ΓΝΩΜΗ-ΑΡΘΡΑ

2018-11-05 21:30

Μετά την νέα ψυχρή δολοφονία ενός Έλληνα Βορειοηπειρώτη, του Κωνσταντίνου Κατσίφα, αυτή τη φορά στους Βουλιαράτες του Αργυρόκαστρου, συγκλονισμένος παρακολουθεί όλος ο ελληνικός κόσμος μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες αλλά και από την διαρκή ενημέρωση του από τα κοινωνικά δίκτυα για την ακρίβεια των γεγονότων και το ‘’δίκαιο’’ της εκτέλεσης ή μη του εκλιπόντος. 

Πέρα από οποιαδήποτε επιπόλαια ‘’ηρωοποίηση’’ ή αφελής κατακραυγή του νεαρού Έλληνος πατριώτη και αγωνιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων της Αλβανίας και των εθνικών μειονοτικών δικαιωμάτων της Βορείου Ηπείρου οφείλουμε να αναρωτηθούμε πρώτα αν είναι πράγματι νεκρός ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. Και ερωτώ, είναι νεκρός ο Κωνσταντίνος; Και απαντώ… ΌΧΙ, δεν είναι νεκρός ο Κωνσταντίνος.

Ο νεαρός Βορειοηπειρώτης από τα μέσα της 28ης Οκτωβρίου πέρασε στο πάνθεον των μαρτύρων. Όχι των ηρώων διότι δεν πρόλαβε να συμμετάσχει σε μια νέα εθνική εξόρμηση του ελληνικού έθνους προς απελευθέρωση του βόρειου κομματιού της Ηπείρου, δεν του επέτρεψε η μοίρα να γίνει μέλος της νέας εθνικής αντίστασης ή ένας αγωνιστής ενός ένοπλου αγώνος απέναντι στον Αλβανό τύραννο και καταπιεστή. Ο Θεός είχε άλλα σχέδια για τον 35χρονο Κωνσταντίνο! Δεν τον ήθελε ήρωα και αγωνιστή αλλά μάρτυρα και θύμα της αλβανικής ωμότητας και βαρβαρότητας. Τον ήθελε να ποτίσει με το αδικοχαμένο αίμα του το δένδρο της λευτεριάς και με αυτόν τον τρόπο να υπενθυμίσει στον απανταχού Ελληνισμό πως οι Έλληνες της Αλβανίας καταπιέζονται, ληστεύονται, υβρίζονται, φυλακίζονται και δολοφονούνται. Και ίσως έτσι έπρεπε να γίνει.. 

Πολλές φορές στην ανθρώπινη ιστορία καλείται από την μοίρα ένας να χύσει το αίμα του ώστε να σωθούν οι πολλοί. Λίγοι αγωνίζονται για να εισπράξουν όλοι τους την λευτεριά. Το ίδιο ακριβώς διδάσκει και ομολογεί η Ορθόδοξη πίστη μας. Ένας έφερε πάνω Του τον Σταυρό για να ανακαινιστεί όλη η ανθρωπότητα. Το ίδιο έκανε και ο Κωνσταντίνος την ημέρα της εθνικής μας εορτής. Είπε το δικό του ΟΧΙ στους Αλβανούς αστυνομικούς, το ΟΧΙ των βορειοηπειρωτών στους συμμάχους του ‘’νέου άξονος’’. Σήκωσε το δικό του σταυρό και ‘’σταυρώθηκε’’ πάνω σε αυτόν. Ο Κωνσταντίνος έδωσε την δική του προσωπική μάχη με το αλβανικό καθεστώς και υπέδειξε σε όλους εμάς πως ‘’η ελληνική σημαία δεν υποστέλλεται από ελληνικό έδαφος’’! Η πράξη του Κωνσταντίνου ήταν όλα αυτά που εμείς σαν έθνος απωλέσαμε, ήταν όλα αυτά που απαρνηθήκαμε και ήταν όλα αυτά που αντιπαθήσαμε γιατί μας θυμίζουν πόσο μικροπρεπείς και ανάξιοι είμαστε της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας. Ο Κωνσταντίνος λοιπόν… δεν πέθανε. Ο Κωνσταντίνος ζει. Περισσότερο από ποτέ και περισσότερο από τον καθένα μας. 

Ο Κωνσταντίνος έγινε Ιδέα, ιδέα μιας λευτεριάς που χάθηκε στα χαρτιά από τις μεγάλες δυνάμεις και τις ελλαδικές πολιτικές κυβερνήσεις. Έγινε το Σύμβολο του νέου απελευθερωτικού αγώνος! Ο Κωνσταντίνος….έγινε ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Εμείς όμως είμαστε οι πραγματικοί νεκροί της υπόθεσης. Είμαστε αυτοί που έχουμε παραδώσει πνεύμα και σώμα στις ορέξεις των γειτόνων μας και των ελλαδικών κυβερνήσεων. Είμαστε αυτοί που παραδώσαμε την ψυχή μας ολοκληρωτικά στον Μεγάλο Αφέντη της αποστασίας, της λήθης, της αγνοίας και της απραξίας. Είμαστε χρόνια τώρα εγκεφαλικά και καρδιακά νεκροί. Το σώμα μας σε ατομικό αλλά και συλλογικό επίπεδο υπολειτουργεί, η καρδιά μας έχει σκληρύνει και ο αιώνιος πόθος για λευτεριά έχει μετατραπεί από καιρό σε διακαή επιθυμία για καλοπέραση και κατανάλωση. Εμείς δεν ζούμε, απλά υπάρχουμε. Εμείς δεν δημιουργούμε, απλά καταναλώνουμε. Εμείς δεν κλαίμε, απλά λυπούμαστε. 

Αντί να ξεχυθούμε στους δρόμους για την στυγνή δολοφονία του συμπατριώτη μας και να κατευθυνθούμε προς την αλβανική πρεσβεία και την βουλή, θα ψάχνουμε να βρούμε ενοχοποιητικά στοιχεία περί οπλοχρησίας ή ‘’εξτρεμιστικής στάσης’’ του νεαρού θύματος υιοθετώντας ακόμη και τις μεθοδεύσεις και τις προπαγανδιστικές θέσεις της αλβανικής κυβερνήσεως ώστε να δικαιολογήσουμε την αδράνεια μας και την δειλία μας. 

Αντί να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα στην γείτονα χώρα αλλά και στην ελλαδική κυβέρνηση για την εξιχνίαση της υπόθεσης και την αποκατάσταση της αλήθειας και της δικαιοσύνης όσον αφορά τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας, θα προτιμήσουμε να πληκτρολογήσουμε αυτό το μήνυμα στα κοινωνικά και διαδικτυακά μας προφίλ για τις επόμενες 10 μέρες. 

Αντί να βγούνε στα βουνά οι Βορειοηπειρώτες με τα όπλα στα χέρια, όπως κάποτε που υπήρχαν ζωντανοί Έλληνες, θα καταθέτουν μηνύσεις σε μια χώρα που επί της ουσίας δεν έχει ούτε νόμους, ούτε δικαστήρια, ούτε δικαιοσύνη. Αντί να τρέξουν οι ομογενείς μας και να σχηματίσουν πολιτικά σώματα εν έτη 2018 και να ενισχύσουν την ελληνική εθνική μειονότητα στην Βόρειο Ήπειρο αλλά και την ελληνική εθνική μειονότητα στην Ελλάδα (με την πολιτιστική και ηθική σημασία της λέξεως καθότι μόνο μια μικρή αλλά δυναμική μειοψηφία αγωνίζεται και ματώνει στους δρόμους για τα δίκαια του Ελληνισμού) θα απορεί γιατί δεν ξεσηκώνονται οι Ελλαδίτες και θα βρίζουν το ελλαδικό κράτος αποποιώντας τις ευθύνες και το καθήκον τους. 

Αντί να εισβάλλει ο ελληνικός στρατός (όπως έπραξε κατά το παρελθόν ο στρατηγός Πάγκαλος στη Βουλγαρία), να απελευθερώσει την σκλαβωμένη ελληνική γη και να επιβάλλει στο αλβανικό κράτος να πληρώσει τα έξοδα της στρατιωτικής αποστολής και της προσάρτησης, έχουμε την κατάπτυστη ανακοίνωση της ελλαδικής αστυνομίας όπου χαρακτηρίζει τον νεαρό θύμα της αλβανικής εγκληματικής φύσεως, πρώην συλληφθέντα για κατοχή κάνναβης από μια κυβέρνηση που όλη η νεολαία της είναι ένθερμος χρήστης της αλλά και πρωτοπόρα στην αποποινικοποίηση της.

Ε, λοιπόν… ο Κωνσταντίνος δεν είναι νεκρός! Νεκροί είμαστε όλοι εμείς! Εμείς που αφήσαμε τους πολιτικούς μας σε συνεργεία με τους γείτονες μας να σκάψουν το λάκκο μας, να πληρώσουμε με δικά μας έξοδα τη τελετή της κηδείας και οικειοθελώς μπήκαμε μέσα στο φέρετρο. Οι ‘’ζωντανοί’’ νεκροί είμαστε ΜΟΝΟ εμείς.

Ο Ελληνισμός όμως είναι Ιδέα αθάνατη και Αξία αιώνια, ικανή ακόμα και νεκρούς να αναστήσει! Αυτός είναι άλλωστε και ο βαθύτατος συμβολισμός της γαλανόλευκης σημαίας για την οποία έδωσε την ίδια του την ζωή χωρίς δισταγμό ο ίδιος ο νεαρός….

*Ένας ελάχιστος φόρος τιμής στον Βορειοηπειρώτη αδελφό, πατριώτη και αγωνιστή, Κωνσταντίνο Κατσίφα!

Άρθρο του αναγνώστη μας, Γεώργιου Κυανοχίτη
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο
 



 

2018-11-04 19:29

Μετά την νέα ψυχρή δολοφονία ενός Έλληνα Βορειοηπειρώτη, του Κωνσταντίνου Κατσίφα, αυτή τη φορά στους Βουλιαράτες του Αργυρόκαστρου, συγκλονισμένος παρακολουθεί όλος ο ελληνικός κόσμος μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες αλλά και από την διαρκή ενημέρωση του από τα κοινωνικά δίκτυα για την ακρίβεια των γεγονότων και το ‘’δίκαιο’’ της εκτέλεσης ή μη του εκλιπόντος. 

Πέρα από οποιαδήποτε επιπόλαια ‘’ηρωοποίηση’’ ή αφελής κατακραυγή του νεαρού Έλληνος πατριώτη και αγωνιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων της Αλβανίας και των εθνικών μειονοτικών δικαιωμάτων της Βορείου Ηπείρου οφείλουμε να αναρωτηθούμε πρώτα αν είναι πράγματι νεκρός ο Κωνσταντίνος Κατσίφας. Και ερωτώ, είναι νεκρός ο Κωνσταντίνος; Και απαντώ… ΌΧΙ, δεν είναι νεκρός ο Κωνσταντίνος.

Ο νεαρός Βορειοηπειρώτης από τα μέσα της 28ης Οκτωβρίου πέρασε στο πάνθεον των μαρτύρων. Όχι των ηρώων διότι δεν πρόλαβε να συμμετάσχει σε μια νέα εθνική εξόρμηση του ελληνικού έθνους προς απελευθέρωση του βόρειου κομματιού της Ηπείρου, δεν του επέτρεψε η μοίρα να γίνει μέλος της νέας εθνικής αντίστασης ή ένας αγωνιστής ενός ένοπλου αγώνος απέναντι στον Αλβανό τύραννο και καταπιεστή. Ο Θεός είχε άλλα σχέδια για τον 35χρονο Κωνσταντίνο! Δεν τον ήθελε ήρωα και αγωνιστή αλλά μάρτυρα και θύμα της αλβανικής ωμότητας και βαρβαρότητας. Τον ήθελε να ποτίσει με το αδικοχαμένο αίμα του το δένδρο της λευτεριάς και με αυτόν τον τρόπο να υπενθυμίσει στον απανταχού Ελληνισμό πως οι Έλληνες της Αλβανίας καταπιέζονται, ληστεύονται, υβρίζονται, φυλακίζονται και δολοφονούνται. Και ίσως έτσι έπρεπε να γίνει.. 

Πολλές φορές στην ανθρώπινη ιστορία καλείται από την μοίρα ένας να χύσει το αίμα του ώστε να σωθούν οι πολλοί. Λίγοι αγωνίζονται για να εισπράξουν όλοι τους την λευτεριά. Το ίδιο ακριβώς διδάσκει και ομολογεί η Ορθόδοξη πίστη μας. Ένας έφερε πάνω Του τον Σταυρό για να ανακαινιστεί όλη η ανθρωπότητα. Το ίδιο έκανε και ο Κωνσταντίνος την ημέρα της εθνικής μας εορτής. Είπε το δικό του ΟΧΙ στους Αλβανούς αστυνομικούς, το ΟΧΙ των βορειοηπειρωτών στους συμμάχους του ‘’νέου άξονος’’. Σήκωσε το δικό του σταυρό και ‘’σταυρώθηκε’’ πάνω σε αυτόν. Ο Κωνσταντίνος έδωσε την δική του προσωπική μάχη με το αλβανικό καθεστώς και υπέδειξε σε όλους εμάς πως ‘’η ελληνική σημαία δεν υποστέλλεται από ελληνικό έδαφος’’! Η πράξη του Κωνσταντίνου ήταν όλα αυτά που εμείς σαν έθνος απωλέσαμε, ήταν όλα αυτά που απαρνηθήκαμε και ήταν όλα αυτά που αντιπαθήσαμε γιατί μας θυμίζουν πόσο μικροπρεπείς και ανάξιοι είμαστε της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας. Ο Κωνσταντίνος λοιπόν… δεν πέθανε. Ο Κωνσταντίνος ζει. Περισσότερο από ποτέ και περισσότερο από τον καθένα μας. 

Ο Κωνσταντίνος έγινε Ιδέα, ιδέα μιας λευτεριάς που χάθηκε στα χαρτιά από τις μεγάλες δυνάμεις και τις ελλαδικές πολιτικές κυβερνήσεις. Έγινε το Σύμβολο του νέου απελευθερωτικού αγώνος! Ο Κωνσταντίνος….έγινε ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Εμείς όμως είμαστε οι πραγματικοί νεκροί της υπόθεσης. Είμαστε αυτοί που έχουμε παραδώσει πνεύμα και σώμα στις ορέξεις των γειτόνων μας και των ελλαδικών κυβερνήσεων. Είμαστε αυτοί που παραδώσαμε την ψυχή μας ολοκληρωτικά στον Μεγάλο Αφέντη της αποστασίας, της λήθης, της αγνοίας και της απραξίας. Είμαστε χρόνια τώρα εγκεφαλικά και καρδιακά νεκροί. Το σώμα μας σε ατομικό αλλά και συλλογικό επίπεδο υπολειτουργεί, η καρδιά μας έχει σκληρύνει και ο αιώνιος πόθος για λευτεριά έχει μετατραπεί από καιρό σε διακαή επιθυμία για καλοπέραση και κατανάλωση. Εμείς δεν ζούμε, απλά υπάρχουμε. Εμείς δεν δημιουργούμε, απλά καταναλώνουμε. Εμείς δεν κλαίμε, απλά λυπούμαστε. 

Αντί να ξεχυθούμε στους δρόμους για την στυγνή δολοφονία του συμπατριώτη μας και να κατευθυνθούμε προς την αλβανική πρεσβεία και την βουλή, θα ψάχνουμε να βρούμε ενοχοποιητικά στοιχεία περί οπλοχρησίας ή ‘’εξτρεμιστικής στάσης’’ του νεαρού θύματος υιοθετώντας ακόμη και τις μεθοδεύσεις και τις προπαγανδιστικές θέσεις της αλβανικής κυβερνήσεως ώστε να δικαιολογήσουμε την αδράνεια μας και την δειλία μας. 

Αντί να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα στην γείτονα χώρα αλλά και στην ελλαδική κυβέρνηση για την εξιχνίαση της υπόθεσης και την αποκατάσταση της αλήθειας και της δικαιοσύνης όσον αφορά τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας, θα προτιμήσουμε να πληκτρολογήσουμε αυτό το μήνυμα στα κοινωνικά και διαδικτυακά μας προφίλ για τις επόμενες 10 μέρες. 

Αντί να βγούνε στα βουνά οι Βορειοηπειρώτες με τα όπλα στα χέρια, όπως κάποτε που υπήρχαν ζωντανοί Έλληνες, θα καταθέτουν μηνύσεις σε μια χώρα που επί της ουσίας δεν έχει ούτε νόμους, ούτε δικαστήρια, ούτε δικαιοσύνη. Αντί να τρέξουν οι ομογενείς μας και να σχηματίσουν πολιτικά σώματα εν έτη 2018 και να ενισχύσουν την ελληνική εθνική μειονότητα στην Βόρειο Ήπειρο αλλά και την ελληνική εθνική μειονότητα στην Ελλάδα (με την πολιτιστική και ηθική σημασία της λέξεως καθότι μόνο μια μικρή αλλά δυναμική μειοψηφία αγωνίζεται και ματώνει στους δρόμους για τα δίκαια του Ελληνισμού) θα απορεί γιατί δεν ξεσηκώνονται οι Ελλαδίτες και θα βρίζουν το ελλαδικό κράτος αποποιώντας τις ευθύνες και το καθήκον τους. 

Αντί να εισβάλλει ο ελληνικός στρατός (όπως έπραξε κατά το παρελθόν ο στρατηγός Πάγκαλος στη Βουλγαρία), να απελευθερώσει την σκλαβωμένη ελληνική γη και να επιβάλλει στο αλβανικό κράτος να πληρώσει τα έξοδα της στρατιωτικής αποστολής και της προσάρτησης, έχουμε την κατάπτυστη ανακοίνωση της ελλαδικής αστυνομίας όπου χαρακτηρίζει τον νεαρό θύμα της αλβανικής εγκληματικής φύσεως, πρώην συλληφθέντα για κατοχή κάνναβης από μια κυβέρνηση που όλη η νεολαία της είναι ένθερμος χρήστης της αλλά και πρωτοπόρα στην αποποινικοποίηση της.

Ε, λοιπόν… ο Κωνσταντίνος δεν είναι νεκρός! Νεκροί είμαστε όλοι εμείς! Εμείς που αφήσαμε τους πολιτικούς μας σε συνεργεία με τους γείτονες μας να σκάψουν το λάκκο μας, να πληρώσουμε με δικά μας έξοδα τη τελετή της κηδείας και οικειοθελώς μπήκαμε μέσα στο φέρετρο. Οι ‘’ζωντανοί’’ νεκροί είμαστε ΜΟΝΟ εμείς.

Ο Ελληνισμός όμως είναι Ιδέα αθάνατη και Αξία αιώνια, ικανή ακόμα και νεκρούς να αναστήσει! Αυτός είναι άλλωστε και ο βαθύτατος συμβολισμός της γαλανόλευκης σημαίας για την οποία έδωσε την ίδια του την ζωή χωρίς δισταγμό ο ίδιος ο νεαρός….

*Ένας ελάχιστος φόρος τιμής στον Βορειοηπειρώτη αδελφό, πατριώτη και αγωνιστή, Κωνσταντίνο Κατσίφα!

Άρθρο του αναγνώστη μας, Γεώργιου Κυανοχίτη
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο
 

2018-11-01 22:47

Τη Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου του 1932 το κεντρικό άρθρο του Ριζοσπάστη είχε τίτλο: ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΛΑΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ!

Είναι από αυτά τα ντοκουμέντα που προσπαθούν να ξεχάσουν οι μαρξιστές, αφού έχουν καταφέρει να κάνουν κι όλους τους άλλους να τα ξεχάσουν.

Θα μου πεις: και γιατί να μην τα ξεχάσουμε; Τι βοηθάει να ανασκαλεύεις τις ιστορίες του εθνικού διχασμού; Μαζί σου, σύντροφε. Αρκεί αυτές τις ιστορίες να τις ξέρουμε κανονικά, κι όχι μέσω της κομμουνιστικής προπαγάνδας, που ήταν μανούλα στο να τις γράφει ανάποδα. Θα τις ξεχάσουμε λοιπόν όταν τις μάθουμε σωστά. Και όταν αποφασίσουμε, δεξιοί και αριστεροί, ότι οι σφαγές δεν είναι τρόπος επίλυσης πολιτικών διαφορών.

Οι δεξιοί το έχουν αποφασίσει. Νομιμοποιώντας το ΚΚΕ, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, έδωσαν χέρι συμφιλίωσης, που θα μπορούσε να κλείσει το θέμα μόνιμα. Τι έκανε όμως το ΚΚΕ και οι θητεύσαντες στα μαρξιστικά του θρανία; Όχι μόνο δεν έχουν αποκηρύξει την πολιτική της λεπίδας, αλλά όπως έγραφα εδώ, την προβάλλουν ως διαχρονική θέση του κόμματος, ακόμα και σήμερα! Στα ΣΗΜΕΡΙΝΑ κείμενα του ΚΚΕ εδώ, υπάρχει η επίσημη θέση πως σε περίπτωση που η χώρα μας δεχθεί επίθεση, το ΚΚΕ θα ξαναξεκινήσει εμφύλιο, με στόχο την ολοκληρωτική ήττα της ΕΓΧΩΡΙΑΣ αστικής τάξης!

Και πώς να μην το υποστηρίζουν αυτό,  αφού ο προφήτης Λένιν έδωσε εντολή: "το εργατικό κίνημα της κάθε χώρας οφείλει να προτάξει την ήττα της δικής του κυβέρνησης, της δικής του πατρίδας στον πόλεμο"!!! (Λένιν, "Φιλοσοφικά Τετράδια").

Αυτή την ιδεολογία λοιπόν εξέφραζε ο τίτλος του Ριζοσπάστη του 1932. Κι ήταν συνεπής σε μια κομματική εμμονή που ξεκινάει από παλιά. Ας την παρακολουθήσουμε.

Τον Οκτώβριο του 1918 και με συμμετοχή Ελλήνων κομουνιστών, ιδρύθηκε στην Μόσχα η Ομοσπονδία Σοβιετικών Δημοκρατιών της Βαλκανικής με ιδρυτικά μέλη και έλληνες κομμουνιστές. Ο σκοπός της ήταν προφανής: η επέκταση της κομμουνιστικής επανάστασης στα Βαλκάνια και η προσάρτησή τους στην υπό διαμόρφωση, τότε, ΕΣΣΔ. Τον Ιανουάριο του 1920 μετονόμασαν αυτό το φανταστικό κράτος σε ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ (ΒΚΟ). Στις πρώτες ενέργειές της, η ΒΚΟ έθεσε θέμα αυτονομίας της Μακεδονίας αναφερόμενη στις τρεις “Μακεδονίες”: του Βαρδάρη, του Πιρίν και του Αιγαίου. Ο Γ.Γ. του Κ.Κ.Ε. Κώστας Γεωργιάδης διαφωνεί. Το πειθήνιο στα κελεύσματα της Μόσχας ΚΚΕ τον καθαιρεί και τον διαγράφει! Δουλεύοντας σταθερά για την απόσχιση της Μακεδονίας, το ΚΚΕ υπερψηφίζει εισήγηση των Βούλγαρων συντρόφων, στο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν) που πραγματοποιήθηκε στην Μόσχα, η οποία έκανε λόγο για αυτονόμηση της Μακεδονίας και της Θράκης. Στην Ελλάδα, στο Γ’ Συνέδριό του, τον Δεκέμβριο του 1924, επικυρώνει την απόφαση του 7ου συνεδρίου της ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ. (Σεπτέμβιος 1924) για “Ανεξάρτητο κράτος της Μακεδονίας” και για «το δικαίωμα των προλετάριων της Μακεδονίας - Θράκης να αποκτήσουν πλήρη κοινωνική και εθνική ανεξαρτησία». Να μην ξενάμε ότι προϋπόθεση για συμμετοχή κομμουνιστικού κόμματος στην Κομιντέρν ήταν να αποδέχεται ως θέσφατα, χωρίς καμμία απολύτως αντίρρηση τις αποφάσεις της. Όποιος είχε διαφορετική άποψη ήταν “χαφιές του κεφαλαίου” και “προδότης του λαού”. Καθαιρείται ή εκτελείται.

Το επίσημο έντυπο του ΚΚΕ, η «Κομμουνιστική Επιθεώρηση», γράφει τον Οκτώβριο του 1924: “Το μοίρασμα της Μακεδονίας μεταξύ της Γιουγκοσλαβίας, της Ελλάδος και της Βουλγαρίας, ενίσχυσε ακόμα περισσότερο τον πόθο των Μακεδόνων στα διάφορα κομμάτια της διαμελισμένης των πατρίδος προς την συνένωση και την αποκατάσταση μιας Μακεδονίας ενιαίας και ανεξάρτητης. Ο ίδιος πόθος για μια ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη συνενώνει τον θρακικό λαό, που έχει κατατεμαχισθή σε τρία μέρη, από την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Βουλγαρία.”!

Και προχωράει στην… ανάλυση της κατάστασης: “Από τον πόλεμο του 1912, ο Μακεδόνικος λαός έχασε την ενότητα του. Απελυτρώθη από τον Τούρκο αγά και βέη, διά να υποδουλωθή εις τους Έλληνας, Βουλγάρους και Σέρβους μεγαλέμπορους, βιομηχάνους και τσιφλικάδες, οι οποίοι εμοιράστηκαν μεταξύ τους τη Μακεδονία προς εκμετάλλευσιν.”

26 Νοεμβρίου με 3 Δεκεμβρίου 1924, γίνεται το 3ο Συνέδριο του ΚΚΕ, το οποίο διαπιστώνει ότι «Η ντόπια μπουρζουαζία είναι εθνικός δυνάστης και καταπιεστής του μακεδονικού και θρακικού λαού», προτείνει να «συντρίψουμε τον εθνικό ζυγό της ντόπιας μπουρζουαζίας που βαρύνει στη Μακεδονία και στη Θράκη» και καταλήγει εντελώς επαναστατικά: Ζήτω η εργατοαγροτική επανάσταση της Βουλγαρίας! Ζήτω η εργατοαγροτική κυβέρνηση! Ζήτω η ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη! («Ριζοσπάστης», 14 Δεκεμβρίου 1924). Κορδάτος και Αποστολίδης διαφωνούν και φυσικά καθαιρούνται.

Είμαστε λίγο μετά την μικρασιατική καταστροφή και η κυβέρνηση Μιχαλακοπούλου προσπαθεί να εγκαταστήσει στη Μακεδονία χιλιάδες ξεριζωμένους Έλληνες. Τι κάνει το ΚΚΕ; Καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι «με τον βίαιο εποικισμό της Μακεδονίας εξοντώνουν τον μακεδονικό λαό»!

Τον Νοέμβριο του 1931, η μαμά Σοβιετία καθαιρεί την εκλεγμένη ηγεσία του ΚΚΕ, και διορίζει αρχηγό του τον Νίκο Ζαχαριάδη. Του δίνει και σχέδιο πλεύσης: «Το Κόμμα οφείλει χωρίς αναβολή να διεξάγει τον αγώνα για το δικαίωμα της ελεύθερης αυτοδιάθεσης των εθνών, φτάνοντας και μέχρις αποχωρισμού, κατά της εθνικής καταπίεσης και του εκδιωγμού των Μακεδόνων και Τούρκων». Από κοντά κι ο Ριζοσπάστης.

Και για όποιον δεν κατάλαβε, το επαναλαμβάνει στις 6 Μαρτίου 1932:

“Η Ελλάδα είναι κράτος ιμπεριαλιστικό, που κατέκτησε διά της βίας ολόκληρες περιφέρειες κατοικημένες από άλλες εθνότητες (Μακεδονία, Θράκη) που τις καταπιέζει και τις υποβάλλει σε μια αποικιακή εκμετάλλευση”.

Μέχρι το 1935 οι Έλληνες κομμουνιστές επεδίωκαν με κάθε τρόπο την ανεξαρτησία της Μακεδονίας και της Θράκης από την Ελλάδα! Το Δεκέμβριο του 1935 έγινε το 6ο συνέδριο του ΚΚΕ με μία πρόσκαιρη κωλοτούμπα: η ανεξαρτησία έγινε “παραχώρηση ίσων δικαιωμάτων στις μειονότητες”. Όμως δεν παρέλειψαν να θυμίσουν ότι: “Η αλλαγή του συνθήματος κάθε άλλο παρά αδυνάτισμα της δουλειάς μας στη Μακεδονία και ανάμεσα στις εθνικές μειονότητες σημαίνει. Αντίθετα, επιβάλλεται να δυναμώσουν οι προσπάθειες μας για την εξασφάλιση στις μειονότητες πλέριων δικαιωμάτων. Το Κόμμα δεν παύει να διακηρύττει πως τελικά και οριστικά το μακεδονικό ζήτημα θα λυθεί αδελφικά μετά τη νίκη της Σοβιετικής εξουσίας στα Βαλκάνια που θα σκίσει τις άτιμες συνθήκες των ανταλλαγών των πληθυσμών και θα πάρει όλα τα πρακτικά μέτρα, ώστε να εξαλειφθούν οι ιμπεριαλιστικές τους αδικίες. Μόνον τότε ο Μακεδονικός Λαός θα βρει την πλέρια εθνική του αποκατάσταση.”

Ακόμα και το 1940 λίγο πριν η Ελλάδα μπει στον πόλεμο, ο φυλακισμένος στην Ακροναυπλία Παντελής Πουλιόπουλος, πρώτος Γ.Γ. του ΚΚΕ γράφει:

“Οι κομμουνιστές (…) δεν θ' αρνηθούνε την πραγματικότητα της εθνικής καταπίεσης μιας εθνότητας και τον πόθο της που υπάρχει στην καρδιά και στο μυαλό κάθε Μακεδόνα εργαζομένου ν' αποτινάξει μια μέρα τον εθνικό ζυγό. (…) Διακηρύττουν δυνατά από τώρα το δικαίωμά του να αυτοδιατεθεί μέχρι και του κρατικού αποχωρισμού του, αν τέτοια είναι η θέλησή του (…) και έτσι ετοιμάζουν από τώρα την αυριανή επαναστατική συμμαχία του κοινωνικού επαναστατικού κινήματος του προλεταριάτου με το εθνικό επαναστατικό κίνημα των Μακεδόνων κατά του κοινού εχθρού της βαλκανικής μπουρζουαζίας.”

Δεν μένουν στα λόγια. Το 1943, ενώ μαίνεται ο Β’ ΠΠ το ΚΚΕ σε συνεργασία με τον ΕΛΑΣ και τον… Τίτο ιδρύουν στην Καστοριά και τη Φλώρινα το Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Slavjano Мakedonski Narodno Osloboditelen Front) ή ΣΝΟΦ. Σκοπός του το “χτίσιμο” εθνικής σλαβομακεδονικής συνείδησης στους πληθυσμούς της ελληνικής Μακεδονίας, και η στρατολόγησή τους για τη δημιουργία μιας ενιαίας ανεξάρτητης Μακεδονίας την οποία ο Τίτο εποφθαλμιούσε θέλοντας να την ενσωματώσει στην μεταπολεμική Γιουγκοσλαβία. Ίδιες βλέψεις είχαν και οι Βούλγαροι. Έδιναν δηλαδή στο ΚΚΕ το τυράκι της ανεξάρτητης Μακεδονίας, δήθεν στο πλαίσιο μιας βαλκανικής κομμουνιστικής ομσπονδίας, για να το έχουν σύμμαχο και οι Βούλγαροι και οι Γιουγκοσλάβοι για τα δικά τους σχέδια. Ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Ιωαννίδης, στις 12 Ιουλίου 1943, υπογράφει στο Πετρίτσι της Βουλγαρίας, με τον αντιπρόσωπο του ΚΚΒ Δασκάλωφ, συμφωνία για κοινή προσπάθεια των δύο πλευρών για να αποσπασθεί η Μακεδονία από την Ελλάδα και να ενταχθεί στη ΒΚΟ! Από την άλλη η κομμουνιστική “Μακεδόνικη ταξιαρχία” που συγκροτείται στο τέλος του 1943, με συμμετοχή 850 Ελλήνων θέλει να προσαρτήσει την Ελληνική Μακεδονία στη Γιουγκοσλαβία!

Κατά… σύμπτωση η ίδρυση του ΣΝΟΦ συνέπεσε με τη δεύτερη σύνοδο του Αντιφασιστικού Συμβουλίου Εθνικής Απελευθέρωσης της Γιουγκοσλαβίας (A.V.N.O.J.) που αποφάσισε την ομοσπονδοποίηση της Γιουγκοσλαβίας και την ένταξη της Μακεδονίας σ’ αυτή.

Την ίδια εποχή διεισδύει στη Μακεδονία η ΟΧΡΑΝΑ, μια βουλγαρική αυτονομιστική οργάνωση με αρχηγό τον κομιτατζή Άντον Κάλτσεφ, που προσπαθεί να προσαρτήσει τη Μακεδονία στη Βουλγαρία. Ένα τμήμα του ΣΝΟΦ συνεργάζεται μαζί της. Φυσικά, εχθρός των ενωμένων Σνοφικών και των βούλγαρων κομιταζήδων είναι… ο ελληνικός πληθυσμός της Μακεδονίας. Τον οποίον κατασφάζουν. Περισσότεροι από 3000 Μακεδόνες πλήρωσαν με τη ζωή τους το όραμα του ΚΚΕ για ενιαία κομμουνιστική Μακεδονία.

Καθώς το 1944 ήταν εμφανές ότι η Γερμανία έχανε τον πόλεμο, στην ελληνική Μακεδονία ξεφυτρώνουν κάθε λογής “τάγματα” παραλλαγών του κομμουνισμού, που προσπαθούν να αποκτήσουν τα καθένα όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δύναμη για να το μεταπολεμικό ξεκαθάρισμα των λογαριασμών. Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1944 ιδρύεται, με πρωτοβουλία του Μάρκου Βαφειάδη, σλαβομακεδονικό τάγμα στην Έδεσσα που υπάγεται στο 30ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ! Στις 2 Αυγούστου 1944, στο χωριό Χαλάρα (Pozdivista) της Καστοριάς, ιδρύεται το σλαβομακεδονικό τάγμα Φλώρινας-Καστοριάς, γνωστό ως Τάγμα Goce.

Τόσες πολλές ένοπλες ομάδες με σκοπό το πλιάτσικο της Μακεδονίας φυσικό είναι να ξεκινήσουν τις μεταξύ τους συγκρούσεις, με όλη την “κουλτούρα” της αριστεράς: προκηρύξεις, αποκηρύξεις, ενέδρες, συλλήψεις, εκτελέσεις. Κάποιοι Ελασίτες αντιδρούν στην προσπάθεια βουλγαροποίησης της Μακεδονίας από το ΣΝΟΦ. Άλλοι επειδή τα εθνικά τους αντανακλαστικά ξύπνησαν, έστω και αργά, και άλλοι επειδή η βουλγαροποίηση ήταν αντίθετη στις οδηγίες της ΕΣΣΔ για ανεξάρτητο μακεδονικό κράτος. Επιτίθενται στους μαχητές του ΣΝΟΦ και τους αναγκάζουν να φύγουν από τη Μακεδονία και βρουν καταφύγιο στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο.

Νικιέται τελικά ο άξονας, τελειώνει ο Β’ ΠΠ, φεύγουν οι Γερμανοί, ξεσπάει ο εμφύλιος, αλλά το ΚΚΕ απτόητο, συνεχίζει το ίδιο τροπάριο για ανεξάρτητη Μακεδονία. Και βέβαια, κατά την προσφιλή του τακτική, ξαναγράφει την ιστορία. Έτσι, κατά το ΚΚΕ ο Παύλος Μελάς ήταν Έλληνας… κομιτατζής που «έσφιγγε τη θηλειά στον λαιμό του μακεδονικού λαού», ο οποίος «στέναξε κάτω από τόσους ζυγούς σκλαβιάς» («Κομμουνιστική Επιθεώρηση», 1 Μαρτίου 1947).

Τον Οκτώβριο του 1948 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Δημοκρατικός Στρατός" ένα άρθρο του αντισυνταγματάρχη των συμμοριτών Παντελή Βαϊνά με τίτλο "Ο Δημοκρατικός Στρατός και οι Σλαβομακεδόνες"στο οποίο τονιζόταν το εξής: "Μέσα στην καινούρια λαϊκοδημοκρατική Ελλάδα που ανοικοδομείται πάνω στα ερείπια, που άλλοι συσσώρευσαν, ο σλαβομακεδονικός λαός θα βρει την ισοτιμία, ισονομία, ισοπολιτεία και θα βρει τον καιρό ν' αναπτύξει τον καινούριο εθνικό του πολιτισμό". (Περιοδικό "Δημοκρατικός Στρατός", έκδοση Ριζοσπάστη 1996, τόμος Α, σελ. 408-412).

Ο Ζαχαριάδης έσπευσε να υπερθεματίσει το δημοσίευμα με σημείωμα που δημοσιεύτηκε στο ίδιο περιοδικό - τεύχος 12, Δεκέμβριος 1948 - και έλεγε: "Ο μακεδονικός λαός θα αποκτήσει μια ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση στην οικογένεια των λεύτερων λαϊκοδημοκρατικών λαών στα Βαλκάνια, στην οικογένεια αυτή, όπου αύριο θα ανήκει και ο ελληνικός λαός με τη Λαϊκή Δημοκρατία. Γι' αυτή την ανεξάρτητη κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση παλεύει σήμερα και ο μακεδονικός λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου και βοηθά με όλη του την ψυχή, με όλα του τα μέσα, τον ΔΣΕ, τόσο που ξεσηκώνει το θαυμασμό για το μεγαλείο και το ολοκαύτωμα της προσπάθειάς του" (σελ. 528).

Λίγο πριν την ήττα των συμμοριτών, η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ που συνήλθε τον Ιανουάριο του 1949, στον Γράμμο, προπαγάνδιζε την απόσχιση της Μακεδονίας. Δείτε το ακριβές κείμενο της απόφασης:

Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ (Σ.Σ. ΔΣΕ ήταν ο “δημοκρατικός” στρατός των συμμοριτών) και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα με το αίμα του για να την αποχτήσει. (…) Παράλληλα, το ΚΚΕ πρέπει ριζικά να βγάλει απ' τη μέση όλα τα εμπόδια, να χτυπήσει όλες τις μεγαλοελλαδίτικες σοβινιστικές εκδηλώσεις και τα έργα, που προκαλούν δυσαρέσκεια και δυσφορία μέσα στο μακεδονικό λαό και έτσι βοηθούν τους διασπαστές στην προδοτική δράση τους, ενισχύουν το έργο της αντίδρασης.” ("Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ", τόμος 6ος, σελ. 337-338).

Υπάρχει κάτι που χρειάζεται διευκρίνιση; Μεγαλοελλαδίτικες.. σοβινιστικές εκδηλώσεις ήταν η προσπάθεια της Ελλάδας να μην ακρωτηριαστεί!

Τον αντίκτυπο αυτής της απόφασης μεταφέρει η Έλλη Παππά, στέλεχος του ΚΚΕ, σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, και δημοσιογράφος του παράνομου Ριζοσπάστη:

«Βράδυ, με καλά κλεισμένα τα πορτοπαράθυρα, ακούγαμε τον σταθμό. Μετέδιδε τις αποφάσεις της Ολομέλειας. Ήμασταν προσηλωμένοι στο άκουσμά τους και ξαφνικά ήρθαν και η απόφαση για το μακεδονικό και η θέση για τη σλαβομακεδονική μειονότητα και η υπόσχεση για την παροχή αυτονομίας. Κι εγώ δεν μπόρεσα να συγκρατήσω την αντίδρασή μου. «Αυτή η απόφαση είναι καρμανιόλα για τον αγώνα και για τους αγωνιστές», είπα… Ποιες ανάγκες επέβαλαν μιαν απόφαση τόσο επικίνδυνη, και μάλιστα στις πιο κρίσιμες στιγμές του εμφυλίου πολέμου, δεν εξηγήθηκε ποτέ ικανοποιητικά… Πώς και γιατί το Κόμμα υιοθέτησε αυτή την άποψη στη διάρκεια του εμφύλιου σηκώνει κάποιες εξηγήσεις, έστω και απαράδεκτες. Το πώς τη διατηρούσε, και μάλιστα φανατικά, έως τη δεκαετία του ’60 είναι, για μένα τουλάχιστον, αίνιγμα που δεν μπόρεσα να λύσω.» (Έλλη Παππά: «Μαρτυρίες μιας διαδρομής»)

Στις 27 Μαρτίου του 1949 το ΚΚΕ ιδρύει την Κομμουνιστική Οργάνωση της Μακεδονίας του Αιγαίου (ΚΟΕΜ). Βρισκόντουσαν μια ανάσα πριν από την τελική τους ήττα, αλλά αυτοί εκεί το χαβά τους! Προσηλωμένοι στον στόχο τους για αφελληνισμό της Μακεδονίας!

Ας κάνουμε ένα χρονικό άλμα. Είναι 30 Ιουλίου 1963 στη Μόσχα. Απονέμεται στον τότε βουλευτή της ΕΔΑ, Μανώλη Γλέζο το «Βραβείο Ειρήνης Λένιν». Ένας Καναδός δημοσιογράφος, (χώρα στην οποία οι Μακεδονικές οργανώσεις είχαν ισχυρό λόμπυ) ρωτάει τον Γλέζο την άποψή του για το Μακεδονικό. Και ο συνεπής κομμουνιστής διατυπώνει την ελπίδα πως «τριμερείς βαλκανικές διαπραγματεύσεις θα επέτρεπαν εις δεδομένην στιγμήν την ίδρυσιν μιας αυτονόμου Μακεδονίας». Την είδηση μεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων και φυσικά γίνεται μείζον θέμα. Ο Γλέζος στην αρχή προσπαθεί να το μαζέψει, μετά το διαψεύδει, όμως το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων επιμένει επιβεβαιώνοντας την είδηση με επίσημη απάντηση που έστειλε στο πρωθυπουργικό γραφείο. Ο Γλέζος και η ΕΔΑ απειλούν με μηνύσεις τις οποίες ουδέποτε κάνουν.

Εφημερίδα «Ελευθερία» (3-8-1963) - Δηλώσεις Μανώλη Γλέζου για Μακεδονία.

Έκανα αυτή τη μικρή ιστορική αναφορά, για να καταδείξω ότι η στάση του ΚΚΕ στο θέμα της Μακεδονίας δεν ήταν “αντεθνική” όπως συχνά χαρακτηρίζεται. Διότι αντεθνικός είναι κάποιος που στόχο έχει να πλήξει το έθνος. Δεν είχαν αυτή την πρόθεση οι κομμουνιστές. Το ελληνικό έθνος δεν τους ενδιέφερε καθόλου! Είτε υπήρχε είτε όχι, ένα και το αυτό! Ήταν και είναι υπήκοοι του παγκόσμιου κομμουνιστικού έθνους, το οποίο στην εποχή που αναφερόμαστε περιελάμβανε την ΕΣΣΔ και τους δορυφόρους της. Σοβιετικά βαλκάνια ήθελε η ΕΣΣΔ (με στόχο την έξοδό της Μεσόγειο); Το ίδιο ήθελαν κι αυτοί. Κι ας κόστιζε αυτό το σχέδιο ποτάμια ελληνικού αίματος. Παράπλευρες απώλειες στην πορεία για τον σοσιαλιστικό μετασχηματικό της κοινωνίας.

Βέβαια, σήμερα, μαμά Σοβιετία δεν υπάρχει. Το παγκόσμιο προλεταρικό έθνος περιορίζεται στον Περισσό, στην Κουμουνδούρου, στη Β. Κορέα, στη Βενεζουέλα και (για λίγο ακόμα) στην Κούβα. Καταλαβαίνουν ότι δεν “τους παίρνει” να προπαγανδίζουν αποσχίσεις και να φτιάχνουν “σλαβομακεδόνικα τάγματα”. Όμως το δόγμα δεν άλλαξε. Ο κομμουνιστής δεν είναι πολίτης της χώρας του. Είναι πολίτης μιας προλεταριακής Ουτοπίας, για την οποία κράτη, έθνη, Μακεδονίες, Θράκες, Ελλάδες, Ευρώπες είναι απλώς εμπόδια. Γιατί κομμουνισμός δεν είναι πολιτική άποψη. Είναι θρησκεία. Κι ο πιστός της δεν ξέρει από ιστορικές εξελίξεις. Στέκεται μπροστά στα εικονίσματα του Μαρξ, του Λένιν, του Στάλιν, του Ζαχαριάδη και λέει το αριστερό “πιστεύω”: Προσδοκώ ανάστασιν σοβιετιών και κομμουνισμό του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

 

Θάνος Τζήμερος

Πηγή

 

2018-10-27 12:29

 Κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, ακούγεται (από αριστερούς, χαζοδεξιούς,θολοκουλτουριάρηδες και αντιλαλεί το τηλεόπληκτο πόπολο) το χιλιοειπωμένο «οι Έλληνες πολέμησαν εναντίον του φασισμού» ή «η Ελλάδα είπε ΟΧΙ στο φασισμό».

Ο υπουργός μισελληνικής προπαγάνδας και απεθνοποίησης της παιδείας, πέρσι μας διαφώτισε ότι, «…το έπος της 28ης Οκτωβρίου, ήταν ένας πόλεμος αντίστασης στο φασισμό και μέρος του ευρύτερου αντιφασιστικού αγώνα στην Ευρώπη».

Μάλιστα. Καταρχάς τίθεται το εύλογο ερώτημα:

Δηλαδή αν ο εχθρός είχε π.χ. δημοκρατικό πολίτευμα, θα τον αφήναμε να περάσει; ή θα κάναμε πόλεμο αντίστασης στη δημοκρατία..

Εάν αύριο κάνουν  εισβολή οι Τούρκοι, θα τούς αφήσουμε να περάσουν ή θα κάνουμε αντίσταση στη δημοκρατία, μιάς καί ο Ερντογάν εκλέχθηκε δημοκρατικά ...

Η Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1940, πολέμησε έναν εχθρό, έναν ξένον εισβολέα που της επιτέθηκε και απείλησε την εδαφική της ακεραιότητα, χωρίς να του ζητήσει πιστοποιητικό πολιτικών ή κοινωνικών φρονημάτων.

Και φυσικά το ΟΧΙ δεν το είπε ο λαός-ήταν άλλωστε αδύνατο άγρια μεσάνυχτα- το είπε ο Μεταξάς , καί ο λαός ακολούθησε με ενθουσιασμό καί ηρωισμό στο πεδίο της μάχης..

Μα μισό λεπτό, ο Μεταξάς δεν ήταν «φασίστας»;

Εάν ήταν φασίστας, πως έκανε αντίσταση κατά του φασισμού;

Διαβάζουμε στην wikipedia:

"Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου μπορεί να χαρακτηριστεί ως δεξιό αυταρχικό και ως πατερναλιστικό. Παρά τις επιρροές του από τον φασισμό και τον ναζισμό, η 4η Αυγούστου δεν ταυτίζεται με τα καθεστώτα της ναζιστικής Γερμανίας και της φασιστικής Ιταλίας. Εξάλλου, δεν υιοθετούσε τις φυλετικές-ρατσιστικές διακρίσεις του ναζισμού (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι επιτρεπόταν στους Έλληνες Εβραίους η συμμετοχή στην ΕΟΝ). Μια ακόμα σημαντική διαφορά ήταν ο αντι-ιμπεριαλιστικός λόγος του καθεστώτος και του Μεταξά.

Ο εθνικισμός ήταν ίσως το πιο κύριο χαρακτηριστικό του καθεστώτος, έχοντας επιρροές από τη δικτατορία του Σαλαζάρ στη Πορτογαλία και του στρατοκρατικού "Εστάντο Νόβο" στη Βραζιλία.

Ο Μεταξάς είχε στόχο έναν νέο "Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό". Οι οπαδοί του καθεστώτος θεωρούσαν ότι οι σύγχρονοι Έλληνες οφείλουν να είναι οι συνεχιστές του Αρχαίου (Α΄) και του Βυζαντινού (Β΄) Πολιτισμού."

Οπότε, ή ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας και άρα έκανε αντίσταση κατά του φασισμού (οπότε του αξίζει κάθε τιμή από το «δημοκρατικό τόξο») ή ήταν φασίστας, αλλά προτίμησε να υπερβεί την ιδεολογία του και να κηρύξει τον πόλεμο στους ομοϊδεάτες του, για χάρη της πατρίδας*, οπότε πάλι του αξίζει τιμή. 
Βέβαια, όλος αυτός ο αχταρμάς των θολοκουλτουριάρηδων αριστεριστών,  γενικά, έχουν ένα «θέμα» με τα ΟΧΙ. Διότι, ναι θα το πω, τα ΟΧΙ θέλουν Μεταξάδες. Αυτοί έμαθαν τα ΟΧΙ να τα κάνουν ΝΑΙ. Και για αυτό θέλουν όλα τα ΟΧΙ (ειδικά αυτά που μιλάνε στην ψυχή του λαού) να τα υποτιμήσουν, να τα δυσφημήσουν και εν τέλει να τα καταργήσουν. Σαν την κολοβή την αλεπού του μύθου του Αισώπου που ζήλευε που οι άλλες είχαν ουρά και βάλθηκε να τις πείσει ότι όλες πρέπει να την κόψουν και να γίνουν σαν κι αυτή, γιατί τάχαμου έτσι θα ήταν πιο… «απελευθερωμένες» και ανάλαφρες!    

Δεν τους αρέσει η 28η Οκτωβρίου. Δεν τους αρέσει που οι Έλληνες ξεχύθηκαν στους δρόμους «με το χαμόγελο στα χείλη» και με πίστη για να πολεμήσουν τον εχθρό που τόλμησε να ζητήσει να πατήσει τα χώματά μας. Η προσπάθεια σπίλωσης του υψηλού εθνικού φρονήματος και της ομοψυχίας του λαού μας είναι φανερή από τους γραικύλους που έχουν πιάσει όλα τα πόστα και έγινε και επισήμως γνωστή, όταν ξεδιάντροπα στα σχολικά (νεοταξικά) βιβλία παρουσίαζαν «επετειακά» δοκίμια του στυλ ότι οι Ιταλοί «μας κήρυξαν τον πόλεμο και εμείς πήγαμε στο υπόγειο»! Σήμερα σε όλες τις σχολικές αίθουσες δεν μιλάνε για ηρωισμούς, σημαία και πατρίδα, αλλά για την "ειρήνη των λαών" και τον... "φασισμό".

Ιδιαίτερη όμως αξία έχει,να ακούσουμε,γιά το θέμα, τον Μίκη Θεοδωράκη, πού μόνο γιά φασίστα δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει κανείς..

Δείτε το Βίντεο

2018-10-23 15:14

Για να μπούμε στο (καθημερινό) κλίμα των ημερών, και για να παίξουμε και λίγο το παιχνίδι των κυβερνητικών και αντιπολιτευτικώνδουλικών της τρόϊκας(λέγε με "θεσμοί"),
     ..ας εκλογολογίσουμε λιγάκι.

     Τούτη η τόσο βολική για
τα δουλάκια προεκλογική πόλωση γίνεται στην ουσία"περί όνου σκιάς".
     Αλλιώς: "δυό γάϊδαροι μαλώνανε σε ξένο αχερώνα".
     Γιατί τί ακριβώς χρησιμεύουν οι εκλογές σ' ένα κατοχικό καθεστώς;
     Θα αλλάξει αυτό, δηλαδή θα αρθεί η κατοχή με το ένα ή το άλλο αποτέλεσμα;

     Έχουμε συνειδητοποιήσει πως ο περίφημος (σε διπλή παραλλαγή για φέτος) προϋπολογισμός του κράτους δεν έρχεται για ψήφιση στην ελληνική Βουλή,
     ..αν δεν πάρει πρώτα την έγκριση 
των τραπεζών, των διεθνών απατεώνων και των τοκογλύφων, όπως αυτή εκφράζεται μέσα απ' το διευθυντήριο των Βρυξελλών και των διάφορων euro και working groups;
     Για ποιές εκλογές μιλάμε λοιπόν;
     Για αυτές που το διακύβευμά τους είναι το πόσα καθρεφτάκια και χάντρες θα μας δωθούν απ' αυτούς ή τους άλλους δωσίλογους,
     ..σε αντάλλαγμα για τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας;

     Η "αχούρα", η κ@λοπιλάλα των μουστερήδων της εξουσίας για εκλογές τώρα ή μετά, γίνεται καιαφορά μόνον την "κουτάλα".
     Την δική τους κουτάλα.
     Δεν αφορά σε τίποτα τον λαό.

     Οι εκλογές σε τούτο το παραδεδεγμένο και αποδεκτό τόσο απ' την κυβέρνηση όσο και απ' την αντιπολίτευση κατοχικό καθεστώς
     ..έχουν την ίδια αξία με τα δημοψηφίσματα των συνταγματαρχών.

     Κι εδώ ερχόμαστε στην (σοβαρότατη) απορία του τίτλου: Αξίζει να ασχολούμαστε με τέτοιου είδους εκλογές; Αξίζει να ψηφίζουμε;
     Πρέπει με την αποχή μας να δίνουμε σε άλλους κομματοσκυλικούς ψηφοφόρους το δικαίωμα να καθορίζουν το -έτσι κι αλλιώς όμως προκαθορισμένο με αυτές τις συνθήκες- μέλλον μας;
     Δηλαδή πρέπει να συμμετέχουμε "μαυρίζοντας" τούς κάθε λογής ντόπιους αντιπρόσωπους της τρόϊκας,
     ..ή πρέπει να απέχουμε δημιουργώντας πάταγο και διεθνή προβληματισμό, όπως οι γείτονες σκοπιανοί στο πρόσφατο δημοψήφισμά τους;

     Το blog στέκει δίβουλο.
     Μία πρώτη -και όχι τελεσίδικη- σκέψη είναι πως,
     ..μία οργανωμένη και με κάποιου είδους "προεκλογική εκστρατεία" αποχή, με επιχειρήματα όμως και πολιτικοοικονομικές αναλύσεις σοβαρές και τεκμηριωμένες,
     ..μία αποχή που θα είχε την μορφή πολιτικού ρεύματος,
     ..και που θα κατάφερνε (συνειδητά) να φτάσει στο ύψος τουλάχιστον του αποτελέσματος  του δικού μας δημοψηφίσματος του '15, δηλαδή πάνω απ' το 60 τουλάχιστον τοις εκατό,
     ..θα είχε αποτέλεσμα εφάμιλλο μιάς επανάστασης. 

     Πρόκειται για σκέψεις.
     Και οι σκέψεις πρέπει να υφίστανται κριτική
     ..και να προκαλούν συζητήσεις και προβληματισμό.

     Εκλογολογούμεν τε γαρ μετ' ευτελείας,
     ..και ψηφίζουμε (ή δεν ψηφίζουμε) άνευ μαλακίας!..

 

http://mandatoforos.blogspot.com

2018-09-14 21:55

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, επιστρέφοντας από την εξορία στις Σεϊχέλες, όπου είχε παραμείνει επί τρία χρόνια τιμωρούμενος για τον ένδοξο και ηρωικό αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959) στην Κύπρο, την 1η Μαρτίου 1959, και αφού είχε υπογράψει τις εκ του αποτελέσματος αποδειχθείσες προδοτικές συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, ανεφώνησε στο πλήθος που τον επευφημούσε το «Νενικήκαμεν», με το οποίο ο Φειδιππίδης ανήγγειλε στους Αθηναίους τη νίκη του Μαραθώνα.

Στην υποδοχή δεν μετείχε επίσημα η ΕΟΚΑ, αφού ο αρχηγός της, Γεώργιος Γρίβας-Διγενής, βρισκόταν σε κατάσταση απόγνωσης λόγω των συμφωνιών που είχαν υπογραφεί, για τις οποίες είχε γράψει: «Η πικρία δια τους όρους της συναφθείσης συμφωνίας ήτο τοιαύτη, ώστε ψυχικώς η Οργάνωσις δεν συμμετέσχεν εις την υποδοχήν ταύτην. Είμαι βέβαιος, ότι και ο λαός εώρταζε απλώς την επάνοδον του εξορίστου Εθνάρχου, χωρίς αι εκδηλώσεις αύται να έχουν καμμίαν σχέσιν με τας Συμφωνίας, τας οποίας κατ’ ουσίαν εδέχθη με κατήφειαν, χωρίς να γνωρίζη καλώς το περιεχόμενό των».

Όσο για τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κωνσταντινο Καραμανλή, είχε δηλώσει ότι η ημέρα υπογραφής των συμφωνιών «είναι η ευτυχέστερη μέρα της ζωής μου».

Τότε ο πρέσβης της Ελλάδας στο Λονδίνο, Γιώργος Σεφέρης, είχε αντιταχθεί εγκαίρως στην υπογραφή των συμφωνιών αυτών, λέγοντας ότι «με αυτές θα φέρουμε τους Τούρκους στην Κύπρο».

Δεκαπέντε χρόνια μετά, οι ίδιοι κύκλοι που έπεισαν Μακάριο και Καραμανλή να δεχτούν εκείνες τις προδοτικές συμφωνίες, έπεισαν τον δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη να οργανώσει το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να βρεθούν στην Κύπρο προκαλώντας χιλιάδες θύματα, νεκρούς, αγνοουμένους, τραυματίες, βιασθείσες γυναίκες και παιδιά, και 200.000 πρόσφυγες.

Οι ίδιοι κύκλοι προσπαθούσαν επί χρόνια, από το 1991, να πείσουν τις ελληνικές κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν κράτος με το όνομα «Μακεδονία», του οποίου οι κάτοικοι θα ονομάζονται «Μακεδόνες» και θα μιλούν τη «μακεδονική γλώσσα», και όλα αυτά με την υπογραφή της Ελλάδας. Τελικά, και αφού έγιναν λάθη επί λαθών, στις 17 Ιουνίου 2018, παρουσία εκπροσώπων όλων εκείνων των κύκλων που συμμετείχαν στο έγκλημα και την προδοσία της Κύπρου, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία η Ελλάδα αναγνωρίζει κράτος με το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», με κατοίκους «Μακεδόνες» και γλώσσα «μακεδονική».

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, μεταξύ άλλων δήλωσε ότι «βρισκόμαστε και οι δύο εδώ για να πράξουμε το πατριωτικό μας καθήκον, δεν ανταμώνουμε για να θρηνήσουμε τις ήττες του παρελθόντος», αναφερόμενος στην ήττα του «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας», τον Αύγουστο του 1949, ο οποίος, μεταξύ άλλων, επιδίωκε τη δημιουργία ξεχωριστού κράτους της «Ανεξάρτητης Μακεδονίας».

Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, Ζόραν Ζάεφ, μιλώντας στον κόσμο για το δημοψήφισμα στην Παλιά Δοϊράνη, την 1η Σεπτεμβρίου 2018 δήλωσε: «Με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα, τον Μάιο, εδώ, στο χώρο στάθμευσης στη Δοϊράνη, επετεύχθη συμφωνία για την αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας. Αυτό συνέβη πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, όταν και οι δύο πλευρές κάναμε ένα βήμα προς τα εμπρός αποδεικνύοντας πως είμαστε διατεθειμένοι να συμβιβαστούμε για την επίτευξη συμφωνίας».

Μάλιστα, σε ένα πάρκινγκ, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δέχεται να παραχωρήσει κάτι που δεν του ανήκει και δεν έχει το δικαίωμα να πράξει.

Ναι, ούτε ο πρωθυπουργός δικαιούται να παραχωρήσει μέρος της εθνικής μας ταυτότητας και κληρονομιάς.

Σε λίγες μέρες διεξάγεται το δημοψήφισμα στα Σκόπια, στο οποίο οι Αλβανοί, οι Τούρκοι και οι Αθίγγανοι των Σκοπίων θα παίξουν αποφασιστικό ρόλο στο αποτέλεσμα, αφού στις δημοσκοπήσεις το 95% των ομάδων αυτών φέρεται να λέει «Ναι».

Δηλαδή Αθίγγανοι, Τούρκοι, και κυρίως Αλβανοί, που πιθανόν να μην είναι μέρος αυτού του κράτους τα επόμενα χρόνια, αφού η ενοποιητική διαδικασία των Αλβανών έχει ήδη διανύσει αρκετή απόσταση και η ολοκλήρωσή της είναι θέμα χρόνου, θα παίξουν καθοριστικό ρόλο και τελικά θα αποφασίσουν ότι οι Βούλγαροι των Σκοπίων, που μιλούν βουλγαρική γλώσσα και κατοικούν σε εδάφη που δεν έχουν καμία σχέση με τη Μακεδονία, είναι «Μακεδόνες» που μιλούν τη «μακεδονική γλώσσα» και κατοικούν σε κράτος με το όνομα «Μακεδονία».

Αυτό είναι εθνικό έγκλημα, και νομίζω ότι οι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου επωμίζονται ένα τεράστιο βάρος, να μην επιτρέψουν να ολοκληρωθεί αυτό το εθνικό ανοσιούργημα.

Όσο για τον Πάνο Καμμένο και τους νέους υποστηρικτές της κυβέρνησης, να θυμίσω ότι ο Νίκος Κοτζιάς που υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών δεν το έκανε ως άτομο, αλλά ως ο αρμόδιος υπουργός της κυβέρνησης. Άρα, μην κρύβεστε πίσω απ’ αυτόν, γιατί οι διεθνείς συμφωνίες είναι συμφωνίες της κυβέρνησης και όχι των υπουργών της. Άρα, όσοι είναι στην κυβέρνηση, όσο συνεχίζουν να στηρίζουν την κυβέρνηση, στηρίζουν τη συμφωνία – και να σταματήσει πια ο εμπαιγμός των Ελλήνων. Αρκετά!

Τέλος, τεράστιο βάρος για την αποτροπή αυτού του εθνικού εγκλήματος, που αποτελεί προοίμιο άλλης μιας εθνικής καταστροφής, όπως προοίμιο αποτελούσαν οι συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου για την καταστροφή της Κύπρου, έχουμε όλοι εμείς οι πολίτες αυτής της χώρας. Ο μόνος τρόπος που υπάρχει για να αποτρέψουμε την προδοσία, δηλαδή την κύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή, είναι να μαζευτούμε σε ένα ειρηνικό συλαλλητήριο ένα εκατομμύριο κόσμος στο Σύνταγμα την ημέρα της ψηφοφορίας.

Τότε η φωνή μας θα ακουστεί και θα αποτρέψουμε την κύρωση αυτού του εκτρώματος.

Στη Θεσσαλονίκη οι διοργανωτές έκαναν ακριβώς εκείνα που τους προειδοποιήσαμε από αυτήν εδώ τη στήλη να μην κάνουν, με αποτέλεσμα να παρεισφρύσουν στη διαδήλωση οι προβοκάτορες και να έχουμε τα αίσχη που είδαμε και από πλευράς προβοκατόρων και από πλευράς των ΜΑΤ (σαν να ήταν συνεννοημένοι!), με κορυφαίο το «Καλά κάνει και σας γ@μάει ο Τσίπρας, Βούλγαροι», που ξεστόμισε ο άνδρας των ΜΑΤ, μαζί με συναδέλφους του.

Τέλος, αφού υπογραμμίσουμε ότι όλοι μας καλούμαστε να πάρουμε θέση και να μην επιτρέψουμε η προδοτική συμφωνία των Πρεσπών να καταλήξει σε μια εθνική τραγωδία, όπως έγινε με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, σημειώνουμε ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας θα πρέπει να αντιληφθεί ότι εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες πολίτες και είναι απαράδεκτο να αναπαράγει την προπαγάνδα της Αυγής και της Εφημερίδας των Συντακτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χαρακτηρίζοντας ως «3-4 χιλιάδες ακραίους» τους δεκάδες χιλιάδες απλούς Έλληνες πολίτες –άνδρες, γυναίκες και μικρά παιδιά– συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο, που τους έπνιξαν στα χημικά τα ΜΑΤ τα οποία δήλωνε εμφατικά ο ίδιος ότι θα καταργούσε. Εκτός των άλλων, το ψέμα μπορεί να μην διώκεται, όμως η συκοφαντία είναι ποινικό αδίκημα.

2018-07-26 16:47

 Χλευάζανε τον "στρατηγό άνεμο" του άλλου γραφικού, για νάρθουν αυτοί τόσα χρόνια μετά να πουν τα ίδια με άλλη διατύπωση.
     "Πρωτόγνωρο φαινόμενο" κατά το Τοσκατο,
     "ασύμμετρο φαινόμενο" κατά το
πρωθυπουργεύον υπόλειμμα ηθικής.

     Το μόνο ασύμμετρο φαινόμενο και ασύμμετρη απειλή για όλους μας και την χώρα,
     ..είναι η ίδια η κυβέρνηση των "αριστερών" δωσιλόγων. Είναι οι ίδιοι.
     Αυτοί, που τους ανέσυρε ο λαός από την -δικαιολογημένη εν τέλει- αφάνεια του 4%, μπας και περισώσουν κάτι από την προδοτική λαίλαπα της πασοκοδεξιάς,
     ..και το μόνο που ξέρουν, το μόνο επιχείρημα που τους έχει απομείνει είναι να συγκρίνονται μ' εκείνους.
     "Καλύτερα τα έκαναν οι άλλοι;" "Θα σας σώσει η δεξιά άμα ξανάρθει;" Ατράνταχτα επιχειρήματα πολιτικών -ορισμένοι και όχι μόνον- απατεώνων και κτηνών.

     Κτήνη που συνέχισαν με τον καλύτερο τρόπο την εγκληματική διάλυση της χώρας από τους προηγούμενους,
     ..στερώντας αναγκαίους πόρους για την ασφάλεια, την υγεία, την παιδεία, το κοινωνικό κράτος στο όνομα κάποιας ψευδεπίγραφης "δημοσιονομικής ανασυγκρότησης",
     ..στέλνοντας όλο το χρήμα και το αίμα του ελληνικού λαού στους διεθνείς τοκογλύφους, να τους καλοπιάσουν να τους διατηρήσουν στις θέσεις τους, στις χρυσοπληρωμένες καρέκλες τους,
     ..πληρωμένες με τον κόπο, την περιουσία και το αίμα ενός λαού.

     Ένα κράτος υπό διάλυση, ένα κράτος οπερέτα, ένα κράτος εχθρός των πολιτών.
     Αυτό είναι το επίτευγμα των μνημονιακών προδοτών, δεξιών και αριστερών.
     Γι αυτό οι παχυλοί μισθοί, τα επιδόματα, τα προνόμια της εξουσίας, οι υπερωρίες των παρατρεχάμενων, οι διορισμοί και τα ρουσφέτια των κομματόσκυλων.
     Αυτή είναι η δημοσιονομική τους ανασυγκρότηση και η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται.

     80+ νεκροί.
     Ανείπωτη οικολογική καταστροφή.
     Αμέτρητες περιουσίες και κόποι μιάς ζωής χαμένες. 


     Πενήντα και, νεκροί, κι ούτε μία παραίτηση, έτσι, για τα μάτια του κόσμου.
     Ούτε ένας άντρας -με την παλαιϊκή, με την φαλλοκρατική έννοια του όρου- να έχει τ' @ρχίδια να πεί  "βαρέθηκα, σιχάθηκα πιά τον αιματοβαμμένο μισθό μου, φτάνει πιά".
     Όλοι αδελφές, όλοι π@ύστηδες, όλοι για το gay parade μόνο.
     Αλλά πού να βρεθεί τσίπα και φιλότιμο.
     Ξέρουνε ότι σε λίγο καιρό δεν θα γυρίζει να τους φτύσει ούτε η μάνα τους.
     Ό,τι αρπάξουν κι ό,τι φάνε τώρα που είναι καβάλα στην εξουσία. 

     Το μόνο ασύμμετρο φαινόμενο, η μόνη ασύμμετρη απειλή είναι αυτή που βλέπουμε στην φωτογραφία πιό πάνω.

     Και οι μόνοι υπεύθυνοι για την ύπαρξη και την διατήρηση αυτής της απειλής,
     ..είμαστε εμείς, ο λαός, 
     ..θύματα και θύτες του εαυτού μας.

     Εκείνοι είναι οι εγκληματίες.
     Εμείς, οι ηθικοί αυτουργοί!..

2018-06-16 15:32

 
     Έρχεται ένα τιποτένιο ανθρωπάκι απ' το πουθενά,
     ..το απόλυτο τίποτα,
     ..με μόνο εφόδιο την αναίδεια της ολοκληρωτικής αγραμματοσύνης του,
     ..και χαρίζει Ιστορία, πατρίδα,
     ..μαγαρίζει την γλώσσα,
     ..υπογράφει δύο μνημόνια,ενεχυριάζει την κρατική
(λαϊκή) περιουσία που έχει απομείνει μέχρι το ποσό των 25 δις ευρώ, διασφαλίζοντας στους τοκογλύφους πως θα πάρει τα μέτρα που θα μας σφάξουν,
     ..επιχειρηματολογεί με ανοησίες και ψέματα,
     ..κατηγορεί σαν συνεπής φασίστας όποιους έχουν αντίθετην άποψη ως φασίστες
     ..χαχανίζει ως βλαξ όλη την ώρα, χαρούμενος για το έργο του και τους επαίνους των διεθνών απατεώνων των τραπεζών και του χυδαίου πλούτου,
     ..ανυποψίαστος, σαν συνεπής ηλίθιος, για την καταστροφή που προκαλεί,
     ..ή υποψιασμένος, σαν συνειδητός προδότης,
     ..αρχηγός σπείρας στερημένων και συμπλεγματικών,
     ..και συγκυβερνήτης (κύλησε ο τέτζερης και βρήκε το καπάκι) ενός προβληματικού κλόουν,
     ..και,
     ..και τίποτα δεν κινείται! 

     Δέκα εκατομμύρια φυτά κοιτάζουν και ίσα που ανασαίνουν!
     Δέκα εκατομύρια DNA σκλάβου χαζεύουν τα τεκταινόμενα.
     Πού και πού βρίζουν.  Πού και πού ρίχνουν κανά φάσκελο στην τηλεόραση. Έμπρακτη αντίσταση!
     Και δεν σκέφτονται τα δέκα εκατομμύρια ραγιάδων, ή φοβούνται να σκεφτούν, πως
     ..και μόνο φτύνοντας,
     ..μόνο με δέκα εκατομμύρια φτυσίματα,
     ..έχουν την δύναμη να πνίξουν προδότες, σπείρες και μνημόνια.
     Αρκεί να κάνουν τον κόπο να μαζέψουν λίγο σάλιο απ' αυτό που καταπίνουν εδώ και οκτώ μνημονιακά χρόνια, μαζί με ταπεινώσεις και καταστροφές.

     "Παίρνουμε πίσω την Ιστορία μας",
     ..αρλουμπολόγησε το τίποτα.
     Εμείς πότε θα πάρουμε το αίμα μας πίσω;..

 

mandatoforos.blogspot.com

2018-06-09 15:31

    Σαπίλα. Σάπια σαπίλα παντού.
     Σάπιοι εξ ορισμού οι πολιτικάντηδες των 8000 ευρώ το μήνα... Ακόμα πιό σάπιοι, οι κλόουν,τα ανδρείκελα,οι δήθεν "πρωθυπουργοί" των μνημονίων. Πιό σάπιος όλων ο μνημονιακός, τάχα πρωθυπουργός που το
παίζει κι αριστερός.

     Σάπιο το κράτος που έχει παραδώσει τα κλειδιά και το πολίτευμα στον υπόκοσμο των περιούσιων τραπεζών,
     ..αυτόν τον βρωμερό βόθρο που ζέχνει αίμα ανήμπορων, απροστάτευτων, και ερείπια ζωών μέσα σε εκπλειστηριασμένες πρώτες και μοναδικές κατοικίες-στέγες.

     Σάπια η δικαιοσύνη που δήθεν συνεδριάζει ακόμη για να βρεί ΑΝ είναι συνταγματικοί οι μνημονιακοί νόμοι που προβλέπουν την σφαγή των πολιτών και την θεσμοθέτηση της καταπάτησης κάθε κοινωνικού συμβολαίου και κάθε έννοιας ανθρωπισμού και ισονομίας ,

     ..και δεν βλέπει τάχα ένα σύνταγμα της χώρας καταρρακωμένο και καταχ@σμένο απ' τα διευθυντήρια της Ευρωπαϊκής φασιστικής "Ένωσης", τους διεθνείς απατεώνες, καί τους διεθνείς τοκογλύφους εμπόρους των εθνών...

     Σάπια η ενημέρωση-προπαγάνδα του καθεστώτος.
     Χωματερές όπου χωνεύονται κάθε είδους συστημικά περιττώματα, για να δωθούν τροφή, να γίνουν λίπασμα για την σκέψη και τον τρόμο τού καταναλωτή-τηλεθεατή. 

     Σάπια και η κοινωνία που συνήθισε την σφαγή των διπλανών.
     Που δεν βλέπει και δεν αντιδρά στο διηνεκές δράμα συνταξιούχων και μισθωτών (δημοσίου-ιδιωτικού δικαίου, αδιάφορο),
     ..ανθρώπων που ζούνε δέκα μέρες τον μήνα και τις υπόλοιπες μένουν κλεισμένοι ανήμποροι στα σπίτια τους σαν σε νεκροθαλάμους, ακίνητοι, αμίλητοι, άχρωμοι και αόσμοι,
     ..έχοντας δώσει και τον τελευταίο τους παρά στους γκάγκστερς των τραπεζών και στην εφορία που κατάσχει λογαριασμούς μόνον αυτών που χρωστούν 300 και 500 ευρώ,
     ..στην κράτος εν κράτει ΑΑΔΕ αυτό το μέγιστο σκάνδαλο όλων των εποχών που από μόνο του  αρκεί για να στηθούν κρεμάλες.
     Που νομίζει πως την γλύτωσε επειδή τυχαίνει να την βγάζει κουτσά-στραβά ως τώρα, που γλύφει τους ισχυρούς (τρομάρα τους), που θεωρεί πως αυτό είναι ζωή, πως αυτή είναι η ζωή.

     Σάπιοι όλοι μας...οι διπλανοί, οι απέναντί, όλοι μας...
     Βολευόμαστε με μπαμπούλες. Λιγοψυχούμε (τραβάτε με κι ας κλαίω) με τα "και τί μπορούμε να κάνουμε;"
     Νανουριζόμαστε με τα κουπεπέ των "δημοκρατικών διαδικασιών" και τις κουδουνίστρες των εκλογών.
     Θέλουμε κι είμαστε δώ.
     Το αξίζουμε κι είμαστε εδώ.Είμαστε η χειρότερη γενιά Ελλήνων....ή μάλλον γραικύλων πού πέρασε απ'αυτό τον τόπο...

     Σάπιοι όλοι μας.
     Βρωμάμε σαν ανθρώπινες χωματερές και σαν πτώματα.
     Δεν το παίρνουμε όμως είδηση,
     ..γιατί ο καθένας έχει συνηθίσει την δική του βρώμα!.. 

2018-06-07 15:24

 

"Το παπανδρεϊκό κράτος, θέλοντας ν' αλλάξει τα κοινωνικά δεδομένα και να ελέγξει απόλυτα τους εκπαιδευτικούς, κατέστρεψε όλα τα αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης. Έβαλε μέσα στην παιδεία την διαφθορά. Θέλοντας να εξασφαλίσει την "συμπάθεια" της νεολαίας, τη διέφθειρε σε "είδος". Την "διέφθειρε", απαλλάσσοντάς την από τον κόπο της εκπαίδευσης. Τα λύκεια έγιναν χώρος διασκέδασης για τους πολλούς και χώρος "αναμονής" για τα Πανεπιστήμια για τους λίγους (και εκκολαπτήρια Πρωθυπουργικών θόκων...). Οι εκπαιδευόμενοι μαθητές πήγαιναν και έρχονταν, χωρίς να κάνουν τίποτε απολύτως. Η χαρά του παιδιού.

Η χαρά του χαζού παιδιού συγκεκριμένα, εφόσον όλοι αυτοί οι οποίοι "τελείωναν" το λύκειο ήταν πρακτικά αγράμματοι. Πραγματικά αγράμματοι, εφόσον πολλοί από αυτούς τελειώνουν το λύκειο και αντιμετωπίζουν πρόβλημα ανάγνωσης και γραφής. Υπάρχουν απόφοιτοι λυκείων, που γράφουν στα κινητά τους μηνύματα με λατινικούς χαρακτήρες, απλά για να κρύβουν την παντελή άγνοιά τους στην ελληνική γραφή. Αγράμματοι, που, με τα "προσόντα" της εκπαίδευσης που είχαν λάβει. μόνο ως σερβιτόροι, χαμάληδες και ντελιβεράδες θα μπορούσαν να εργαστούν.

Αν κάποιος μαθητής διαμαρτυρόταν εκείνη την εποχή για το παπανδρεϊκό "όραμα", ήταν ο "σπασίκλας", ενώ όλοι οι άλλοι ήταν "προχωρημένοι". Αν κάποιος γονέας διαμαρτυρόταν, ήταν ο φασίστας, ενώ όλοι οι άλλοι ήταν οι "δημοκράτες". Πίσω από μια ομιχλώδη άποψη περί "ελευθερίας" έκρυβαν πολιτικές σκοπιμότητες, οι οποίες στόχο είχαν τον εκμαυλισμό της νεολαίας. Μιλάμε για τόση αθλιότητα, που σε κάνει να νοσταλγείς ακόμα και την εποχή της Δεξιάς. Τότε τουλάχιστον οι απόφοιτοι της μέσης εκπαίδευσης ήταν μορφωμένοι, με κριτήρια τα οποία πολλές φορές σήμερα δεν πληρούν ούτε οι απόφοιτοι των ΑΕΙ. Ξεχώριζε ο απόφοιτος της μέσης εκπαίδευσης από τον αγράμματο όπως η μύγα μέσα στα γάλα. Ξεχώριζε όπως ένας εκπαιδευμένος εργάτης από έναν άσχετο δουλοπάροικο.

Στην εποχή του παπανδρεϊκού κράτους "μορφωμένοι" κι αμόρφωτοι έγιναν ένα και το αυτό.

Αυτό συνέφερε το ΠΑΣΟΚ, εφόσον αυτό είχε το "μαχαίρι" και αυτό είχε και το "καρπούζι". Όλοι αυτοί οι ανεκπαίδευτοι και άσχετοι μαθητές θα γίνονταν "όμηροί" του σε όλα τα επίπεδα. Μπορούσε να τους "διαφθείρει" με έναν εγκληματικό σχεδιασμό, που τους οδηγούσε άκοπα στα ΑΕΙ και μπορούσε να τους "διαφθείρει" με μια θέση στο δημόσιο, εφόσον δεν είχαν προσόντα να εργαστούν πουθενά αλλού χωρίς μέσον. Ήταν μεν απόφοιτοι λυκείου, αλλά είχαν εκπαίδευση δουλοπάροικου. Υπερτροφικοί ανήλικοι, που δεν γνώριζαν να κάνουν τίποτε απολύτως και είχαν συνηθίσει να παίρνουν, χωρίς να κοπιάζουν. Άκοπα έπαιρναν το απολυτήριο και άκοπα ήθελαν να εργάζονται. Όταν έμπαιναν και στα ΑΕΙ, αυτή η κατάσταση γινόταν ακόμα χειρότερη.

Με το "καρότο", είτε της εισαγωγής στα ΑΕΙ είτε του διορισμού σε μια δημόσια θέση, το ΠΑΣΟΚ έσερνε μια ολόκληρη κοινωνία πίσω από τους "επαναστάτες" του. Μια κοινωνία, η οποία ήταν έτοιμη να δεχθεί τη "διαφθορά" του φασισμού και να συμμετάσχει και η ίδια σ' αυτήν στο μέτρο που μπορούσε. Αυτό ήταν και το μεγαλύτερο έγκλημα που έγινε εις βάρος της ελληνικής κοινωνίας, γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα, αντί να χρησιμοποιηθεί υπέρ της, χρησιμοποιήθηκε εις βάρος της και τα αποτελέσματα ήταν τραγικά.

"Όταν είσαι αμόρφωτος, δεν έχεις "οράματα", για τα οποία θα ήθελες ν' αγωνιστείς. Όταν δεν είσαι εκπαιδευμένος για τίποτε απολύτως, δεν έχεις δημιουργικές τάσεις, ώστε να επιδιώξεις να επιτύχεις έναν στόχο. Όταν ο περίγυρός σου δεν είναι επίσης εκπαιδευμένος, δεν μπορεί να εκτιμήσει την εργασία σου, ώστε να σε επιβραβεύσει.

"Αυτό ήταν το ζητούμενο για τους φασίστες του σοσιαλισμού. Μέσα σ' αυτήν την κοινωνία μπορούσαν να επιτύχουν όλους τους στόχους τους. Παρασέρνοντας τον κόσμο στη δική τους εκφυλιστική λογική της "μαγκιάς", θα διαιώνιζαν τη "βασιλεία" τους. Θα βολεύονταν αυτοί και θα βόλευαν και τα παιδιά τους. Αυτή η κοινωνία των "θέλω να διαφθαρώ" πολιτών θα δεχόταν τα πάντα. Για όσο διάστημα θα μπορούσαν να υπόσχονται βολέματα και αυξήσεις, θα τους έλεγχαν απόλυτα. Άλλος για ένα "πανωσήκωμα", άλλος για ένα φακελάκι, όλοι θα πρόσφεραν τον "οβολό" τους στους "ευεργέτες" τους. Αυτοί οι "μάγκες" πολίτες όχι Γιωργάκηδες και Κωστάκηδες θα ψήφιζαν, αλλά και Ουραγκοτάγκους.

(Αποσπάσματα από το άρθρο του Παναγιώτη Τραϊανού "Το Χωνί του Συστήματος Παιδείας")

 

Προϊόντα: 1 - 10 από 378
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>