ΓΝΩΜΗ-ΑΡΘΡΑ

2018-05-14 12:25

tzeison-voul01

Το σωστό δεν είναι να καταργηθεί ή όχι ο νόμος περί αναδοχής παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.
     Το σωστό είναι να ψηφιστεί ένας άλλος που θα υποχρεώνει όλους όσους ψήφισαν τον χθεσινό να παραχωρούν για μία προσωρινή αναδοχή -ας πούμε για τις καλοκαιρινές
διακοπές- τα παιδιά τους ήτα εγγόνια τους σε τέτοια ζευγάρια.

     Επίσης το ίδιο θα πρέπει να ισχύσει και για όσους "προοδευτικούς", "πνευματικούς" και λοιπούς κουλτουριαραίους,
     ..που θεωρούν πως τα δικαιώματα των διαφόρων κοινωνικών μειονοτήτων πρέπει να επιβάλλουν την "κανονικότητά" τους στην πλειοψηφία του συνόλου.
     Η θολή κουλτούρα της ημιμάθειάς τους τούς εμποδίζει να δουν και να ενδιαφερθούν για τα πραγματικά δικαιώματα, αυτά των προς αναδοχή παιδιών,
     ..που χωρίς να ερωτηθούν, χωρίς να μπορούν να έχουν γνώμη θα κληθουν να βιώσουν και να μεγαλώσουν σε ένα περιβάλλον τουλάχιστον περίεργο και εν πολλοίς α-φύσικο,
     ..όπου ενώ η πλειοψηφία των συνομηλίκων και συμμαθητών τους θα έχουν μία μαμά κι έναν μπαμπά,
     ..αυτά θα έχουν δυό μπαμπάδες ή δύο μαμάδες, ή έναν μπαμπά και μία μπαμπά, ή μία μαμά και έναν μαμά.  Φυσιολογικά πράγματα.

     Ο χθεσινός νόμος όχι μόνον δεν αποτελεί κατάκτηση και πρόοδο της κοινωνίας,
     ..αλλά και θα γίνει μιά βιομηχανία κατασκευής και νέων α-φύσικων, προβληματικών, εν δυνάμειψυχοπαθητικών μειονοτήτων, 
     ..που θα καταξιώνονται και θα αυτοκαθορίζονται μέσω pride parades και συναφών "πολιτιστικών εκδηλώσεων",

     ..αφού είτε αρέσει στους "αριστερούληδες" και λοιπούς προοδευτικούληδες είτε όχι,
     ..η Φύση και μόνον η Φύση δείχνει ποιός είναι ο κανονικός δρόμος και άρα κι ο σωστός δρόμος για την διαιώνιση του είδους, του κάθε είδους.

     Και σίγουρα αυτός δεν είναι της αναδοχής παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια που τα ίδια δενμπορούν να αποκτήσουν δικά τους, φυσικά παιδιά, καρπό της δικής τους αγάπης(;) και του δικού τους έρωτα.
     Γιατί άραγε δεν μπορούν; Λόγω της "κανονικότητάς" τους;
     Ας διερωτηθούν οι τάχα προοδευτικοί και ανοιχτόμυαλοι που ψήφισαν τον χθεσινό νόμο.

     Αλλά αυτοί είναι απασχολημένοι να σκέφτονται με ποιόν άλλον (εκτός απ' τον χθεσινό) τρόπο μπορούν να ψηφοθηρίσουν εις βάρος της κοινωνίας, εις βάρος της φύσης, εις βάρος κάθε λογικής,
     .."χαϊδεύοντας" μειονότητες με ετσιθελικούς παραλογισμούς,
     ..κόντρα σε οποιαδήποτε γνώμη: ανθρώπινη, επιστημονική, φυσική.

     Η αποδόμηση όμως ενός κράτους κι ενός έθνους δεν μπορεί να στηριχτεί μόνον στην οικονομική εξαθλίωση.
     Πρέπει να υπάρξει και κοινωνική και ηθική και πνευματική αποδόμηση. 
     Σε αυτή την φάση βρισκόμαστε.

     Για να το σκεφτούμε όλοι.
     Με την ησυχία μας. Απ΄τον καναπέ μας. 
     Έτσι κι αλλιώς θάρθουν κι άλλα παρόμοια νομοσχέδια.
     Πολλά.
     Βροχή!..

http://mandatoforos.blogspot.gr

2018-03-06 13:47

Υπάρχει κανείς "πατριώτης", ή πατριώτης, ή μη πατριώτης, ή διεθνιστής, ή κομμουνιστής, ή δεξιός, ή κεντρώος
     ..ή ο,τιδήποτε άλλο έμφρον δίποδο ον -πλην τσυριζαίων- σε τούτη τη χώρα που να πιστεύει πως πάμε καλά;

     Δηλαδή έτσι πρέπει να είναι η κατάστασή μας στα σύνορα με την Τουρκία, την Αλβανία, τα Σκόπια;
     Έτσι είναι δηλαδή στα
σύνορα άλλων χωρών τούτης της ηπείρου;
     Έτσι είναι στο Λουξεμβούργο, ή στην Ελβετία, ή στην Δανία, ή στην Ολλανδία;
     Και υπάρχει κάποιος άνθρωπος που μπορεί να σκέφτεται, και να πιστεύει πως όλο αυτό είναι άμοιρο, άσχετο των μνημονίων και της προτεκτορατοποίησης της χώρας;
     Υπάρχει κανείς που να νομίζει πως μία χώρα με κυβερνήσεις γονατισμένων προδοτών εδώ και οκτώ -τουλάχιστον- χρόνια, με καθεστώς νέας Κατοχής, με λεηλασία του εθνικού της πλούτου, με οικονομική καταστροφή της κοινωνίας,
     ..θα υποστεί μόνον την οικονομική και ανθρωπιστική κρίση, και όχι και εθνική-εδαφική μείωση και ήττα;

     Είναι δυνατόν μιά χώρα υπό επιτροπεία, με κοινοβούλιο που δεν μπορεί  να νομοθετήσει χωρίς την έγκριση ξένων κέντρων εξουσίας,
     ..να ασκήσει εξωτερική και εθνική πολιτική προς το δικό της συμφέρον και όχι προς το συμφέρον των δυνάμεων κατοχής;
     Δούλοι και γιουσουφάκια του φασιστικού και αντιλαϊκού μορφώματος που ονομάζεται Ευρωπαϊκή "Ένωση",
     ..με επικεφαλής την διαχρονικά επικίνδυνη Γερμανία που εδώ και δεκαετίες πατρονάρει τηνδιάλυση των Βαλκανίων, την σαλαμοποίηση χωρών, εθνών και λαών,
     ..πιστεύουμε ότι δεν θα χάσουμε  "ούτε μέτρο απ' το εθνικό μας έδαφος", όπως αρέσει στους απατεώνες πολιτικούς να ισχυρίζονται,
     ..έχοντας "γκριζάρει" στο μεταξύ το μισό Αιγαίο, έχοντας ήδη χάσει τελείως την επικράτεια των Ιμίων, μη μπορώντας να υπερασπιστούν τις δικές μας ΑΟΖ,
     ..αφήνοντας αναπάντητους γελοίους ισχυρισμούς περί "τσαμουριάς"
     ..υπογράφοντας τον σφετερισμό ονομασιών που ιστορικά ανήκουν στο ελληνικό έδαφος,
     ..και προστρέχοντας μετά και μόνο στα ξένα "παζάρια" σαν ικέτες για μία συμπαθή δήλωση υπέρ μας απ' τους ξένους επικυρίαρχους;

     Και θα γινόντουσαν όλα αυτά αν δεν είχαμε οικονομικά καταστραφεί από μιά ψεύτικη και υποβολιμιαία κρίση,
     ..αν δεν είχαμε καθυστερημένους δωσίλογους ως πολιτικούς,
     ..αν δεν είχαν προηγηθεί τα "απαραίτητα" 30 (πασοκικά) χρόνια μαλθάκυνσης και μαλάκυνσης του λαού ώστε να είναι ανίκανος να αντιδράσει,
     ..να καταντήσει ένα ζόμπι, ένας ζωντανός νεκρός που έμαθε να ζει ψεύτικα, να μη σκέφτεται, να μη μορφώνεται,
     ..και να έχει σαν είδωλα απατεώνες, λαμόγια, κατακάθια, και προδότες;

     Υπάρχει κανείς που να πιστεύει πως έχουμε ήδη πιάσει πάτο,
     ..και πως δεν πάει παρακάτω; 

     Κάποιος;.. 

http://mandatoforos.blogspot.gr

2017-11-28 18:55

Στο Παρίσι πήγε ο πρωθυπουργός για να παραλάβει το βραβείο Πολιτικού Σθένους. 
     Με το ίδιο βραβείο μάλιστα στο παρελθόν έχουν τιμηθεί προσωπικότητες, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, η Κριστίν Λαγκάρντ, ο Νικολά Σαρκοζί, η Άνγκελα Μέρκελ.
     Μαζί με τις εξέχουσες αυτές "προσωπικότητες" θα
είναι πλέον και ο δικός μας.


     Και πολύ σωστά.
     Να και ένα βραβείο που δίνεται αξιοκρατικά.
     Διότι θέλει πολιτικό σθένος, κουράγιο και κάκαλα για να προδώσεις έναν ήδη χιλιοπροδομένο λαό.
     Θέλει θάρρος, θράσος και ξετσιπωσιά για να υπογράψεις στους τοκογλύφους πως για πολλά-πολλά χρόνια θα ληστεύεις από τους πολίτες κάθε χρόνο 2,5 με 5 δις παραπάνω απ' την προηγούμενη χρονιά για να τους τα δώσεις.
     Θέλει αντοχή, μεράκι κι απατεωνιά για να ονομάσεις τα ψίχουλα που επιστρέφεις από τα κλεμμένα ως "κοινωνικό μέρισμα".
     Θέλει φαντασία, όραμα και αγυρτεία για να ονομάζεις "αριστερά" τον εαυτό σου και την συμμορία σου, εφαρμόζοντας την πιό ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική.

     Όλα αυτά και πολλά ακόμη παραπάνω διαθέτει ο δικός μας πρωθυπουργός.
     Γιατί λοιπόν να μη φιγουράρει κι αυτός μαζί στην λίστα του συγκεκριμένου βραβείου παρέα μαζί με τα υπόλοιπα σκουπίδια και κατακάθια της σημερινής ανθρωπότητας;
     Λιγότερα δηλαδή έκανε αυτός εναντίον του λαού που τον ψήφισε, απ' όσα κάνανε για τους δικούς τους λαούς, αλλά και για την Ευρώπη γενικότερα οι άλλοι
     Άξιος.
     Χίλιες φορές άξιος.


     Με μιά μικρή ένστασηο αφανής δικαιούχος και αποδέκτης αυτού του βραβείου, ή έστω συνδικαιούχος, αποσιωπάται.
     Και δεν είναι άλλος απ' τον ελληνικό λαό, απ' όλους εμάς,
     ..που με φοβερή αυταπάρνηση, δουλοπρέπεια, ωχαδελφισμό κι ατομικισμό,
     ..καταφέραμε να στείλουμε νικητή στο Παρίσι έναν απ' τους μεγαλύτερους πολιτικούς απατεώνες κι εγκληματίες του τόπου.


     Και πάλι συγχαρητήρια σε όλους μας.
     Μαζί το κερδίσαμε!..

mandatoforos.blogspot.gr

2017-11-12 11:26

....Μονάχα εκείνος λυτρώθηκε από την κόλαση του εγώ του που νιώθει να πεινάει όταν ένα παιδί της ράτσας του δεν έχει να φάει, και να σκιρτάει πασίχαρος όταν ένας άντρας και μια γυναίκα του σογιού του φιλιούνται. Όλα τούτα είναι μέλη του μεγάλου ορατού κορμιού σου. Πονάς και χαίρεσαι σκορπισμένος ως τα πέρατα της Γης μέσα σε χιλιάδες ομοαίματα κορμιά. Όπως μάχεσαι για το μικρό σου το σώμα, πολέμα και για το μεγάλο. Πολέμα όλα τούτα τα κορμιά σου να γίνουνε δυνατά, λιτά, πρόθυμα. Να φωτιστεί ο νους τους, να χτυπάει η καρδιά τους φλεγόμενη, γενναία, ανήσυχη. Πώς μπορείς να ΄σαι δυνατός, φωτεινός, γενναίος, αν οι αρετές τούτες δεν τρικυμίζουν αλάκερο το μεγάλο σου το σώμα; Πώς μπορείς να σωθείς, αν δε σωθεί αλάκερό σου το αίμα; Ένας από τη ράτσα σου να χαθεί, σε συντραβάει στο χαμό του. Ένα μέλος του κορμιού και του νου σου σαπίζει. Να ζεις βαθιά, όχι σαν Ιδέα, παρά ως σάρκα κι αίμα, την ταυτότητα τούτη. Είσαι ένα φύλλο στο μέγα δέντρο της ράτσας. Να νιώθεις το χώμα ν΄ ανεβαίνει από τις σκοτεινές ρίζες και ν΄ απλοκαμιέται στα κλαριά και στα φύλλα...
«Ασκητική»
Νίκος Καζαντζάκης


 

2017-11-10 15:53

Απ΄ τον καιρό που σατανικές συμπτώσεις και ανομολόγητα παιχνίδια της μοίρας κατάφερναν ναξελασπώσουν την οργάνωση ΠαΣοΚ κάθε φορά που αυτή βρίσκονταν σε δεινή επικοινωνιακή θέση,
     ..μέχρι σήμερα την εποχή τωνμεταφρασμένων νομοσχεδίων που γίνονται "νόμοι" του κράτους σε μία
ημέρα, και την εποχή τωνλιστών Λαγκάρντ, υπεράκτιων διαζυγίων, Panama papers, και όλων των άλλων κ@λοpapers και λιστών που κυκλοφορούν κατά καιρούς,
     ..υπήρξε μία σταθερά που προσέφερε τις αγαστές της υπηρεσίες (εκούσια ή ακούσια ίσως δεν το μάθουμε ποτέ) στο βρωμερό, ελεεινό και τρισάθλιο ελληνικό πολιτικό σύστημα,
     ..απασχολώντας την κοινή γνώμη με τις πράξεις της,
     ..και πετώντας την μπάλα της σημαντικής για τους πολίτες καθημερινής εξουσιαστικής βίαςστην εξέδρα:
     Η 17Ν. 

     Αφάνταστα χρήσιμος και γλυκύτατος με εκείνο το αθώο χαμόγελο, ο "σύντροφος" εκτελεστής της 17Ν πέρασε το κατώφλι της φυλακής (προς τα έξω) με ολιγοήμερη άδεια,
     ..χαρίζοντας ρίγη συγκίνησης και ανάσα ανακούφισης σε κάθε κάτοχο offshore, σε κάθε νύφη της Ντορούλας που εμφανίζεται σε όποια λίστα και papers κυκλοφορεί στην Ευρώπη,
     ..καθώς και σε κάθε βουλευτή του κυβερνητικού συνασπισμού που ο κ@λος του άρχισε πάλι να σφίγγει απ' την νέα "αξιολόγηση", τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς-λεηλασία  που μέ κάθε τρόπο αντισυνταγματικό και οιονεί φασιστικό η γιαλαντζί αριστερή κυβέρνηση θα φροντίσει να γίνουν, τα έτσι-θέλω-έτσι-μου-είπαν νομοσχέδια-αστραπή (σήμερα για την Υγεία, αύριο για νέα μέτρα, μεθαύριο για νέες περικοπές),
     ..και από την κάθε είδους κυβερνητική αλητεία εις βάρος του λαού και της χώρας που πρέπει να δικαιολογήσει.

     Από κοντά και τα ΜΜΕ (θέλει η π@@τάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει): "Αφήνουν ελεύθερο τον τρομοκράτη""Ελεύθερος ο δολοφόνος""Με άδεια ο αρχιεκτελεστής".
     Ώπα παιδιά, ώπα. Τουλάχιστον ο τρομοκράτης και δολοφόνος όπως λέτε έχει συλληφθεί, έχει καταδικαστεί, έχει ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, και τώρα απολύτως νόμιμα (αφού "κόπτεσθε" για τους νόμους) του δόθηκε μία 48ωρη άδεια.
     Οι κατά συρροή δολοφόνοι και τρομοκράτες της κοινωνίας που λιβανίζετε κάθε μέρα, που τους καλείτε ως επίσημους σε συνεντεύξεις και πάνελς, κυκλοφορούν ελεύθεροι και τους μιλάτε στον πληθυντικό.
     Έξω είναι ακόμα ο "λεφτά υπάρχουνε", έξω και ο "όλοι για τον σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε σύντροφοι", έξω κι ο αρχιμαφιόζος capo di tutti capi κιτρινιάρης "είναι μακέτο τούτο το έργο;", έξω κι οι συνεργοί του, στουρνάρια, δοτοί πρωθυπουργοί κλπ.
     Προπαντός είναι έξω οι εγκληματίες των μνημονιακών κυβερνήσεων (όλων) που έχουν σπρώξει εν ψυχρώ στον θάνατο πάνω από δέκα χιλιάδες αυτόχειρες, και άλλους αθώους, από μαγκάλια, πείνα, έλλειψη φαρμάκων, και ο,τιδήποτε άλλο κάθε φασιστική δικτατορία ονομάζει "δημοκρατία" και φροντίδα για τον λαό.

     Τα εγκλήματα του "συντρόφου" αρχιεκτελεστή της 17Ν σε βάθος τριάντα ετών ωχριούν, ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΩΧΡΙΟΥΝ μπροστά στα εγκλήματα των αρχιεκτελεστών των μνημονίων,
     ..μπροστά στους "νόμιμους" τρομοκράτες,

     ..μπροστά στην μεγαλύτερη τρομοκρατική και φασιστική οργάνωση μετά τον πόλεμο, που λέγεται Ευρωπαϊκή "Ένωση".

     Τους είναι όμως απόλυτα χρήσιμος.
     Για να τον δείχνουν με το δάχτυλο και να τρομοκρατούν τα πλήθη. 
     Και για να τα αποπροσανατολίζουν επίσης από τα δικά τους εγκλήματα.
     Άρα με αυτή την έννοια πολύ τους ωφέλησε η άδεια τού επιφανούς μέλους της 17Ν.
     Ας μην κάνουν λοιπόν πως κοπανιούνται και αιματοστηθοδέρνονται από ιερή αγανάκτηση.

     Οι πραγματικοί τρομοκράτες και εχθροί του λαού,
     ..είναι αυτοί που δείχνουν με το δάχτυλο!..

2017-11-06 20:41

Κι εδώ βλέπουμε ένα παρακλάδι τουδιαχρονικού ΠαΣοΚ, να δείχνει την διαχρονική εκτίμηση τής πασοκαρίας που επάξια αντιπροσωπεύει για τον λαό,
     ..έναν λαό που ως άξιος της μοίρας του στήριξε τόσα χρόνια όλους αυτούς τουςμιζαδόρους λωποδύτες, 
     ..όλα αυτά τα τρωκτικάπου με κομπίνες, λοβιτούρες, λαμογιές και
κάθε είδους παρόμοιες  πασοκικές πρακτικές ροκάνισαν το δημόσιο χρήμα, κοινοτικά κονδύλια, επιδοτήσεις, και ό,τι βρήκαν μπροστά τους,
     ..καταχρεώνοντας τρείς επόμενες γενιές ελλήνων,
     ..προκειμένου η γυαλιστερή αυτή φραγκοπαντρεμένη φραγκόκοτα να ζήσει μιά άνετη και ξένοιαστη ζωή με τα κλεμμένα του ελληνικού λαού.

     Το κακό είναι πως όλη αυτή η πασοκαρία ζει και κινείται ακόμα, και ετοιμάζει μάλιστα την αντεπίθεσή της,
     ..κρυμμένη βέβαια όπως όλοι οι παράνομοι, οι εγκληματίες κι οι θρασύδειλοι πίσω από  νέο όνομα, με "νέα οράματα" μίζας και ρεμούλας,
     ..την "Δημοκρατική Συμπαράταξη".

     Παλιοί τυφλοπόντικες και νέα φυντανάκια συνωθούνται στην φωλιά-κρησφύγετο του νέου υπόγειου πιά ΠαΣοΚ προετοιμάζοντας το έδαφος για την στιγμή που οι αρουραίοι που βρήκαν καταφύγιο και κρυψώνα στον ΤΣΥΡΙΖΑ, επιστρέψουν στην πάτρια σφηκοφωλιά,
     ..αφήνοντας σύξυλους τους τραβεστί-αριστερούς αντιμέτωπους με τους ανέμους που έσπειραν.

     Όλος αυτός ο συρφετός, όλοι αυτή η εμετική συμμορία, διανθισμένη για το ξεκάρφωμα με καινούργιους και νέους ανθρώπους -ίδιας όμως νοοτροπίας- φιλοδοξεί να μας ξανακυβερνήσει.
     Γιατί όχι;
     Ήδη αναδύεται μέσα απ' τον βόθρο των καναλιών ως φοίνικας αναγεννώμενος απ' την στάχτη του,
     ..αδιαφορώντας και αποτάσσοντας μετά βδελυγμίας βεβαίως την στάχτη και την μπούρμπερη των μνημονίων των οποιών είναι και οι ηθικοί και οι φυσικοί αυτουργοί.
     Κι ο λαός -πάντα μέσα απ' τον βόθρο των καναλιών- κοιτάζει και θαυμάζει το θαύμα. 
     Αύριο-μεθαύριο θα το ψηφίσει κι όλας σαν κάτι νέο και άφθαρτο.


     Μη μας κάνει λοιπόν εντύπωση η χειρονομία της γυαλιστερής πασοκαρίας.
     Στην γλώσσα του ΠαΣοΚ (a.k.a. "Δημοκρατική Συμπαράταξη"),
     ..σημαίνει το σύμβολο της νίκης.

     Της δικής τους νίκης,
     ..απέναντι στον λαό και την χώρα!..

     Σημ.:  a.k.a.ξενική συντομογραφία που έχει τελευταία παρεισφρήσει στον γραπτό τύπο και
               σημαίνει:   Also Known As, "γνωστός και ως". 

http://mandatoforos.blogspot.gr

2017-10-20 17:01

«Το μέλλον γίνεται ολοένα και πιο σκοτεινό» αναφέρει ο Μίκης Θεοδωράκης σε άρθρο-παρέμβασή του σχετικά με την «αλλοίωση του πολιτεύματος».

Ο Μίκης Θεοδωράκης κάνει αναφορά σε μέλλον και πρόσφατο παρελθόν, θυμίζοντας την ίδρυση της «Σπίθας» και τονίζοντας πως η πρότασή του για τη δημιουργία ενός Παλλαϊκού Μετώπου, θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν όργανο που θα μας έβγαζε από την κρίση. 

Ο Μίκης Θεοδωράκης τόνισε πως θα πρέπει το συντομότερο να γίνει μια νέα αναθεώρηση του Συντάγματος, σημειώνοντας παράλληλα πως ο κ. Τσίπρας κυβερνά με το 15%. 

Ολόκληρο το άρθρο-παρέμβαση του Μίκη Θεοδωράκη

«Θα ήθελα να ξεκινήσω το κείμενό μου αυτό με μια αναφορά σε δύο θέματα που με έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα.

Το πρώτο αφορά το μέλλον και είναι η κριτική μου για την αλλοίωση του Πολιτεύματος. 
Το δεύτερο έχει να κάνει με το πρόσφατο παρελθόν, την ίδρυση της Σπίθας και την πρότασή μου για τη δημιουργία ενός Παλλαϊκού Μετώπου που κατά την ταπεινή μου γνώμη θα μπορούσε όχι μόνο να λειτουργήσει σαν όργανο που θα μας έβγαζε από την κρίση αλλά και να αποτελέσει τη μεγάλη ιστορική ευκαιρία που θα μας οδηγούσε στην αυτοτέλεια της χώρας και από κει στην κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας.

Πιστεύω ότι θα πρέπει το συντομότερο να γίνει μια νέα αναθεώρηση του Συντάγματος που να ξαναφέρει τη χαμένη ισορροπία ανάμεσα στους τέσσερις θεσμούς (Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νομοθετική Εξουσία, Εκτελεστική Εξουσία, Δικαιοσύνη) που ο νομοθέτης επάνω σ’ αυτές τις τέσσερις κολόνες στήριξε την «πολυκατοικία» του Συντάγματος του 1976. Φανταστείτε τώρα σε ένα τέτοιο μεγάλο κτίριο να γκρεμίσουν τη μία από τις τέσσερις κολόνες που το στηρίζουν. Μα κι αν δεν σωριαστεί σε ερείπια, θα γέρνει επικίνδυνα, με φόβο μια μέρα να πέσει. Στο μεταξύ όσοι ζούνε μέσα εκεί θα πρέπει να ζούνε σε μια διαρκή ανωμαλία. Αλλοτε να σκαρφαλώνουν από δωμάτιο σε δωμάτιο κι άλλοτε να γλιστράνε από το μπάνιο στην τραπεζαρία.
Ε λοιπόν, αυτή είναι η εικόνα της Ελλάδας μετά την αναθεώρηση του 1986, που έκτοτε δεν μπόρεσε να ορθοποδήσει για να φτάσει στην τσουλήθρα των Μνημονίων που οδηγεί κατευθείαν στον «υπόνομο», δηλαδή στην τελική διάλυση της χώρας πολύ πιο πριν από τα 100 χρόνια που ο κ. Τσίπρας την πούλησε στους ξένους.

Ανεξάρτητα από την κριτική μου για τη σύγχρονη ιμπεριαλιστική πολιτική των κυβερνήσεων των ΗΠΑ, είμαι μεγάλος θαυμαστής του αμερικανικού έθνους, γιατί οι θεσμοί πάνω στους οποίους οι ιδρυτές του στήριξαν το μέλλον της χώρας τους είναι τόσο στερεοί, έχοντας τον απόλυτο σεβασμό του αμερικανικού λαού, ώστε στους αιώνες της ύπαρξής του να μη συμβεί ούτε μία απόπειρα παραμόρφωσής τους και υποταγής σε κάθε μορφής δικτατορία. 
Ο Πρόεδρος, η Βουλή των Αντιπροσώπων, το Κογκρέσο και η Δικαστική Αρχή λειτουργούν με την ακρίβεια ενός ελβετικού ρολογιού.

Θα ήθελα να αναφέρω ένα παράδειγμα: Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν ο στρατηγός Μακάρθουρ, νικητής στη μάχη του Ειρηνικού, ξεπέρασε το μέτρο, πρότεινε να ρίξουν οι ΗΠΑ την ατομική βόμβα στην Κίνα και γενικά άρχισε να συμπεριφέρεται σαν Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο πρώην Αντιπρόεδρος Χάρι Τρούμαν, που είχε διαδεχθεί τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ, αν και νέος στο αξίωμα, οχυρωμένος πίσω από το κύρος του President, όρθωσε το ανάστημά του και, με το θάρρος που του προσέδιδε αυτός ο απαράβατος για τους Αμερικανούς θεσμός, τον έβαλε στη θέση του και τον ανάγκασε να επιστρέψει στον στρατώνα του, μπροστά στα έκπληκτα μάτια της ανθρωπότητας…

Ζητάω λοιπόν πολλά όταν προσδοκώ από τη χώρα μου, όσο μικρή κι αν είναι, να βοηθήσουμε όλοι μαζί, ώστε να γίνουμε κι εμείς σοβαροί και υπεύθυνοι σεβόμενοι το αρχικό Σύνταγμα που είχαμε αποδεχθεί και που κατά τη γνώμη μου λειτούργησε θετικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες; Για τον λόγο αυτόν δεν έπρεπε να δεχθούμε την αλλοίωσή του ακόμα κι αν την πρότεινε ένας πολιτικός με μεγάλο κύρος και μεγάλη απήχηση στον Λαό μας, όπως ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Εξάλλου πιστεύω ότι σε μια ευνομούμενη χώρα η ψηφοφορία που ενέκρινε την αλλαγή του Συντάγματος στα 1986 όφειλε να θεωρηθεί άκυρη, δεδομένου ότι παραβιάστηκε η αρχή της μυστικότητας της ψηφοφορίας με την επιβολή χρωματιστών ψηφοδελτίων και προσεβλήθη βάναυσα η προσωπικότητα των βουλευτών με την πρωτοφανή παρακολούθησή τους με δεκάδες προβολείς στραμμένους επάνω τους για να καταγράφονται οι κινήσεις τους! Αυτή σίγουρα υπήρξε μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του νεότερου κοινοβουλευτισμού.

Και σήμερα η Αντιπολίτευση μέσα στη Βουλή και η συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία παρακολουθούν ανήμποροι τον κ. Τσίπρα να κυβερνά με το 15%, εκμεταλλευόμενος ακριβώς αυτή τη μαύρη σελίδα. Ενώ ο ίδιος είναι αιχμάλωτος των εθνομηδενιστών του ΣΥΡΙΖΑ που εκβιάζουν λόγω της ισχνής πλειοψηφίας.

Ενας Κυβερνήτης σε ένα πλοίο που παίρνει ανάποδες στροφές με αποτέλεσμα να κάνει φαύλους κύκλους και να παραμένει ακίνητο. Και εμείς οι υπόλοιποι να το παρακολουθούμε ανήμποροι και ανίκανοι να αντιδράσουμε… Ομως προς Θεού, αυτό το πλοίο είμαστε όλοι εμείς. Είναι η πατρίδα μας. Είναι το μέλλον των παιδιών μας.

Ας σκεφτούμε το παράδειγμα με τον Μακάρθουρ. Ποιος ήμουν, αλήθεια, εγώ τότε που αψήφησα το μεγαλείο του ενός και τις αποφάσεις του κόμματός μου και το καταψήφισα; Ενας απλός βουλευτής ανάμεσα στους τριακόσιους. Είχα όμως βαθιά μέσα μου την ανάγκη να δω τον Λαό μας το ίδιο υπεύθυνο και μεγάλο όπως τους λαούς εκείνους που εκτιμούν τόσο πολύ τον εαυτό τους και τις παραδόσεις τους, ώστε καταφέρνουν να γίνονται παραδείγματα για τους άλλους, ανεξάρτητα από τα λάθη των κυβερνήσεών τους. Γιατί οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται, όμως οι Λαοί παραμένουν και συνεχίζουν.

Από την άποψη αυτή θεωρώ ότι ο κάθε απλός πολίτης που αγαπά και σέβεται τον Λαό μέσα στον οποίο ζει και συνάμα είναι περήφανος για τις παραδόσεις του έχει ιστορικά το δικαίωμα να ορθώνεται στο ύψος των κυβερνώντων που πιθανώς να έχει και ο ίδιος επιλέξει, τη στιγμή που αντιλαμβάνεται ότι παίρνουν μια λαθεμένη απόφαση έξω από το πλαίσιο των θεμελιακών συμφερόντων του Πολιτεύματος και των παραδοσιακών Αξιών που συνθέτουν τον πυρήνα της ύπαρξής μας.

Ανήκω στη γενιά της Εθνικής Αντίστασης και ευτύχησα να γίνω και να αισθανθώ Ελεύθερος και Ανεξάρτητος σαν Ελληνας από τη στιγμή που αποφάσισα να παλέψω και να θυσιαστώ για τον Λαό και την Πατρίδα μου.
Είναι πραγματικά σχήμα οξύμωρο και συγχρόνως τραγικό να γίνεται ο ελληνικός λαός ανεξάρτητος μέσα στις συνθήκες της γερμανικής Κατοχής από τη στιγμή που αποφάσισε να περιφρονήσει την αλαζονική δύναμη του κατακτητή!
Αυτό δείχνει ότι η Ανεξαρτησία είναι ένα βαθύ συναίσθημα για κάθε ελεύθερο και υπερήφανο πολίτη που τον ανυψώνει όπως το ζωογόνο οξυγόνο για την κάθε μορφή ζωής.

Ποτέ άλλοτε οι Ελληνες δεν υπήρξαν ανεξάρτητοι εκτός από το 1821;
Στους Βαλκανικούς Πολέμους, στην Εθνική Αντίσταση και για όσους μπήκαν στα κάτεργα της Χούντας, στα 1967!
Ολο τον άλλο καιρό ζούνε ζαλισμένοι, εξού και οι συνεχείς ανωμαλίες με τα πάνω και τα κάτω που σημαδεύουν την Ελλάδα των δύο αιώνων ελεύθερης ζωής. Γιατί άλλο η ελευθερία και άλλο η ανεξαρτησία. Είμαστε σχετικά ελεύθεροι να ζούμε, όμως μέσα στα όρια που μας επιτρέπει η συνεχής εξάρτησή μας από τους κατά καιρούς «προστάτες» μας.

Ακόμα και στην κορύφωση των Βαλκανικών αγώνων για την απελευθέρωση των ελληνικών εδαφών από τον ζυγό των Τούρκων, τόσο ο Ελευθέριος Βενιζέλος όσο και ο Διάδοχος Κωνσταντίνος ήταν εξαρτημένοι, ο πρώτος από τους Γάλλους και ο δεύτερος από τους Γερμανούς.
Και τι ακριβώς κρυβόταν πίσω από τη Μικρασιατική Καταστροφή; Μήπως δεν κρυβόταν η εγκατάλειψή μας από τους Αγγλογάλλους όταν ο λαός μας ψήφισε Κωνσταντίνο; Και έφτασαν σε τέτοιον βαθμό εκδικητικότητας, ώστε όχι μόνο αγκάλιασαν τον Κεμάλ για να μας τιμωρήσουν αλλά και έδωσαν εντολή στους ναύτες των πολεμικών τους πλοίων που είχαν αράξει στο λιμάνι της Σμύρνης να κόβουν τα χέρια αυτών που ζητούσαν να σωθούν από τις φλόγες και βουτούσαν στη θάλασσα για να φτάσουν στα θωρηκτά τους. Τόση απίστευτη βαρβαρότητα!

Εκτοτε στη σκέψη μου υπήρχε μόνο μία λέξη, η «Ανεξαρτησία». Ως έφηβος πολέμησα τους Γερμανούς. Στη συνέχεια τους Αγγλους και τους Αμερικανούς και φτάνοντας προς το τέλος του βίου μου παλεύω τους Ευρωπαίους. Δεν θέλω κανέναν προστάτη. Είμαι υπέρ της Ευρώπης των ελεύθερων Λαών. Ομως σας θέτω το ερώτημα: Μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας; Ναι, μπορούμε. 
Ακόμα και στην Κατοχή από το 1943 και μετά, ήμαστε λαός αυτάρκης. Στραφήκαμε στη γη μας και στην Αλληλεγγύη. Με την Οργάνωση «Εθνική Αλληλεγγύη» δεν αφήσαμε να πεινάσει ούτε ένας Ελληνας. Ούτε να αρρωστήσει. Ανοίγαμε τις αποθήκες με τα όπλα και μοιράζαμε τα φάρμακα στον λαό. Το ίδιο κάναμε με τα τρόφιμα που ήταν κλεισμένα κι αυτά στις αποθήκες. Πόσοι και πόσοι δεν σκοτώθηκαν σ’ αυτές τις μάχες… Σκοτώθηκαν όμως ελεύθεροι και ανεξάρτητοι!

Η γη μας, παρότι τη λεηλατούσαν οι κατακτητές μας, πρόσφερε τα υπέροχα δώρα της. 
Ημουν 18 ετών και δεν μπορώ να θυμηθώ περίοδο της ζωής μου πιο ευτυχισμένη, γιατί αισθανόμουν ελεύθερος και ανεξάρτητος, γιατί μπορούσα να περιφρονώ έμπρακτα τον ξένο κατακτητή. Αρα η Ελλάδα είναι αυτάρκης, αρκεί να προσαρμόσουμε τη ζωή μας στη δωρεά της ελληνικής γης.

Σήμερα θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε, ότι είμαστε όχι μόνο πλούσιοι αλλά πολύ πλούσιοι. Τα βουνά μας κρύβουν πολύτιμα κοιτάσματα που οι ξένοι επιβήτορες μας απαγορεύουν να τα εκμεταλλευτούμε. Αυτά τα ανακάλυψε στα 1948-50 ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Μπάτσης και τα περιέγραψε στο βιβλίο του «Η βαριά βιομηχανία μας». 
Τότε οι Ελληνες υποτελείς με εντολή των ξένων κάψανε το βιβλίο του, τυλίξανε σε μια κόλα χαρτί της Ασφάλειας τον δυστυχή καθηγητή και τον εκτελέσανε μαζί με τον Μπελογιάννη. 
Εκτοτε ουδείς τολμά όχι να εξορύξει αλλά ακόμα και να μιλήσει για τους θησαυρούς της ελληνικής γης

Ερχόμαστε τώρα στους θησαυρούς των ελληνικών θαλασσών. Πρώτα απ’ όλα θέλω να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε πόσο μεγαλώνει η χώρα μας από τη στιγμή που θα τολμήσουμε να κηρύξουμε τη δική μας, την ελληνική ΑΟΖ. Από την Κέρκυρα έως την Κύπρο θα μεγαλώσουμε πάνω από τρεις φορές. Τι πλούτος υπάρχει εκεί; Τα ειδικευμένα διεθνή Ινστιτούτα μιλούν. Πρώτον, νότια της Κρήτης. Επιφανειακά κοιτάσματα υδρογονανθράκων αξίας ενός τρισεκατομμυρίου οκτακοσίων εκατομμυρίων ευρώ. Δεύτερον, μεταξύ Κρήτης και Κύπρου. Τριάντα τρία τρισεκατομμύρια, που όμως γι’ αυτά χρειάζονται χρόνος και σοβαρά μέσα εξόρυξης. Ομως είναι δικά μας! Είναι περιουσία μας! Που μας αναδεικνύει όχι μόνο σε λαό αυτάρκη αλλά και σε διεθνή παράγοντα στην αγορά πετρελαίου.
Σημείωση: Τα κοιτάσματα της Κρήτης μπορεί να αξιοποιηθούν άμεσα. Μέσα σε δύο χρόνια. Γιατί είναι επιφανειακά. Οποιος αμφιβάλλει γι’ αυτές τις αποκαλύψεις, ας ρωτήσει τους Ελληνες ειδικούς και προ παντός τον καθηγητή Φώσκολο που σήμερα εκμεταλλεύεται τις γνώσεις του η… καναδική κυβέρνηση, για να βρίσκει υδρογονάνθρακες. Είναι αληθινή συμφορά για όλους τους Ελληνες να διαθέτουμε τέτοια μυαλά και να τα διώχνουμε να εξυπηρετήσουν ξένους…

Αυτός ο πλούτος της χώρας υπήρξε η βάση της πολιτικής μου παρουσίας στην ηγεσία της Σπίθας.

Ερχομαι τώρα στον ελληνικό λαό που είναι και ο πρώτος υπεύθυνος παράγοντας για το μέλλον της χώρας μας.
Εως το 2009 τον μονοπωλούσαν τα δύο κόμματα εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Και τα δύο κάτω από την επιρροή βασικά της αμερικανικής πολιτικής. Η επιρροή τους έφτανε το 80% και πλέον των ψηφοφόρων.
Σ’ αυτή την περίπτωση και με διασπασμένη την Αριστερά, δεν μπορούσε κανείς να κάνει όνειρα για ένα μεγάλο μαζικό – λαϊκό κίνημα με προοπτική να το καταστήσει κάποτε όργανο της Ιστορίας.

Ξαφνικά βλέπουμε στις εκλογές του 2009 να εγκαταλείπουν τη ΝΔ δύο εκατομμύρια ψηφοφόροι και αμέσως μετά, στις αρχές του 2010, να φεύγουν από το ΠΑΣΟΚ ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι.
Τρία εκατομμύρια ψηφοφόροι εκτός κομματικής στέγης δεν αποτελούν μήπως μια μεγάλη λαϊκή δύναμη ανατροπής και επιβολής μιας νέας εθνικής πολιτικής που θα σεβότανε τις πάγιες εθνικές μας αξίες και δικαιώματα του ελληνικού λαού και συνάμα θα προσπαθούσε να πάει τη χώρα πιο μπροστά;
Ηταν μήπως λανθασμένη μια τέτοια διαπίστωση; Υπήρχε όμως μια προϋπόθεση, η Ενότητα όλων αυτών των σκόρπιων δυνάμεων και η συμπόρευσή τους όφειλε να στηριχτεί επάνω σε ένα πρόγραμμα αρχών και επιδιώξεων που θα τους ενέπνεε, θα τους εξέφραζε και θα τους κινητοποιούσε με στόχο μια ρεαλιστική λύση των προβλημάτων μας.

Αυτή ήταν η προσωπική μου φιλοδοξία με την ίδρυση της Σπίθας: δηλαδή να λειτουργήσουμε σαν ενωτική δύναμη με στόχο την οργάνωση ενός Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου με στόχο τη διεκδίκηση της κυβερνητικής εξουσίας.
Τότε, στην περίπτωση που θα κατακτούσαμε τον στόχο αυτόν, θα είχαμε πίσω μας την πραγματικά μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας και όχι όπως σήμερα που με τις εκλογικές αλχημείες και την εκμετάλλευση του κουτσουρεμένου μας Πολιτεύματος μας κυβερνούν εδώ και δεκαετίες εκλογικές μειοψηφίες αφήνοντας εκτός βουλευτικής εκπροσώπησης το 50% σχεδόν των Ελλήνων ψηφοφόρων. Γεγονός που τις κάνει αδύναμες και δεκτικές σε ξένες πιέσεις.

Μια πλειοψηφία με τέτοιο λαϊκό στήριγμα θα είχε τη ρεαλιστική δυνατότητα να στραφεί με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και δύναμη προς τους δανειστές και να ζητήσει την απάλειψη από τα Μνημόνια των όρων που δεν έχουν άμεση σχέση με τις οικονομικές συμβάσεις και που μας προσβάλλουν και μας μειώνουν ως κυρίαρχο λαό. Δηλαδή τους όρους που σε αντίθεση με τις δανειακές συμβάσεις των άλλων κρατών μάς δένουν χειροπόδαρα, μας περιφρονούν και μας εξευτελίζουν.
Στην περίπτωση άρνησης εκ μέρους των δανειστών, θα μπορούσαμε να στραφούμε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, σύμφωνα με τις Αρχές των οποίων, η παράδοση της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Εθνικής Αυτοτέλειας και του Εθνικού Πλούτου απαγορεύεται διά ροπάλου…
Το γράφω ακόμα μια φορά: Οι όροι αυτοί που μας επιβάλανε είναι παράνομοι τόσο ως προς το δικό μας Σύνταγμα όσο και ως προς το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές Δίκαιο.

Ο Καθηγητής Γ. Κασιμάτης γράφει ότι ούτε και οι 300 Βουλευτές δεν δικαιούνται να παραδώσουν την Εθνική μας Ανεξαρτησία.
Και οι δικοί μας κυβερνήτες την πρόσφεραν με μία και μόνη υπογραφή του κ. Παπακωνσταντίνου, υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου! Αφήνω ασχολίαστη αυτή τη φορά τη βδελυρή ενέργεια.
Υποθέτω μόνο ότι ένας τέτοιος ραγιαδισμός είναι πράγμα σπάνιο να βρεθεί στην τρισχιλιετή Ιστορία μας. Προσωπικά είμαι βέβαιος ότι μπροστά στο ανάστημα τόσων εκατομμυρίων Ελλήνων δεν θα μπορούσε να βρεθεί ξένος λαός και κυβέρνηση που να μη λάβει σοβαρά υπ’ όψιν της την αποφασιστικότητα και υπευθυνότητα ενός τέτοιου λαού. Ας πάψουμε επιτέλους να είμαστε ψοφοδεείς μπροστά στους ισχυρούς.
Ομως έτσι ή αλλιώς, με τον τρόπο της πειθούς ή με εκείνον της τόλμης ενός Ορθιου Λαού, η Κυβέρνηση του Πατριωτικού Μετώπου θα είχε μόνη της λυμένα τα χέρια για να στραφούμε σε έναν αγώνα καθολικής ανάπτυξης της χώρας. 

Με την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου και των υποθαλασσίων κοιτασμάτων, με τη μεθοδική καλλιέργεια της γης, την ανάπτυξη της τοπικής μας βιομηχανίας και βιοτεχνίας, τον θαλάσσιο πλούτο, την εκσυγχρονισμένη ανάπτυξη του τουρισμού με την αξιοποίηση των εκατοντάδων χιλιάδων δικών μας εγκεφάλων και, τέλος, με την οργανωμένη προβολή του αρχαίου και του βυζαντινού μας πολιτισμού… 

Σταματώ εδώ για να δείξω ότι με όλες τις εκπληκτικές δυνατότητες αυτής της χώρας και αυτού του λαού, είναι βέβαιο ότι σε μικρό χρονικό διάστημα θα εξασφαλίζαμε την απόλυτη αυτάρκειά μας, θα ανεβάζαμε τα επίπεδα της Μόρφωσης, της Επιστήμης, της Ερευνας και του νεότερου πολιτισμού και θα διεκδικούσαμε με το σπαθί μας τη θέση που μας αξίζει ανάμεσα στην πρώτη δεκάδα, αν όχι εικοσάδα, των λαών της Ευρώπης και της Οικουμένης.
Μετά από πολλές προσπάθειες για τη δημιουργία αυτού του σωτήριου Μετώπου και κάτω από δύσκολες συνθήκες, χωρίς ποτέ να καταλάβω αυτή την άθλια, περιφρονητική και βλακώδη αντιμετώπισή μου όχι μόνο ως πολιτικού αλλά και ως καλλιτέχνη από εκείνο που αποκαλούμε «Αρχουσες Εξουσίες» παντός είδους, κατάφερα τελικά με τη βοήθεια του Καθηγητή Γ. Κασιμάτη να πείσουμε τον Μανώλη Γλέζο και τον Αλέξη Τσίπρα. Μαζί δημιουργήσαμε την Ε.ΛΑ.Δ.Α. (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) φιλοδοξώντας να γίνει το όργανο της μεγάλης πλειοψηφίας με τους στόχους που περιέγραψα.

Με αυτή την ιδιότητα καλέσαμε τον Λαό στις 12 Φεβρουαρίου του 2012 στην Πλατεία Συντάγματος. Εκείνη η συγκέντρωση που θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες που έγιναν ποτέ, νομίζω ότι επιβεβαίωνε την πεποίθησή μου ότι ο Λαός μας πίστευε ότι ενωμένος θα μπορούσε να πετύχει την έξοδο από τα Μνημόνια με ειρηνικούς τρόπους και να προχωρήσει προς την αναγέννηση της χώρας.
Είχαμε τότε συμφωνήσει, ο Μ. Γλέζος, ο Γ. Κασιμάτης κι εγώ, να σταθούμε μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη και τότε να κατεβεί από τη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τους βουλευτές του να μας συναντήσει δείχνοντας έτσι τη θέλησή μας να εργαστούμε χέρι – χέρι για τη δημιουργία του Μεγάλου Ενιαίου Λαϊκού Μετώπου.
Στο σημείο αυτό σταματά και αλλάζει η νεότερη Ιστορία μας (γιατί όλα έδειχναν ότι επιχειρούμε μαζί με τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές ένα μεγάλο ιστορικό βήμα προς τα εμπρός).
Ομως ο Αλ. Τσίπρας και οι βουλευτές του δεν βγήκαν από τη Βουλή να ενωθούν μαζί μας, εμείς λουστήκαμε με τα δηλητηριώδη χημικά, ο Γλέζος λιποθύμησε και ο λαός αφού χτυπήθηκε άγρια από τα ΜΑΤ άρχισε από τότε απογοητευμένος την υποχώρησή του που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ενώ το μέλλον γίνεται ολοένα πιο σκοτεινό».

2017-10-14 12:48

Ο δημοσιογράφος Νίκος Συρίγος γράφει για όσα τεκταίνονται στην επικαιρότητα για την αλλαγή φύλου και όχι μόνο... 

 

 

Μεγάλη βραδιά η χθεσινή. Σπουδαία. Η Ελλάδα πήγε μπροστά. Πολλά βήματα. Έτη φωτός.

 

Από το… σύμφωνο συμβίωσης είχαμε να νιώσουμε τέτοια χαρά. Νιώσαμε, ρε παιδί μου, Ευρωπαίοι… Ανοικτοί στις προκλήσεις των καιρών. Ανοικτοί γενικώς.

Καμαρώσαμε την… παλικάρι, με το μούσι της και τη φούστα της, που πανηγύρισε από τα θεωρεία της Βουλής και μας ήρθαν στο μυαλό για μια ακόμη φορά οι στιγμές που ο Κώστας φίλησε στο στόμα τον Μηνά, όταν ο Τσίπρας με τον Καμμένο και τις λοιπές… προοδευτικές δυνάμεις, είχαν αναγνωρίσει το δικαίωμα τους, να ζουν σαν ζευγάρι.

Μεγάλες στιγμές.

Δικαίωση αγώνων ετών και ετών...

Ξέρετε σε πόσα gay pride συμμετείχαν ο Μηνάς και ο Κώστας για να αναγνωριστεί το δίκαιο του αιτήματος του, να είναι ζευγάρι και να κάνουν οικογένεια;

Αλλά δεν μας/τους έφτανε αυτό.

Θέλανε και ο Μηνάς να μπορεί πριν καλά-καλά καταλάβει ότι υπάρχει, να έχει τη δυνατότητα να γίνει Σούλα… Στα 15 του. Γιατί όχι στα 14 ; Στα 12; Στα 8; Να κάνει η μάνα… Λάθος!

Μην γινόμαστε οπισθοδρομικοί τώρα…

Ποια μάνα; Αυτή που γεννήθηκε και θα πεθάνει μάνα ή η άλλη που γεννήθηκε πατέρας αλλά στην πορεία αποφάσισε πως θέλει να γίνει μάνα;

Τι σημαίνει δεν μπορεί να γίνει μάνα επειδή γεννήθηκε αρσενικός;

Σιγά μην μας πει η φύση τι γίνεται και τι δεν γίνεται…

Ποια φύση; Τώρα προέχει η πρόοδος! Να πάμε μπροστά. Έστω και με την όπισθεν… Ποια οικογένεια, τώρα, όπως την ξέρατε; Με τον μπαμπά, τη μαμά και τα παιδιά. Τι «παλιακά» είναι αυτά;

Η σωστή οικογένεια πρέπει να έχει δυο μπαμπάδες ή δυο μαμάδες, που θα πάρουν το καροτσάκι τους και θα πηγαίνουν, άμα λάχει, μέχρι τα Jumbo να κάνουν τα ψώνια τους… Αυτές είναι οι οικογένειες που είναι ΙΝ. Οι άλλες είναι passé…

Το ρεύμα, παιδιά, το ρεύμα! Μην χάσουμε την πρόοδο, επουδενί… Αυτή, που αν πεις «παιδιά, αυτό δεν είναι φυσιολογικό» σε λέει «ομοφοβικό»…

Αυτή, που αν αγανακτείς επειδή κάποια «καλόπαιδα» καίνε την ελληνική σημαία, σε λέει «φασίστα»…

Κι αυτή, που αν κάνεις τον Σταυρό σου, σε λέει «χριστιανοταλιμπάν»… Α… Κι αυτή που δίνει δικαίωμα σε έναν τύπο να εύχεται να «ψοφήσει» ένα κοριτσάκι που δίνει μάχη με τον καρκίνο αλλά πέφτει να «φάει» έναν άλλο που διαφωνεί δημόσια με την αλλαγή φύλου κτλ.

Τα πράγματα είναι απλά. Όσο, η πλειοψηφία, η πραγματική, όλοι εσείς, εμείς που διαφωνούμε με όλα αυτά, καθόμαστε στον καναπέ και το πιο βαρύ είναι να πατήσουμε κάνα… dislike στο Facebook, όλη αυτή η παρωδία θα συνεχίζεται… Και θα συνεχίζεται γιατί το σχέδιο άλωσης της χώρας που λέγεται Ελλάδα, για να φτάσει μέχρι το τέλος, το τέρμα, οι πυλώνες που κράταγαν όρθια αυτή την χώρα πρέπει να γκρεμιστούν… Κι αυτή η ιστορία δεν είναι τωρινή. Ξεκίνησε πριν από χρόνια… Πολλά χρόνια. Δεν υπάρχουν πιο συκοφαντημένες αξίες από την οικογένεια, την πατρίδα και τη θρησκεία… Δεν είναι το ξεκίνημα του «πολέμου» αυτό που ζούμε τώρα. Η κορύφωση του είναι…

Το ποιος θα νικήσει όμως στο τέλος, θα το αποφασίσεις εσύ… Ή τουλάχιστον πρέπει να το αποφασίσεις εσύ… Εσύ που φοβάσαι, να μην σε πουν ομοφοβικό, φασίστα και χριστιανοταλιμπάν. Κι ας ξέρεις ότι είσαι απλά φυσιολογικός, πατριώτης και θρησκευόμενος… Τι; Δεν τις θυμάσαι πια αυτές τις λέξεις; Πώς να τις θυμάσαι; Αφού στις έχουν θάψει... Εκεί που κάπου δίπλα, θα θάψουν κι εσένα… Με τις αξίες σου.

Τιμής ένεκεν.



Πηγή: http://www.newsbomb.gr/prionokordela/opinions/story/828399/eimai-omofovikos-fasistas-kai-xristianotalimpan-tora-mporo-na-miliso#ixzz4vTUM5Upc

2017-10-06 16:01

  Είναι προφανές ότι δεν ξέρουμε πιά τί μας φταίει. Έχουμεαποπροσανατολιστείτελείως.
     Εδώ καίγεται ο κ@λος μας εδώ κι επτά χρόνια με την αισχρή προδοσία του πολιτικού κόσμου της χώρας,
     ..με την εθνική μειοδοσία των μνημονίων και των αποικιοκρατικών
συμβάσεων-σκανδάλωντύπου Fraport,
     ..με την καταπάτηση κάθε έννοια νομιμότητας, καθώς καταπατούνται βασικοί όροι και κανόνες του Συντάγματος,
     ..κι εμείς ασχολούμαστε με το ελάχιστο των ελαχίστων θέμα των σχολίων ενός αποσυρμένου πιά καλού ποδοσφαιριστή, σχετικά με την αλλαγή φύλου από τα 15 χρόνια.

     Το ίδιο το θέμα είναι σοβαρό, σοβαρότατο. Αλλά αντί να σχολούμαστε με την ουσία, ασχολούμαστε να κατηγορούμε τον κύριο Τσιάρτα ως ομοφοβικό, ή όχι.
     Και η ουσία εδώ έχει δύο σκέλη:

     Πρώτον: Μπορείς να θεωρήσεις ένα παιδί ως ψυχολογικά και λογικά ώριμο και συγκροτημένοάτομο στα 15 του, ώστε να του δώσεις την δυνατότητα -και μάλιστα με τόσο συνοπτικές και εύκολες διαδικασίες- να επιλέξει την δραματική και καθοριστική για την υπόλοιπη ζωή του επιλογή της αλλαγής φύλου;
     Αν είναι τόσο ώριμο στην ηλικία των 15 για τόσο δραματικές αποφάσεις, γιατί η πολιτεία δεν το θεωρεί ώριμο για να ψηφίσει, ή για ν' αποκτήσει δίπλωμα αυτοκινήτου,
     ..ή -το σπουδαιότερο- σε περιπτώσεις παραβατικής συμπεριφοράς του, γιατί ο νόμος το θεωρεί ανήλικο και το αντιμετωπίζει -πολύ σωστά- με άλλα μέτρα και σταθμά τόσο στην κρίση όσο και στην τιμωρία του, απ' ό,τι έναν ενήλικα;
     Ο νόμος λοιπόν που προωθείται, ως προς αυτό το σκέλος, δεν έχει καθόλου την έγνοια να λύσει κάποια κοινωνικά προβλήματα, παρά θέλει να καρπωθεί εντυπώσεις και πολιτικά οφέλη από την πολύ άγουρη ηλικία των 15, καθώς και απ' την ομάδα των ημιμαθών θολοκουλτουριαραίων που όλο και μεγαλώνει μέσα στην Ελλάδα της κρίσης και της ηθελημένης μη-παιδείας,
     ..κάνοντάς τους εν δυνάμει οπαδούς και φηφοφόρους μιάς fake Αριστεράς που κακοποιεί συνταξιούχους, ανέργους και μικροεπιχειρηματίες, αλλά χαϊδεύει ομοφυλόφιλους και κάθε λογής αποκλίνοντες.
     Διότι:

     Δεύτερον:  Ναι. Η ομοφυλοφιλία είναι απόκλιση.
     Αρκετά πιά μ' αυτή την πατέντα της "ομοφοβίας".  Όποιος τολμάει να αρθρώσει μία λογική άποψη σπεκουλάρεται και λασπώνεται ώς ομοφοβικός, ή ως τέρμα δεξιός ή ποιός ξέρει τί άλλο.
     Και η άποψη η λογική λέει πως η ομοφυλοφιλία είναι σεξουαλική απόκλιση. ΔΕΝ είναι το φυσιολογικό.
     Τον κ@λο τους να βαρούν κάτω όσοι θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ.
     Αν ήταν φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά η ομοφυλοφιλία δεν θα υπήρχε συνέχεια κανενός έμβιου είδους στον πλανήτη. Και άλλωστε δεν θα υπήρχε η ανάγκη παρουσίας δύο φύλων σε όλο το ζωϊκό βασίλειο.
     Τέρμα, τελεία και παύλα.
    
     Κι εδώ κάπου υπεισέρχεται η παράνοια της διαφήμισης μιάς αποκλίνουσας σεξουαλικής συμπεριφοράς.
     Τί gay parade, τί διαμαρτυρίες συμπαράστασης, τί Athens Pride, τί στον Καιάδα όσους διαφωνούν, τί χλαπαταγή!
     Δηλαδή και καλά είσαι πού είσαι αποκλίνων στην σεξουαλική σου συμπεριφορά. Πρέπει να το κάνεις σημαία; Υπερηφάνεια; Παρέλαση
      Και όλοι εμείς οι υπόλοιποι πρέπει να είμαστε κι εμείς περήφανοι για σέναΝα μην έχουμε άποψη περί της ορθότητας της επιλογής σου; Άποψη λέμε, όχι να σου επιβάλουμε τί θα κάνεις και τί όχι. Δικός σου λογαριασμός.
     Όπως άλλωστε και λογαριασμός του φετιχιστή, του μαζοχιστή, του οπαδού του Αυνάνα, του ουρολάγνου, του κοπρολάγνου, του γεροντόφιλου, και τόσων άλλων σεξουαλικών αποκλίσεων(παραφιλίες ονομάζονται επιστημονικά οι κάθε λογής σεξουαλικές αποκλίσεις απ' την πιό ανώδυνη ως την πιό επικίνδυνη όπως είναι η παιδοφιλία, ο σαδισμός, η εφαψιμανία, η επιδειξιομανία και πάει λέγοντας), για τις οποίες όσο δεν βλάπτουν τους άλλους δεν μας πέφτει λόγος.
     Τότε να κάνουμε και παρέλαση για τους φετιχιστές. Και τους λάτρεις του αυνανισμού. Και συμπαράσταση για τους ηδονοβλεψίες.
     Να βάλουμε κι από έναν μαζοχιστή σε κάθε πρωινάδικο ή μεσημεριανάδικο των καναλιών, που έχουν κατακλυστεί από ομοφυλόφιλους (κάθε εκπομπή κι από κανα δυό),
     ..να μαζοχίζονται μπροστά μας να γουστάρουμε. 
     Έτσι, για να διαφημίζουμε ως φυσιολογικό και πλειοψηφικό τί; Την απόκλιση και την μειοψηφία.

     Αν αυτό είναι λογική, αν δεν τάχουμε χάσει ακόμα, οκ. Συμφωνούμε.
     Ας συνεχίσουμε να τσακωνόμαστε αν είναι ομοφοβικός ή όχι ο κάθε κύριος Τσιάρτας.
     Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
     Αλλά αυτό το έχουμε διαπιστώσει και απ' αλλού!.. 

Πηγή: http://mandatoforos.blogspot.gr/2017/10/blog-post.html

2017-09-28 16:49

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των νέων μας εδώ και 30 χρόνια δεν είναι η ανεργία αλλά η… εργασία. Ο νέος δεν φοβάται την αναδουλειά αλλά τη δουλειά. 

Το επίκαιρο άρθρο του Σαράντου Καργάκου.

«Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία.

Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νέο-σουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές "κουλοχέρηδων"... παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές.

Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη "χειρώναξ", σαν δεύτερο συνθετικό το "άναξ", που κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στον χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν. Γι' αυτό τουμπάραμε...

Κάποτε, έγραφα πως η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White collar workers».

Έτσι σήμερα, το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι... πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη και στον OΤΕ ως έκτακτοι, τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναιδεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνο για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!), οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από "μηνύματα" του αφόρητου "κινητού" τους.

Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμιά δεξιότητα, εκτός από τη ραθυμία, την αναβλητικότητα και τον φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσομε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά.

Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνειπτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο. Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαυξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλαξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό.

Και το λεγόμενο "σχολικό" είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο. Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το "Αναγνωστικό", που πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Πού πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή;

Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο "χαρτογιακάς". Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά "Αναγνωστικά", καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πώς να πάει, όταν με τη ναυτιλία που προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα που προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τι είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε τη θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως;

Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα-απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα "προσόντα" τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ζητούν, τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- που προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Πού θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;

Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά, ακόμη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς.

Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών που τη δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία, που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής.

Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτίρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών. Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα "Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη" και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού.

Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με... "Κέντρα Πολιτισμού", όπου "μπαγιαντέρες" κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου ! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα "εξ εσπερίας νέφη", χτυπάμε το κεφάλι μας. Και πού να φθάσουν τα "εξ Ανατολής", σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flentium (=κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της.

Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!

Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα "κηφηνεία", που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά. Θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια.

Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;), δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νιώθουμε ντροπή, όταν στη μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι "γεραιοί" και οι νέοι κρύβο­νται πίσω από τη σκιά τους. "Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων, άνδρα παλαιότερον". Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο, οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν!

Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. "Φτιάχνουμε" τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το "γυαλί", αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με "διακοποδάνεια", εορτάζουμε με "εορτοδάνεια" και πεθαίνουμε με "πεθανοδάνεια". Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να "απέλθει", πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς.

Έπρεπε να ζούσε τώρα... Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτεψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη».

 

Σαράντος Καργάκος

* Εκπαιδευτικός, ιστορικός, συγγραφέας

Προϊόντα: 1 - 10 από 368
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>