην εποχή της Τουρκοκρατίας έφερε το όνομα Σέλιανη και ήταν ένα από τα χωριά του Δήμου Ομιλαίων.
Βρίσκεται σε υψόμετρο 860 μέτρων σε δυσπρόσιτη περιοχή όπως άλλωστε τα περισσότερα χωριά εκείνης της εποχής ,τα οποία κτίζονταν σε ορεινές περιοχές προκειμένου οι κάτοικοι τους να αποφύγουν την συμβίωση τους με τους Τούρκους καταχτητές .
Μία από τις οικογένειες της Σέλιανης ήταν η οικογένεια Σπυρίδωνος από τις ποιο πλούσιες του χωριού.
Η Κατερίνη Σπυρίδωνος ήταν μια τυπική νοικοκυρά , πανέμορφη κοπέλα όταν σε ηλικία 18 ετών την γνώρισε ο Ήρωας της επανάστασης Αθανάσιος Διάκος ,ο οποίος κεραυνοβολήθηκε από την ομορφιά της .
¨Ήταν την εποχή που ο Αθανάσιος Διάκος είχε πετάξει τα ράσα. και ήταν μπουλουξής κτυπώντας τους Τούρκους στη ευρύτερη περιοχή με λημέρι τα βουνά της Σέλιανης.
Από το λημέρι του κατέβαινε στη Σέλιανη πολλές φορές για να προμηθευτεί τα αναγκαία τρόφιμα για το μπουλούκι του .Εκεί γνώρισε την Κατερίνη την οποία την ερωτεύθηκε τρελά .
Την ζήτησε από τους γονείς της ,αρραβωνιάστηκαν και από τότε με συνοδεία το πρωτοπαλίκαρο του μπαινόβγαινε στο σπίτι της.
Κάποια μέρα έφθασε στο σπίτι της μόνος του το πρωτοπαλίκαρο του Διάκου ,τις έδειξε κάποιο πειστήριο και τις είπε ότι ο Διάκος ήταν βαριά άρρωστος ,και ήταν επιθυμία του να την συναντήσει.
Χωρίς να το σκεφθεί η Κατερίνη τον ακολούθησε στη θέση Στεφάνι - Γούρνα όπου ήταν το λημέρι του Διάκου.
Όταν την είδε ξαφνικά μπροστά του ο Διάκος έγινε έξω φρενών δεν δέχτηκε καν να ακούσει τον λόγο της επίσκεψης της. ʼρχισε να την κτυπά αλύπητα μέχρι που έπεσε λιπόθυμη στο έδαφος. Της έσκισε τα ρούχα την άφησε γυμνή και με ένα ψαλίδι που κούρευαν τα πρόβατα οι βοσκοί της περιοχής τις έκοψε τα μαλλιά και την έδιωξε να πάει πάλι πίσω στη Σέλιανη.
Η Κατερίνη ολόγυμνη και κουρεμένη γεμάτη ντροπή ρίζωσε στο μεγάλο βράχο πάνω από το χωριό που λεγόταν παραθύρα και πέρασε όλη την νύχτα εκεί..
Το πρωί που ξημέρωσε, κάποιος χωριανός που περνούσε από εκεί ανεβαίνοντας για τον κάμπο την βρήκε σε αυτή την άθλια κατάσταση .Η Κατερίνη κλαίγοντας του είπε όλη την ιστορία παρακαλώντας τον να την μεταφέρει στο χωριό .Αυτός λύγισε από το άθλιο θέαμα της Κατερίνης και αποφάσισε να την οδηγήσει στη Σέλιανη .
Στα πρώτα σπίτια του χωριού κρύφθηκε και ο χωριανός πήγε και της έφερε μερικά ρούχα για να ντυθεί.
Η Κατερίνη μέσα από τα στενά σοκάκια της Σέλιανης έφθασε στο σπίτι της, ο πατέρας της και τα αδέλφια της αρνήθηκαν να την δεχτούν στο σπίτι γιατί όταν ξεκίνησε να ακολουθήσει το πρωτοπαλίκαρο του Διάκου την είχαν προειδοποιήσει ότι αν κάτι δεν πάει καλά να μην τολμήσει να επιστρέψει στο πατρικό σπίτι γιατί την εποχή εκείνη τα ήθη ήταν αρκετά σκληρά απαγορευόταν στις ανύπαντρες κοπέλες να βγουν από το σπίτι χωρίς την συνοδεία του πατέρα ή κάποιου αδελφού.
Όλο το χωριό γύρισε την πλάτη στη Κατερίνη γιατί θεωρούσαν ότι ατίμασε την οικογένεια της και δεν έβρισκε μέρος να κοιμηθεί ούτε σε στάβλο. Η Κατερίνη βρήκε καταφύγιο για λίγο καιρό στο υπόστεγο της Εκκλησίας και τις πήγαινε κρυφά φαγητό η γειτονιά γύρω από την Εκκλησία..
Η Κατερίνη προσπάθησε να μαλακώσει την οργή της οικογένειας της αλλά μάταιος κόπος ,αυτοί ήταν αμετάπειστοι .
Τελικά υπέκυψε στις νυχτερινές επισκέψεις των νέων του χωριού ,προκειμένου να εξασφαλίσει τα αναγκαία για την επιβίωση της . Μέσα στη δυστυχία της και την απόρριψη της από την μικρή τοπική κοινωνία ,έκανε ακόμη ένα μοιραίο λάθος ,πλημμυρισμένη από μίσος για την οικογένεια της ,τον Διάκο και όλο το χωριό αποφάσισε να εκδικηθεί.
Βρήκε καταφύγιο στα Τουρκοαλβανικά αποσπάσματα που τριγυρνούσαν στη περιοχή δίνοντας τους πληροφορίες για τους επαναστάτες και τα λημέρια τους.
Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα έφθασε στα Γιάννενα και παρουσιάσθηκε στον Αλή Πασά και μπήκε στο χαρέμι του.
Ο Αλή Πασάς όμως είχε το προνόμιο να έχει πάντα αυτός την (πρώτη φορά )κάθε κοπέλας ,η φήμη της Κατερίνης είχε φθάσει στο χαρέμι και δεν καταδέχτηκε να πλαγιάσει μαζί της .
Πανούργος όπως ήταν ο Αλή Πασάς της πρότεινε να προσφέρει τις υπηρεσίες τις στο άτομο του και αυτή θα είχε όλα τα προνόμια που είχαν την εποχή εκείνη οι έμπιστοι του Πασά.
Με αρκετά χρήματα στην τσέπη η Κατερίνη ανέλαβε τον ρόλο της καταδότριας στη περιοχή της για άτομα που κινούνταν ενάντια στην εξουσία του αλλά ταυτόχρονα να εργάζεται και σαν προαγωγός στέλνοντας παρθένες κοπέλες στο χαρέμι του.
Κατόπιν υποδείξεως της Κατερίνης οι Αλβανοί προσπάθησαν να απαγάγουν κάποια κοπέλα στη Σέλιανη αλλά απέτυχαν ,δεν έγινε όμως το ίδιο και στο χωριό Αργύρια .
Εκεί έκλεψαν και οδήγησαν στο χαρέμι του Αλή στα Γιάννενα μια πανέμορφη κοπέλα την Βασιλική Μπαλτσάκη.
Αυτή η απαγωγή έμεινε στην ιστορία μέσα από το στίχο αγνώστου στιχουργού που λέει τα εξής:
Βασίλωμ΄ποιος σε πρόδωσε στ΄αλή πασά τα χέρια
Ο Κώστας το Βλαχόπουλο και η Σπυριδοκατερίνη.

Σύμφωνα με τις προφορικές παραδόσεις που πέρασαν από γενιά σε γενιά όταν η Κατερίνη υπέδειξε στους Αλβανούς το σπίτι της Μπαλτσάκη έφυγε τρέχοντας προς το δάσος όπου και κρύφθηκε , ψάχνοντας να την βρουν μετά οι αλβανοί συνελάμβαναν και ανέκριναν όποιο κάτοικο της περιοχής έβρισκαν μπροστά τους. Κάποια στιγμή έπιασαν και το Βλαχόπουλο ο οποίος αναγκάσθηκε να υποδείξει το μέρος όπου κρυβόταν η Κατερίνη και εκεί την συνέλαβαν οδηγώντας την πάλι στα Γιάννενα. Εδώ τελειώνει η ιστορία της Κατερίνης χωρίς να διασωθεί έως σήμερα η συνέχεια της ζωής της Κατερίνης που πέρασε στην ιστορία σαν Παλιοκατερίνη από την Σέλιανη.
 
 
konstantinosdavanelos.blogspot.gr
2018-04-24 10:49

Σαν σήμερα το 1821 οι Τούρκοι σούβλισαν τον Αθανάσιο Διάκο

Από τους πρωτεργάτες του εθνικού ξεσηκωμού στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα και ήρωας της μάχης της Αλαμάνας.

O Αθανάσιος Διάκος γεννήθηκε το 1788 στην Άνω Μουσουνίτσα της Φωκίδας (σημερινός Αθανάσιος Διάκος) και κατ’ άλλους στη γειτονική Αρτοτίνα, απ’ όπου καταγόταν η μητέρα του. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αθανάσιος Γραμματικός.

Ο πατέρας του, Νικόλαος Γραμματικός, γνωστός στην περιοχή με το παρατσούκλι «ψυχογιός», μη μπορώντας να αντέξει τα βάρη της πολυμελούς οικογένειάς του, τον έστειλε δόκιμο μοναχό στο κοντινό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, σε ηλικία 12 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε την καλογερική, όταν σκότωσε ένα Τούρκο αγά, επειδή, σύμφωνα με κάποια παράδοση, αυτός του έθιξε τον ανδρισμό του, θαμπωμένος από την ομορφιά του.

Ο νεαρός Αθανάσιος εντάχθηκε ως πρωτοπαλίκαρο στο σώμα του οπλαρχηγού Γούλα Σκαλτσά, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση, καθώς ο παππούς και ο θείος του είχαν διατελέσει κλέφτες. Τότε έλαβε και το προσωνύμιο Διάκος, με το οποίο έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία.

Το 1814 πήγε στα Ιωάννινα και εντάχθηκε στη σωματοφυλακή του Αλή Πασά, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Όταν ο Ανδρούτσος διορίστηκε αρχηγός στο αρματολίκι της Λιβαδειάς, ο Διάκος τον ακολούθησε. Μετά την αποχώρηση του Ανδρούτσου, ο Διάκος ανακηρύχθηκε καπετάνιος του καζά (θρησκευτικού λειτουργού) της πόλης τον Οκτώβριο του 1820, ενώ την ίδια περίοδο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.

Στις 27 Μαρτίου 1821, ο Αθανάσιος Διάκος πρωτοστατεί στην κήρυξη της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά (Μονή Οσίου Λουκά), μετά από συνεννόηση με τους Αχαιούς, που είχαν επαναστατήσει μία εβδομάδα νωρίτερα. Έχοντας λάβει την άδεια του βοεβόδα της Λιβαδειάς Χασάν Αγά, κατορθώνει να στρατολογήσει 5.000 χωρικούς, με πρόσχημα την απόκρουση του Ανδρούτσου.

Στις 30 Μαρτίου, η Λιβαδειά πέφτει στα χέρια των επαναστατών και στη συνέχεια ο Διάκος οργανώνει την κατάληψη της Αταλάντης (31 Μαρτίου) και της Θήβας (1 Απριλίου), ενώ λίγο αργότερα κυριεύει το ισχυρό φρούριο της Μπουδουνίτσας (Μενδενίτσας). Ακολούθως, επιχειρεί να καταλάβει το Ζητούνι (Λαμία), το διοικητικό κέντρο της περιοχής και το Πατρατζίκι (Υπάτη), χωρίς, όμως, επιτυχία, καθότι ο τοπικός οπλαρχηγός Μήτσος Κοντογιάννης αρνείται να βοηθήσει, επειδή θεωρεί άκαιρο τον ξεσηκωμό.

Η Οθωμανική διοίκηση θορυβείται από τον ξεσηκωμό των ραγιάδων και διατάσσει τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ να καταστείλουν την Επανάσταση, τόσο στη Ρούμελη, όσο και στην Πελοπόννησο. Στις 17 Απριλίου οι δυο πασάδες με 8.000 άνδρες στρατοπεδεύουν στο Λιανοκλάδι, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Λαμία.

Ο κίνδυνος είναι μεγάλος για τους επαναστατημένους Έλληνες. Οι οπλαρχηγοί της περιοχής συσκέπτονται στο χωριό Καμποτάδες (20 Απριλίου) και αποφασίζουν και υπερασπιστούν όλες τις διαβάσεις του Σπερχειού (Αλαμάνας), ώστε να αποκόψουν την πρόσβαση των Τούρκων προς τα Σάλωνα (Άμφισσα) και τη Λιβαδειά.

Το πρωί της 23ης Απριλίου οι Τούρκοι επιτίθενται ταυτόχρονα σε όλο το εύρος του ελληνικού μετώπου. Ο Διάκος υπερασπίζεται με τους λιγοστούς άνδρες του το ξύλινο γεφύρι της Αλαμάνας. Μάχεται ηρωικά, τραυματίζεται και τελικά συλλαμβάνεται αιχμάλωτος.

Ο επίλογος της μάχης της Αλαμάνας γράφεται την επόμενη ημέρα (24 Απριλίου). Ο τραυματισμένος Αθανάσιος Διάκος μεταφέρεται σιδηροδέσμιος στη Λαμία. Οι Οθωμανοί του προτείνουν να προσκυνήσει και να συνεργαστεί μαζί τους. Ο Διάκος υπερήφανα αρνείται: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θελ’ να πεθάνω» φέρεται να τους απάντησε.

Ο ελληνικής καταγωγής Ομέρ Βρυώνης δεν θέλησε να τον σκοτώσει, αφού τον γνώριζε πολύ καλά από την αυλή του Αλή Πασά και εκτιμούσε τις ικανότητές του. Επέμενε, όμως, ο Χαλήλμπεης, σημαίνων Τούρκος της Λαμίας, ο οποίος έπεισε τον Κιοσέ Μεχμέτ, ιεραρχικά ανώτερο του Ομέρ Βρυώνη, ότι ο Διάκος θα έπρεπε να τιμωρηθεί παραδειγματικά, επειδή είχε σκοτώσει πολλούς Τούρκους.

Η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν θάνατος διά ανασκολοπισμού και εκτελέστηκε την ίδια μέρα. Προτού ξεψυχήσει ο Διάκος λέγεται ότι αναφώνησε το αυτοσχέδιο τετράστιχο:

«Για ιδές καιρό που διάλεξε

ο χάρος να με πάρει

τώρα π' ανθίζουν τα κλαδιά

και βγάζει η γης χορτάρι».

Ο μαρτυρικός θάνατος του Διάκου συγκλόνισε και ταυτόχρονα εμψύχωσε τους αγωνιστές. Η ζωή του και η μαρτυρική του θυσία ενέπνευσαν τη λαϊκή μούσα...

Ο Θάνατος του Διάκου

Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα,

καν ο Καλύβας έρχεται, καν ο Λεβεντογιάννης.

-Ουδ' ο Καλύβας έρχεται, ουδ' ο Λεβεντογιάννης,

Ομέρ-Βρυώνης πλάκωσε με δεκοχτώ χιλιάδες.

Ο Διάκος σαν τ'αγρίκησε, πολύ του κακοφάνη,

ψιλή φωνή ν' εσήκωσε, τον πρώτο του φωνάζει:

- Το στράτευμά μου σύναξε, μάσε τα παληκάρια,

δωσ' τους μπαρούτη περισσή και βόλια με τις φούχτες

γλήγορα και να πιάσωμε κάτω στην Αλαμάνα,

όπου ταμπούρια δυνατά έχει και μετερίζια.

Επήραν τ' αλαφρά σπαθιά και τα βαριά τουφέκια,

στην Αλαμάναν' έφτασαν κι' έπιασαν τα ταμπούρια.

-Καρδιά, παιδιά μου, φώναξε, παιδιά μη φοβηθήτε,

ανδρεία ωσάν Έλληνες, ωσάν Γραικοί σταθήτε!

Εκείνοι εφοβήθηκαν κι' εσκόρπισαν στους λόγγους.

Έμειν' ο Διάκος στη φωτιά με δεκοχτώ λεβέντες,

τρεις ώρες επολέμαε με δεκοχτώ χιλιάδες.

Σκίστηκε το τουφέκι του κι' εγίνηκε κομμάτια,

και το σπαθί του έσυρε και στη φωτιά ν' εμπήκε,

έκοψε Τούρκους άπειρους κι' εφτά μπουλουκμπασάδες.

Πλην το σπαθί του έσπασε ν'απάν' από τη χούφτα

κι' έπεσ' ο Διάκος ζωντανός εις των εχθρών τα χέρια.

Χίλιοι τον πήραν απ' εμπρός και δυο χιλιάδες πίσω.

Κι' Ομέρ Βριώνης μυστικά στο δρόμο τον ερώτα:

- Γένεσαι Τούρκος, Διάκο μου, την πίστη σου ν' αλλάξης,

να προσκυνάς εις το τζαμί, την εκκλησιά ν' αφήσης;

Κι' εκείνος τ' απεκρίθηκε και με θυμό του λέει:

-Πάτε κι' εσείς και' η πίστη σας, μουρτάτες να χαθήτε,

εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θελ' απεθάνω.

Αν θέλετε χίλια φλωριά και χίλιους μαχμουτιέδες,

μόνο πέντ' έξι ημερών ζωή να μου χαρίστε,

όσο να φτάσ' ο Οδυσσεύς και ο Θανάσης Βάγιας.

Σαν τ' άκουσ' ο Χαλίλμπεης με δάκρυα φωνάζει:

-Χίλια πουγγιά σας δίνω 'γω κι' ακόμα πεντακόσια,

το Διάκο να χαλάσετε, το φοβερό τον κλέφτη,

ότι θα σβήση την Τουρκιά και όλο το Δοβλέτι.

Το Διάκο τον επήρανε και στο σουβλί τον βάλαν,

Ολόρθο τον εστήσανε, κι' αυτός χαμογελούσε.

Την πίστη τους τους έβριζε, τους έλεγε μουρτάτες.

- Εμέν' αν εσουβλίσετε , ένας Γραικός εχάθη

ας είν' καλά ο Οδυσσεύς κι' ο καπιτάν Νικήτας,

αυτοί θα κάψουν την Τουρκιά κι' όλο σας το Δοβλέτι.

Η Πελοποννησιακή παραλλαγή του τραγουδιού

Τρεις περδικούλες κάθουνται στου Διάκου το ταμπούρι,

μίνια τηράει τη Λειβαδιά κι' άλλη το Καρπενήσι,

η Τρίτη νη καλύτερη μοιρολογάει και λέει:

- Πολλή μαυρίλα ν' έρχεται στου Διάκου το ταμπούρι

καν ο Καλύβας έρχεται, καν ο Λεβεντογιάννης.

- Μήτε ο Καλύβας έρχεται μητ' ο Λεβεντογιάννης,

Ομέρ Βριγιώνης, το σκυλί, με δεκοχτώ χιλιάδες.

Και ο σεΐζης του μιλάει του Διάκου και του λέει:

- Διάκο, πάμε να φύγουμε, πάμε στην Αλασσόνα,

π' εκεί είν' ο τόπος δυνατός, ταμπούρια για να πιάσ' με

τ' ασκέρια σου κιοτέψανε και πήρανε τους λόγγους.

Κι' έμειν' ο Διάκος μοναχός, με δεκοχτώ νομάτους,

τρεις ημερούλες πολεμάει και τρία μερονύχτια.

Εμαύρισε κι' αράχνιασε, σα μαύρη καλιακούδα,

απ' τις μπαρούτες τις πολλές κι' απ'τα πολλά τα σμπάρα.

Τσακίστη το ντουφέκι του απ'τα πολλά ντουφέκια,

το 'σπασε το σπαθάκι του απάν' από τη χούφτα,

τότε τον πιάσαν ζωντανόν κειν' τα κοντοτουρκάκια.

Κι' ο Ομέρ-Βριγιώνης, το σκυλί, του Διάκου πάει και λέει:

- Διάκο, Τούρκος δε γένεσαι, πασά για να σε κάνω;

- Τι λες, μωρέ βρωμόσκυλο, τι λες, μωρέ μουρτάτη;

εγώ γραικός γεννήθηκα, γραικός θέλα πεθάνω.

Τότε τον βάλαν στο σουγλί και παν να τόνε ψήσουν,

κι' ο Διάκος ετραγούδαγε της άνοιξης τραγούδι:

- Για ιδές καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρη,

τώρα το Μάη, την άνοιξη, π' ανοίγουν τα λουλούδια!

Πηγή: sansimera.gr

2018-04-13 00:57

Πολύτιμες οδηγίες ασφάλειας από τον ΔΕΔΔΗΕ - Βίντεο

Ένα πολύ ωραίο βίντεο από το ΔΕΔΔΗΕ, στο οποίο θα δούμε

τι πρέπει να κάνουμε σε διάφορες καταστάσεις οι οποίες μπορεί να είναι επικίνδυνες για ηλεκτροπληξία. Πως μπορούμε να αποφύγουμε καταστάσεις και πως να μην τις προκαλούμε! Πραγματικά χρήσιμο βίντεο..... αλλά ας κάνουμε παρακάτω (πριν δείτε το βίντεο) και λιγάκι το ''δικηγόρο του διαβόλου''...

Κάποια στιγμή, πρέπει να φτιάξουν και ένα βίντεο εκεί στο ΔΕΔΔΗΕ, στο οποίο να ζητούν και μερικές συγνώμες από τους καταναλωτές για διάφορα περιστατικά στα οποία ΔΕΝ ευθύνεται ο καταναλωτής αλλά ο ίδιος ο πάροχος (ΔΕΔΔΗΕ). Όπως πχ: Κακοστηριγμένοι στύλοι, οι οποίοι ειδικά στην επαρχία και με τους πρώτους δυνατούς αέρηδες βρίσκονται στο έδαφος ή κρεμιούνται κυριολεκτικά από τα καλώδια. Άλλο παράδειγμα, για τους κομμένους ουδέτερους που προκαλούν καταστροφές σε εξοπλισμό - μηχανήματα και να αφήσουν τις συμβουλές περί του τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση δικού τους προβλήματος.

Εμείς κατανοούμε το τεράστιο δίκτυο που έχει να συντηρήσει και τα χιλιάδες χιλιόμετρα δικτύου και έλλειψη προσωπικού. Όμως εφόσον όλοι καταλαβαίνουμε, ας καταλάβει κάποια στιγμή και η ΔΕΗ ότι είμαστε σε ανεπτυγμένη υποτίθεται χώρα (έτσι μας την παρουσιάζουν) οπότε σε μια τέτοια χώρα, δε μπορεί ο καταναλωτής να αντιμετωπίζεται όπως το 1960 ή σα μικρό παιδί! Ας αντιμετωπιστεί σοβαρά...

Ας χρηματοδοτήσουν τους καταναλωτές να τοποθετήσουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας , όπως επιτηρητές φάσεων - ουδέτερου - αντιυπερτασικά κλπ. Το κόστος μιας τέτοιας χρηματοδότησης δεν είναι μεγάλο. Δε μπορεί ο ''Αγάς'' να αποποιείται των ευθυνών του συνεχώς με μια απλή αναφορά στην πίσω σελίδα των λογαριασμών ότι και καλά πρέπει ο καταναλωτής να προβλέπει βλάβες του δικτύου τοποθετώντας διάφορα στην εγκατάσταση. Επίσης έχουμε αναφερθεί για το πόσο τρομερά επικίνδυνες είναι οι βλάβες του παρόχου ακόμη και για θάνατο. Ας γίνει ο πάροχος μας πλέον ΣΟΒΑΡΟΣ και να δείξει ανθρώπινο πρόσωπο στον καταναλωτή. Ας σεβαστεί το ότι παρ όλο που είνια μονοπώλειο στην αγορά και αναγκαστικά ο καταναλωτάκος τροφοδοτείται από αυτόν, ας του δείξει και μια φορά ότι τον σέβεται.

Ας παρακολουθήσουμε όμως το χρήσιμο βίντεο... 

2018-04-13 00:51

Επιπτώσεις στην υγεία από Λαμπτήρες LED;

Θέτω τον τίτλο σαν ερώτημα, διότι όσο κι αν έψαξα

δε βρήκα κάποια επίσημη ανακοίνωση που να αναιρεί ή να καταρρίπτει αυτές τις απόψεις ! Εδώ και 5 ίσως και πλέον χρόνια, ακούγονται διάφορα ότι οι λαμπτήρες Led δημιουργούν διάφορα προβλήματα υγείας και κυρίως στην όραση ! Μάλιστα, όπως ακούσατε. Ειδικά όσο πάμε σε ψυχρότερη απόχρωση, τόσο χειρότερα. Οι βλάβες που προκαλούνται είναι κυρίως στον αμφιβληστροειδή!! Προς το παρόν λοιπόν και εως ότου ακουστούν ή γραφτούν επίσημες ανακοινώσεις περί αντιθέτου, όχι από εταιρείες κατασκευής λαμπτήρων, αλλά από άλλο παράγοντα, ΜΑΚΡΥΑ τα led από παιδικά δωμάτια, παιδότοπους και γενικότερα χώρους που εργάζεται κόσμος καθιστικά, όπως χώροι γραφείων κλπ.

led4

Από τεχνικής άποψης το led δημιουργεί παράσιτα στο ηλεκτρικό μας δίκτυο, καθώς επίσης καταστρέφει το συνημίτονο στην ηλεκτρική μας εγκατάσταση (αλλοιώνει την ποιότητα του ρεύματος). Οπότε, από τη μία λές....θα βάλω led να έχω μικρότερη κατανάλωση και από την άλλη οι υπόλοιπες συσκευές καίνε παραπάνω ηλεκτρική ενέργεια λόγω του ''χαλασμένου'' συνημιτόνου από τα led !

led6

Παρακάτω μπορείτε να δείτε μια ανάλυση από σοβαρούς αναλυτές επί του θέματος, που δεν έχουν να υποστηρίξουν συμφέροντα κάποιων πολυεθνικών, επίσης δίπλα έχει αρκετά βίντεο με παρόμοιες αναλύσεις. Δείτε το παρακάτω βίντεο...

 

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσουμε δύο άρθρα του 2013 και του 2015...

Θα ξεκινήσω με το παλαιότερο άρθρο, από το: tovima.gr

Οι δίοδοι εκπομπής φωτός - πιο γνωστές ως LED - έχουν διευκολύνει τη ζωή μας προσφέροντας ενεργειακά οικονομικό και φιλικό προς το περιβάλλον φωτισμό στα σπίτια μας και οθόνες με μεγαλύτερη ευκρίνεια και πιο ζωντανά χρώματα στις τηλεοράσεις, στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και στα κινητά τηλέφωνά μας. Οπως αποδεικνύεται όμως, ενδέχεται να κρύβουν μία απειλή για τα μάτια μας. Ερευνητές ανακάλυψαν ότι εκπέμπουν υψηλής ενέργειας μπλε φως το οποίο μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα τον αμφιβληστροειδή μας. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι δεν γνωρίζουμε αν όλες οι φωτοδίοδοι εκπέμπουν το φως αυτό σε βλαπτικές ποσότητες και συνιστούν περαιτέρω έρευνες ώστε να θεσπιστούν κανόνες ασφαλείας. Ως τότε προτείνουν τη χρήση ειδικών φίλτρων προστασίας, καθώς και την υιοθέτηση ορισμένων «καλύτερων» συνηθειών εφόσον όλοι, από τις μικρότερες ηλικίες ως τις μεγαλύτερες, «λουζόμαστε» πλέον όλο και περισσότερο στο λευκογαλάζιο φως της νέας τεχνολογίας.

Χαιρετίστηκαν ως το «θαύμα» της τεχνολογίας που θα μας χάριζε τεχνητό φωτισμό παρόμοιο με τον φυσικό και ευκρινέστερες οθόνες με πιο ζωντανά χρώματα, προσφέροντας παράλληλα τεράστια εξοικονόμηση ενέργειας, πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και φιλικότερη «διάθεση» προς το περιβάλλον σε σχέση με τους συμβατικούς λαμπτήρες. Και πραγματικά οι φωτοδίοδοι ή δίοδοι εκπομπής φωτός, πιο γνωστές σε όλους μας ως LED, εκπλήρωσαν τις υποσχέσεις τους και με το παραπάνω βελτιώνοντας συνεχώς την ποιότητά τους. Κανείς όμως δεν είχε ως πρόσφατα υπολογίσει μια σημαντική παράμετρο: τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η χρήση τους στην υγεία μας και κυρίως στα μάτια μας, που είναι και αυτά που δέχονται κατά κύριο λόγο την ενέργειά τους.

Οι ανησυχίες ότι τα LED ενδέχεται να είναι επιβαρυντικά για την όραση δεν είναι καινούργιες. Οι ειδικοί υποπτεύονταν ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει επειδή για να επιτύχουν το λευκό φως τους οι φωτοδίοδοι χρησιμοποιούν ως βάση το λεγόμενο μπλε φως, το οποίο «κινείται» στα μικρά μήκη κύματος του φάσματος του ορατού φωτός (380-500 nm) και έχει υψηλή ενέργεια. Κάποια πειράματα σε τρωκτικά και πιθήκους έχουν υποδηλώσει ότι η έκθεση στο μπλε φως και κυρίως σε μήκη κύματος 400-500 nm προκαλεί βλάβες στον αμφιβληστροειδή. Τα αντίστοιχα πειράματα για τον άνθρωπο (τα οποία στην περίπτωση αυτή γίνονται σε κύτταρα) είναι πραγματικά ελάχιστα και έχουν διεξαχθεί είτε με φυσικό φως είτε με άλλου είδους λαμπτήρες. Η πρώτη μελέτη η οποία εξέτασε την επίδραση των LED σε κύτταρα του ανθρώπινου αμφιβληστροειδούς δημοσιεύθηκε μόλις πρόσφατα στην επιθεώρηση «Photochemistry and Photobiology» και τα αποτελέσματά της φαίνεται ότι επιβεβαιώνουν τους φόβους των επιστημόνων.

Η μελέτη - καμπανάκι

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Complutense της Μαδρίτης που τη διεξήγαγαν διαπίστωσαν ότι οι συγκεκριμένες λάμπες, οι οποίες χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για να φωτίσουν όχι μόνο τα σπίτια και τα γραφεία μας αλλά και τις οθόνες του κινητού τηλεφώνου, της τηλεόρασης, της ταμπλέτας και του ηλεκτρονικού υπολογιστή μας, ίσως προκαλούν ανεπανόρθωτη βλάβη στην όραση μειώνοντας τη διάρκεια ζωής των φωτοϋποδοχέων, των πολύτιμων φωτοευαίσθητων κυττάρων των ματιών μας. Οι επιστήμονες εξέθεσαν κύτταρα από το μελάγχρουν επιθήλιο ανθρώπινου αμφιβληστροειδούς σε διάφορους τύπους LED (κόκκινου, πράσινου, μπλε και λευκού φωτός) ανά δωδεκάωρους «κύκλους» εναλλαγής φωτός/σκοταδιού. Είδαν ότι ύστερα από τρεις κύκλους φωτός/σκοταδιού το μπλε, το πράσινο και το λευκό φως των LED μείωσαν δραστικά τη βιωσιμότητα των φωτοϋποδοχέων (κατά 99%, 88% και 75% αντίστοιχα), οδηγώντας τους μάλιστα συχνά σε απόπτωση, στον φυσικό δηλαδή θάνατο των κυττάρων.

«Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί ο αμφιβληστροειδής, το εσωτερικό στρώμα του ματιού μας, αποτελείται από ιστούς του κεντρικού νευρικού συστήματος - είναι, δηλαδή, ιστοί οι οποίοι δεν ανανεώνονται, τα κύτταρά τους είναι μεταμιτωτικά και δεν μπορούν να ανανεωθούν» εξηγεί η Θέλια Σάντσεθ-Ράμος, καθηγήτρια Οπτομετρίας στο Πανεπιστήμιο Complutense και εκ των επικεφαλής της μελέτης, μιλώντας στο «Βήμα».

Τα φίλτρα CSR που ανέπτυξαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Complutense έχουν μια ανεπαίσθητη κίτρινη απόχρωση. Η πιο σκούρα κίτρινη και πράσινη εκδοχή απευθύνεται σε άτομα με ευαισθησία ή ιδιαίτερα προβληματα στον αμφιβληστροειδή

Μας βλάπτει και χωρίς να το κοιτάζουμε!

Το σοβαρότερο είναι μάλιστα ότι, όπως υποδηλώνουν τα αποτελέσματα, οι βλαπτικές συνέπειες των LED δεν περιορίζονται μόνο στις στιγμές που κοιτάζουμε απευθείας την οθόνη του υπολογιστή, της τηλεόρασης ή του κινητού μας - που είναι ήδη πολλές - ή σε αυτές που διαβάζουμε το βιβλίο μας κάτω από μια λάμπα. Εξακολουθούν να υφίστανται και όταν απλώς βρισκόμαστε σε έναν χώρο ο οποίος φωτίζεται από αυτά. «Στον χώρο βεβαίως δεν κοιτάζουμε την πηγή του φωτός αλλά και πάλι αυτή προξενεί βλάβη, και μάλιστα μεγάλη. Προξενεί βλάβη αν έχει μεγάλη ενέργεια, το πρόβλημα είναι η ενέργεια» επισημαίνει η καθηγήτρια, προσθέτοντας: «Ενδεχομένως δεν εκπέμπουν όλα τα LED μπλε φως σε ποσότητα που να είναι επιβλαβής, πολλά όμως μάλλον εκπέμπουν».

Οι ισπανοί ερευνητές τονίζουν ότι περαιτέρω μελέτες απαιτούνται προκειμένου να εξακριβωθούν οι επιβλαβείς και οι ασφαλείς «δόσεις» ακτινοβολίας που μπορούν να δεχθούν τα ανθρώπινα μάτια έτσι ώστε να τεθούν αποτελεσματικοί κανονισμοί ασφαλείας. Ωστόσο το «καμπανάκι» έχει ήδη σημάνει, αφού οι οθόνες του κινητού, της τηλεόρασης και του υπολογιστή κρατάνε όλο και περισσότερες ώρες το βλέμμα μας προσηλωμένο επάνω τους, ήδη από τις πολύ νεαρές ηλικίες. Επίσης βασική πηγή ανησυχίας πολλών ειδικών αποτελεί το γεγονός ότι βάσει της ευρωπαϊκής - και όχι μόνο - νομοθεσίας μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια οι λαμπτήρες νέας τεχνολογίας θα αντικαταστήσουν πλήρως τους συμβατικούς λαμπτήρες πυρακτώσεως. Και οι δύο διαδεδομένοι τύποι τους όμως - LED και CFL - εμφανίζονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο προβληματικοί για την ανθρώπινη υγεία. Η ανάγκη εξεύρεσης λύσης διαγράφεται λοιπόν επιτακτική.

Σωτήρια γυαλιά με φίλτρο

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης παρουσίασαν μια ιδέα η οποία, αν και απλή, αποδείχθηκε αποτελεσματική στις ενδεκάχρονες κλινικές δοκιμές που έκαναν για να την «τεστάρουν» (φάνηκε μάλιστα σε μελέτες να «φρενάρει» την εκφύλιση της ωχράς κηλίδος). Ανέπτυξαν ειδικά φίλτρα για γυαλιά οράσεως που προστατεύουν από τη βλαβερή ακτινοβολία του φωτός και τα οποία κυκλοφόρησαν μόλις την προηγούμενη εβδομάδα στην Ισπανία. Πρόκειται για μια επεξεργασία παρόμοια με αυτές που κάνουν π.χ. τους φακούς των γυαλιών λιγότερο «ορατούς» ή προσφέρουν πιο ξεκούραστη χρήση του υπολογιστή. «Εχουν ελαφρώς κίτρινο χρώμα - χρυσαφί, μου λένε εδώ οι συνεργάτες μου - και δεν φαίνονται σχεδόν καθόλου αν κάποιος δεν το ξέρει» λέει η δρ Σάντσεθ-Ράμος, η οποία έχει στο ενεργητικό της πολλά διεθνή βραβεία για την ανάπτυξη θεραπευτικών φακών και επεξεργασιών.«Στόχος μας ήταν να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε, είτε είναι μύωπας είτε πρεσβύωπας, είτε έχει αστιγματισμό ή υπερμετρωπία. Κυρίως όμως μας ενδιέφερε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τις νεαρές ηλικίες, γιατί οι νέοι είναι αυτοί που θα εκτεθούν για περισσότερα χρόνια στον φωτισμό των LED».

led7

Τα μάτια μας, εξηγεί η καθηγήτρια, διαθέτουν φυσικά φίλτρα τα οποία τα προστατεύουν από τα βλαβερά «τμήματα» της ακτινοβολίας του φωτός και τα φίλτρα που ανέπτυξε μαζί με τους συνεργάτες της λειτουργούν κατά τον ίδιο τρόπο, μπλοκάροντας τη βλαβερή μπλε ακτινοβολία και εμποδίζοντάς την να φθάσει στον αμφιβληστροειδή. «Είναι πολύ απλό: μιμηθήκαμε τη φύση, αντιγράψαμε τα φυσικά φίλτρα που διαθέτει η ωχρά κηλίδα του ματιού, αναπαρήγαμε δηλαδή με τεχνητό τρόπο τις ίδιες τις χρωστικές της και τις βάλαμε στους φακούς των γυαλιών» λέει.«Ετσι τα φίλτρα αυτά "συνεργάζονται" με τον αμφιβληστροειδή και επιβραδύνουν τη γήρανσή του προσφέροντας παράταση του χρόνου ζωής του».

Προσεχώς φίλτρα για οθόνες και λάμπες

Το επόμενο βήμα είναι ακόμη πιο «δραστικό», αφού αφορά την εφαρμογή αυτών των φίλτρων στους ίδιους τους λαμπτήρες LED. «Θα εφαρμόζονται ως επίστρωση στο εξωτερικό τμήμα του λαμπτήρα και θα παρέχουν την ίδια προστασία» εξηγεί η καθηγήτρια. «Δεν έχουν ακόμη κυκλοφορήσει στην αγορά, έχουμε όμως ήδη συμφωνίες με μεγάλους κατασκευαστές και πιστεύω ότι δεν θα αργήσουν». Αν, εν αναμονή, σας έρχεται η ιδέα μιας αυτοσχέδιας προσωρινής προστασίας καλύπτοντας τις λάμπες LED που έχετε στο σπίτι σας με μια κίτρινη π.χ. ζελατίνα, μην το αποπειραθείτε. Οπως μας λέει η κυρία Σάντσεθ Ράμος, κάτι τέτοιο θα αλλάξει ενδεχομένως την ποσότητα του μπλε φωτός, σε επίπεδα όμως που δεν είστε σε θέση να μετρήσετε ώστε να ξέρετε αν πράγματι προστατεύεστε ενώ σίγουρα δεν θα απορροφά τη βλαβερή ακτινοβολία όπως τα ειδικά φίλτρα. Επί πλέον, θα αλλάξει την ποιότητα του φωτός κουράζοντας περισσότερο τα μάτια σας.

Υπάρχει κάποια πρόβλεψη για την ανάπτυξη ειδικών φίλτρων και για τις οθόνες των κινητών τηλεφώνων ή των ηλεκτρονικών υπολογιστών; «Εργαζόμαστε σκληρά επάνω σε αυτό» απαντά η ειδικός. «Είναι το μόνο που μπορώ να σας πω αυτή τη στιγμή».

Ο «ΒΑΣΙΛΙΑΣ» ΤΟΥ ΜΠΛΕ ΦΩΤΟΣ
Ατού και παγίδες των LED

Οι δίοδοι εκπομπής φωτός λειτουργούν εντελώς διαφορετικά από τους άλλους λαμπτήρες αφού αποτελούν μια ηλεκτρομαγνητική πηγή φωτισμού - στην ουσία πρόκειται για ημιαγωγούς οι οποίοι εκπέμπουν φωτεινή ακτινοβολία όταν δέχονται ηλεκτρική τάση. Εχουν πολύ μεγαλύτερη απόδοση από τους συμβατικούς λαμπτήρες - και άρα προσφέρουν τεράστια εξοικονόμηση ενέργειας -, όπως επίσης και πολύ μεγαλύτερο χρόνο ζωής (35.000-50.000 ώρες όταν ένας λαμπτήρας πυρακτώσεως έχει διάρκεια 1.000-2.000 ώρες και ένας λαμπτήρας φθορισμού 10.000-15.000 ώρες). Προσφέρουν φως διαφόρων χρωμάτων εκπέμποντας ελάχιστη θερμότητα, αλλά το λευκό τους δεν μοιάζει τόσο με το ηλιακό φως (κάτι που επιτυγχάνουν οι λαμπτήρες πυρακτώσεως).

Αν και έχουν μεγαλύτερο κόστος, η μεγάλη απόδοση και ο χρόνος ζωής το αντισταθμίζουν και με το παραπάνω, ενώ παράλληλα δεν περιέχουν τοξικά συστατικά. Γι' αυτό και έχουν ανακηρυχθεί ομόφωνα η πιο φιλική πηγή φωτισμού για το περιβάλλον. Ολα τα παραπάνω πλεονεκτήματα, σε συνδυασμό με το μικρό μέγεθος και την ευελιξία τους, έχουν εκτινάξει στα ύψη τη χρήση των LED όχι μόνο στις οθόνες των ηλεκτρονικών συσκευών αλλά και στον φωτισμό των εξωτερικών και εσωτερικών χώρων (η Philips, π.χ., ανακοίνωσε τον περασμένο Απρίλιο ότι οι πωλήσεις των LED της αυξήθηκαν κατά 38% το 2012).

Με την επέκταση της χρήσης όμως έρχονται σιγά-σιγά στην επιφάνεια και οι δυσάρεστες πλευρές καθώς οι ερευνητές αρχίζουν να εξετάζουν τις επιπτώσεις τους. Το 2010 η αρμόδια για τη δημόσια υγεία αρχή στη Βρετανία Anses είχε συστήσει στους γονείς να φροντίζουν να κρατούν τα παιδιά τους μακριά από χώρους που φωτίζονται με LED και να αποφεύγουν τα παιχνίδια με φωτοδιόδους επειδή το έντονο φως τους φαίνεται να προκαλεί «τοξικό στρες» στον αμφιβληστροειδή. Εφέτος, εκτός από τη μελέτη των ισπανών επιστημόνων, μια πιο «καλλιτεχνική» μελέτη που δημοσιεύθηκε από διεθνή ομάδα ερευνητών στην Επιθεώρηση «Analytical Chemistry» και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις διαπίστωσε ότι τα μήκη φωτός που εκπέμπουν κάποια LED καταστρέφουν την μπογιά των έργων του Βαν Γκογκ - συγκεκριμένα κάνουν το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα του ζωγράφου να παίρνει καφετιές αποχρώσεις. Σημειώνεται ότι τα LED είχαν αρχικά θεωρηθεί πιο φιλικά προς τα έργα τέχνης καθώς δεν ανεβάζουν τη θερμοκρασία που είναι γνωστός «εχθρός» τους. Πέρα ωστόσο από την αλλοίωση των ίδιων των χρωμάτων στους πίνακες,  πολλοί ειδικοί επισημαίνουν ότι το λευκό φως που εκπέμπουν τα LED και οι νέας τεχνολογίας λαμπτήρες αλλοιώνει την αντίληψη των χρωμάτων από το ανθρώπινο μάτι.

ΦΩΣ ΜΠΛΕ, ΠΑΛΜΙΚΟ, ΥΠΕΡΙΩΔΕΣ
Λάμπες φθορισμού και αλογόνου

Εκτός από τα LED, οι λαμπτήρες που κυκλοφορούν ευρέως σήμερα είναι οι συμπαγείς λαμπτήρες φθορισμού ή CFL - γνωστοί επίσης απλώς ως «λαμπτήρες οικονομίας» - και οι λαμπτήρες αλογόνου. Και εδώ όμως φαίνεται ότι προκύπτουν προβλήματα.

Οι CFL, οι οποίοι είναι λαμπτήρες φθορισμού σε σωληνωτό, σπειροειδές ή σφαιρικό σχήμα, έχουν κατηγορηθεί κατ' αρχάς για τον υδράργυρο που περιέχουν. Αυτός ο λόγος ανησυχίας, αν και σοβαρός, είναι ωστόσο κυρίως περιβαλλοντικός - γι' αυτό και οι λαμπτήρες του είδους πρέπει να καταστρέφονται με ειδικό τρόπο και άρα να μην πετάγονται στους «κοινούς» κάδους απορριμμάτων, ενώ αν σπάσουν απαιτούν προσεκτικό χειρισμό. Η όρασή μας πάντως δεν απειλείται άμεσα από αυτή την αιτία.

«Ο υδράργυρος προκαλεί βλάβες στον οργανισμό όταν βρίσκεται μέσα στο σώμα, όχι όμως όταν "πέφτει"  στα μάτια μας φως που παράγεται από λάμπες που περιέχουν υδράργυρο» εξηγεί μιλώντας στο «Βήμα» η Τατιάνα Σκούταρη, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Complutense, η οποία πλέον εργάζεται ως ειδικός οπτομέτρης στην Αθήνα. «Το πρόβλημα με αυτή την τεχνολογία, η οποία χρησιμοποιείται επίσης στις οθόνες LCD και TFT, είναι ότι εκπέμπει μπλε φως και άρα ενδέχεται να προκαλεί βλάβες στον αμφιβληστροειδή και να προάγει ή να επιταχύνει την εκφύλιση της ωχράς κηλίδος και άλλες εκφυλιστικές νόσους όπως η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η νόσος Stargardt's ή η μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια».

Επίσης πέρυσι τον Ιούνιο μια μελέτη από ερευνητές του Πανεπιστημίου Στόνι Μπρουκ της Νέας Υόρκης που έγινε σε κύτταρα ανθρώπινου δέρματος  και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Photochemistry and Photobiology» κατηγόρησε τους CFL ότι εντείνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος εξαιτίας της υπεριώδους ακτινοβολίας που εκπέμπουν. Οι ερευνητές συνέστησαν τη χρήση «διπλού» γυαλιού στις λάμπες για μεγαλύτερη προστασία, τα ευρήματά τους όμως προκάλεσαν την αντίδραση των κατασκευαστών των συγκεκριμένων λαμπτήρων, οι οποίοι εξέδωσαν ανακοίνωση υποστηρίζοντας ότι η εκπομπή ακτινοβολίας UV από τους CFL κυμαίνεται σε ασφαλή επίπεδα.

Η κυρία Σκούταρη, από την πλευρά της, επισημαίνει ένα άλλο πρόβλημα των CFL και γενικότερα των λαμπτήρων φθορισμού: το γεγονός ότι δεν εκπέμπουν φως συνεχούς ροής αλλά παλμικό (γνωστό ως «flickering»). «Αυτό»εξηγεί «δεν γίνεται αντιληπτό από το ανθρώπινο μάτι, γίνεται όμως αντιληπτό από τον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να δημιουργεί συχνά πονοκεφάλους, ημικρανίες, νύστα και μείωση της ικανότητας συγκέντρωσης».  Τέλος, προσθέτει, η ακτινοβολία αυτού του είδους έχει κατηγορηθεί ότι επηρεάζει τα επίπεδα μελατονίνης του οργανισμού προκαλώντας διαταραχές στο βιολογικό μας ρολόι. «Η διαταραχή των επιπέδων της μελατονίνης έχει συνδεθεί από μελέτες με τον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης ή και καρκίνου» καταλήγει.

Οι λαμπτήρες αλογόνου, οι οποίοι περιέχουν το αδρανές αέριο αλογόνο και ατμούς ιωδίου και βρωμίου, είναι ουσιαστικά λαμπτήρες πυρακτώσεως και προσφέρουν φως συνεχούς ροής. Οι «παραδοσιακοί» λαμπτήρες πυρακτώσεως, αν και αποσύρονται από την κυκλοφορία ως μη φιλικοί προς το περιβάλλον, αποδεικνύονται τελικά οι πιο φιλικοί για την υγεία μας γιατί προσφέρουν μέχρι στιγμής το πιο «κοντινό» στο φυσικό φως. Στην περίπτωση των «ενισχυμένων» λαμπτήρων αλογόνου όμως υπάρχουν κάποιοι κίνδυνοι εξαιτίας της υπεριώδους ακτινοβολίας που μπορεί να εκπέμπουν. «Θα πρέπει να έχουν στο περίβλημά τους ειδικά φίλτρα γιατί αλλιώς εκπέμπουν σημαντικές ποσότητες UVA και UVB, ακόμη και UVC» λέει η κυρία Σκούταρη. «Η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να δημιουργήσει φωτοκερατίτιδα, θολερότητα στον κερατοειδή, καθώς και επιτάχυνση της σκλήρυνσης του φακού, αυτό δηλαδή που ονομάζουμε κοινώς "καταρράκτη"».

Ολα αυτά ακούγονται μάλλον ανησυχητικά, το ελπιδοφόρο όμως είναι ότι τόσο οι επιστήμονες όσο και οι κατασκευαστές εργάζονται σκληρά όχι μόνο για να βελτιώσουν την ποιότητα του φωτός των «νέων», υποχρεωτικών πλέον λαμπτήρων αλλά και για να εντοπίσουν και να διορθώσουν τις όποιες επιβαρυντικές συνέπειές τους. Εν τω μεταξύ, εμείς τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατευθούμε; «Εφόσον δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στους λαμπτήρες πυρακτώσεως, καλό είναι τουλάχιστον να υιοθετήσουμε ορισμένες καλές συνήθειες» απαντά η οπτομέτρης. «Να φοράμε πάντα γυαλιά με ειδικά φίλτρα στον υπολογιστή ή στην ταμπλέτα, να στεκόμαστε σε μια απόσταση ασφαλείας - περίπου 70 εκατοστά από την οθόνη - και να προσέχουμε να μην ανακλώνται στην οθόνη φώτα από το περιβάλλον. Επίσης να προσέχουμε οι λαμπτήρες αλογόνου να έχουν τα ειδικά φίλτρα προστασίας από την υπεριώδη ακτινοβολία και να μη διαβάζουμε απευθείας κάτω από το φως της λάμπας γιατί δεχόμαστε περισσότερη ακτινοβολία καθώς το φως ανακλάται στις σελίδες του βιβλίου. Είναι καλύτερο να προτιμούμε τον κρυφό φωτισμό, γιατί έτσι η ακτινοβολία είναι διάχυτη και δεν έρχεται απευθείας στα μάτια μας».

Και θα περάσουμε σε άρθρο του 2015 από τη σελίδα: http://www.onmed.gr

Οι παραδοσιακές λάμπες πυρακτώσεως είναι ενεργοβόρες γι' αυτό και έχουν αρχίσει σταδιακά να αποσύρονται από την αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον Σεπτέμβριο του 2009.

Στη θέση τους χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο οι λαμπτήρες LED, οι οποίοι είναι πιο ακριβοί, έχουν όμως χαμηλή ενεργειακή κατανάλωση και πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής σε σχέση με τους λαμπτήρες πυρακτώσεως και τους λαμπτήρες φθορισμού.

Πόσο ασφαλείς για την υγεία είναι όμως οι λαμπτήρες LED;

Η απάντηση έρχεται από τις υγειονομικές αρχές της Γαλλίας, που προειδοποιούν ότι αρκετοί τέτοιου είδους λαμπτήρες είναι επιβλαβείς για την υγεία.

Για το λόγο αυτό συστήνουν την αποφυγή χρήσης των λαμπτήρων LED σε χώρους όπου συχνάζουν παιδιά, όπως είναι οι παιδότοποι.

Η Anses (η εθνική Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Τροφίμων, του Περιβάλλοντος και της Εργασίας), μετά τη σχετική εκτίμηση για τις επιπτώσεις των LED στην υγεία, συνέστησε στους κατασκευαστές να επισημαίνουν στην ετικέτα του προϊόντος τα χαρακτηριστικά του φωτισμού.

Ζήτησε ακόμη από τους κατασκευαστές να περιορίσουν την εμπορία των LED, καθώς είναι πιο επικίνδυνες από τις παραδοσιακές λάμπες.

ΠΗΓΗ

 

2018-04-03 23:59

Σοκ προκαλεί από χθες η είδηση του θανάτου του επιχειρηματία Στέλιου Σκλαβενίτη, ξαφνικά, στα 52 του χρόνια. 

Ο ίδιος και τα δύο αδέλφια του βρίσκονταν πίσω από την ομώνυμη αλυσίδα σούπερ μάρκετ, μια επιχείρηση που βήμα βήμα κατάφερε να αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της αγοράς. 

Ο Στέλιος Σκλαβενίτης

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1954 από τους Ιωάννη Σκλαβενίτη, Σπύρο Σκλαβενίτη και τον Μιλτιάδη Παπαδόπουλο, αρχικά κάνοντας χονδρεμπόριο. Το πρώτο σούπερ μάρκετ άνοιξε το 1969 στο Περιστέρι της Αθήνας.

 

Η ιστορία της οικογένειας Σκλαβενίτη

Η οικογένεια Σκλαβενίτη, από τη Λευκάδα, ξεκινά τις επιχειρηματικές δραστηριότητές της το 1920 με μια εταιρεία εισαγωγών ξυλείας και εξαγωγών κρασιού. 

Το 1936, όμως, ήρθε η οικονομική καταστροφή, λόγω της καταστροφής μιας παρτίδας εμπορευμάτων. 

Με τα πολλά ο Γεράσιμος Σκλαβενίτης καταλήγει στην Αθήνα. Ερχεται η Κατοχή, με την οικογένεια να περνά εξαιρετικά δύσκολα. Το 1942 πεθαίνουν μέσα στην ανέχεια και οι δύο γονείς. 

Τα παιδιά, Γιάννης και Σπύρος Σκλαβενίτης, στα τέλη της δεκαετίας του '40 αρχίζουν να ασχολούνται ξανά με το εμπόριο, διαθέτοντας  κεχρί, κανναβούρι, καθώς και είδη πρώτης ανάγκης στην Κεντρική Αγορά. Στη συνέχεια στρέφονται στο εμπόριο ειδών μπακαλικής και μπαχαρικών.

Το 1950 γνωρίζονται με τον μικρασιάτη Μιλτιάδη Παπαδόπουλο και το 1954 οι τρεις φίλοι προχωρούν στη δημιουργία της Σκλαβενίτης & Σία με έδρα τα Πετράλωνα και αντικείμενο τη χονδρική πώληση τροφίμων.

 

Το 1967 ιδρύουν την πρώτη εταιρεία τηλεφωνικών παραγγελιών στην Ελλάδα, την ΤΗΛΕΞΥΠ – η πρώτη εταιρεία delivery στη χώρα. Ο πρωτοποριακός χαρακτήρας της και η διάθεση προϊόντων αρίστης ποιότητας σε τιμές χονδρικής συνέβαλαν στην εξάπλωση της φήμης της, με αποτέλεσμα σε σύντομο χρονικό διάστημα να δέχεται παραγγελίες σχεδόν από κάθε γωνιά της Αττικής.

Η επιτυχία της ΤΗΛΕΞΥΠ τούς ώθησε το 1969 στη δημιουργία του πρώτου καταστήματος λιανικής και εν συνεχεία, το 1971, στην ίδρυση του πρώτου σούπερ μάρκετ, στο Περιστέρι (Λεωφόρος Κηφισού 80), εκεί όπου σήμερα βρίσκονται οι κεντρικές εγκαταστάσεις της εταιρείας.

Οι πατεράδες της επιχείρησης, Γιάννης Σκλαβενίτης και Σπύρος Σκλαβενίτης, έφυγαν από τη ζωή, ο πρώτος το 1993, ο δεύτερος το 2006. 

Το 2006 είναι και η χρονιά που σημειώνοται μεγάλες αλλαγές στη διοίκηση της εταιρείας. 

 

Είχε προηγηθεί έναν χρόνο νωρίτερα, όπως λέγεται, πρόταση εξαγοράς από πολυεθνικό όμιλο ύψους 400 εκατ. ευρώ.

Μάλιστα τότε τα παιδιά του Σπύρου Σκλαβενίτη χρειάστηκαν στήριξη με νέα κεφάλαια για να εξαγοράσουν τις μετοχές των εξαδέλφων τους. Αυτή τη βρήκαν από τον Νίκο Μαμιδάκη της Jet Oil, ο οποίος συμμετέχει στο ΔΣ της εταιρείας.

Σημειώνεται ότι σύζυγος του Γεράσιμου Σκλαβενίτη είναι η Άννα Μαμιδάκη, κόρη του Νίκου Μαμιδάκη, η οποία δημιούργησε την εταιρεία παιδικού ενδύματος «Look @t me» αξιοποιώντας τις γνώσεις της στον χώρο της μόδας, καθώς πριν από τον γάμο της διηύθυνε μαζί με τη μητέρα της τον οίκο μόδας Escada.

Ο όμιλος Σκλαβενίτη μετά την εξαγορά της «Μαρινόπουλος» αριθμεί 538 καταστήματα σε Ελλάδα και Κύπρο.

Σήμερα η Μαρία Σκλαβενίτη είναι η πρόεδρος της Ι. & Σ. Σκλαβενίτης ΑΕΕ, ενώ ο Στέλιος είχε τη θέση του αναπληρωτή διευθύνοντος σύμβουλου. Ο Γεράσιμος Σκλαβενίτης είναι ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου και έχει αναλάβει κυρίως το διοικητικό κομμάτι.

Προϊόντα: 1 - 10 από 1565
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>